ścięgno zginacza palca

Ścięgno zginacza palca to elastyczna struktura łącznotkankowa, która odpowiada za przekazywanie siły skurczu z mięśni zginaczy (mięsień zginacz powierzchowny palców oraz mięsień zginacz głęboki palców) do palców dłoni. Dzięki temu mechanizmowi możliwe jest zginanie palców, co jest kluczowe dla funkcji chwytnej ręki.

W anatomicznym ujęciu rozróżniamy ścięgna zginacza powierzchownego (FDS – flexor digitorum superficialis) oraz zginacza głębokiego (FDP – flexor digitorum profundis). Ścięgna te przebiegają przez kanał nadgarstka, po czym dzielą się na poszczególne palce. W obrębie palca ścięgna zginaczy są utrzymywane przez system troczków, które zapobiegają ich odstawaniu od kości podczas ruchu zginania.

Uszkodzenia ścięgien zginaczy palców stanowią istotny problem kliniczny, wymagający często interwencji chirurgicznej. Najczęstsze urazy to przecięcia (np. szkłem, nożem) oraz zamknięte uszkodzenia awulsyjne (oderwanie ścięgna od przyczepu, często z fragmentem kości). Leczenie zależy od lokalizacji i charakteru uszkodzenia, a pełna rehabilitacja po operacji naprawczej może trwać kilka miesięcy.

Diagnostyka patologii ścięgien zginaczy obejmuje badanie kliniczne (ocena funkcji zginania poszczególnych stawów międzypaliczkowych), badania obrazowe (USG, MRI) oraz badania elektrofizjologiczne. Problemy ze ścięgnami zginaczy mogą prowadzić do zaburzeń czynnościowych dłoni i znacznego upośledzenia jakości życia pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl