mallet finger
Mallet finger, znany również jako baseball finger, to uraz końcowego stawu palca, w którym dochodzi do uszkodzenia ścięgna prostownika. Powstaje najczęściej w wyniku nagłego uderzenia w czubek wyprostowanego palca, powodując jego zgięcie. Charakterystycznym objawem jest niemożność aktywnego wyprostowania końcowego stawu międzypaliczkowego (DIP) oraz jego opadanie.
Uraz ten może obejmować samo ścięgno prostownika, awulsyjne oderwanie ścięgna z fragmentem kostnym lub złamanie podstawy dalszego paliczka z zajęciem powierzchni stawowej. Klasyfikacja według Doyle’a wyróżnia cztery typy urazu, co ma kluczowe znaczenie dla wyboru metody leczenia.
Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne oraz obrazowanie radiologiczne w celu wykluczenia złamania. Leczenie zachowawcze polega na unieruchomieniu stawu DIP w pozycji wyprostowanej na okres 6-8 tygodni. W przypadkach złamań lub nieskuteczności leczenia zachowawczego może być konieczna interwencja chirurgiczna. Opóźnienie w rozpoczęciu leczenia może prowadzić do deformacji palca i upośledzenia jego funkcji.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Złamany palec lub kciuk – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Złamania palców i kciuka, obejmujące zarówno paliczki dystalne, środkowe, jak i bliższe, stanowią częsty uraz ortopedyczny, który może znacząco zaburzyć funkcję ręki. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym oraz zdjęciach RTG w trzech projekcjach (przednio-tylnej, bocznej i skośnej), pozwalających ocenić typ złamania (stabilne/niestabilne), obecność przemieszczenia, uszkodzenia powierzchni stawowej oraz ewentualne wskazania do leczenia operacyjnego. Typowe objawy to ból, obrzęk, zasinienie, ograniczenie ruchomości i deformacja palca. Leczenie zachowawcze, obejmujące unieruchomienie (buddy taping, szyny, opatrunki gipsowe) przez 3-6 tygodni, jest wskazane w złamaniach stabilnych bez przemieszczenia lub po skutecznym nastawieniu. W przypadku złamań niestabilnych, wieloodłamowych, otwartych lub z uszkodzeniem tkanek miękkich stosuje się leczenie operacyjne z użyciem drutów Kirschnera, śrub, płytek lub zespolenia zewnętrznego. Rehabilitacja po zdjęciu unieruchomienia jest kluczowa dla przywrócenia pełnej funkcji, obejmując ćwiczenia zakresu ruchu, wzmacniające i terapię manualną.
ból przewlekły, brak zrostu kostnego, drut Kirschnera, lek przeciwbólowy, mallet finger, mobilizacja tkanek, nastawienie zamknięte, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opatrunek gipsowy, paliczek kciuka, płytka wzrostowa, profilaktyka powikłań, rehabilitacja złamania, ścięgno zginacza palca, terapia manualna, uszkodzenie ścięgna, zaburzenie czucia, zapalenie kości, zdjęcie rentgenowskie, zespół ciasnoty powięziowej, złamanie awulsyjne, złamanie niestabilne, złamanie palca, złamanie płytki wzrostowej, złamanie Seymoura, złamanie spiralne, złamanie stabilne, złamanie wieloodłamowe, złamany palec, zmiana zwyrodnieniowa stawu, zrost nieprawidłowy, zrost wadliwy - Leksykon chorób i schorzeń
Złamany palec lub kciuk – Patofizjologia i mechanizm
Złamania palców i kciuka stanowią około 10% wszystkich złamań układu kostnego i wymagają precyzyjnej diagnostyki oraz leczenia ze względu na ryzyko powikłań takich jak deformacje, niestabilność stawów czy przewlekła dysfunkcja. Mechanizmy urazów obejmują siły osiowe, zginające, skrętne oraz zmiażdżeniowe, prowadząc do złamań poprzecznych, skośnych, spiralnych i wieloodłamowych. Szczególnie istotne są złamania kciuka, zwłaszcza złamanie Bennetta, które dotyczy podstawy kości śródręcza i często wiąże się z podwichnięciem stawu nadgarstkowo-śródręcznego (CMC). W złamaniach paliczka bliższego i środkowego obserwuje się charakterystyczne przemieszczenia fragmentów pod wpływem sił mięśniowo-ścięgnistych, co ma kluczowe znaczenie przy planowaniu redukcji. Uszkodzenia tkanek miękkich, takie jak rozerwanie łożyska paznokcia w złamaniach opuszki czy uszkodzenia ścięgien i więzadeł, dodatkowo komplikują leczenie i rokowanie. Warto podkreślić, że złamania obejmujące stawy MCP i IP niosą ryzyko niestabilności i wymagają często interwencji chirurgicznej, zwłaszcza gdy powierzchnia stawowa przekracza 30% lub występuje podwichnięcie.
brak zrostu, drut Kirschnera, kciuk narciarza, łabędzia szyja, mallet finger, niedobór wapnia, osteoporoza, palec młoteczkowaty, paliczek bliższy, staw międzypaliczkowy dalszy, zapalenie szpiku kostnego, złamanie awulsyjne, złamanie Bennetta, złamanie palca, złamanie patologiczne, złamanie poprzeczne, złamanie Rolanda, złamanie Saltera-Harrisa, złamanie skośne, złamanie spiralne, złamanie wieloodłamowe, zmiany zwyrodnieniowe stawu, zrost nieprawidłowy