miażdżycowa choroba układu sercowo-naczyniowego

Miażdżycowa choroba układu sercowo-naczyniowego (atherosclerotic cardiovascular disease, ASCVD) to przewlekły proces patologiczny charakteryzujący się gromadzeniem złogów lipidowych, komórek zapalnych i tkanki łącznej w ścianie tętnic. Proces ten prowadzi do powstania blaszek miażdżycowych, które zwężają światło naczyń i mogą powodować upośledzenie przepływu krwi do narządów.

Główne manifestacje kliniczne ASCVD obejmują chorobę niedokrwienną serca (w tym zawał mięśnia sercowego), chorobę naczyń mózgowych (udar niedokrwienny) oraz chorobę tętnic obwodowych. Miażdżyca rozwija się podstępnie przez dekady, a jej objawy kliniczne pojawiają się często dopiero w zaawansowanym stadium choroby.

Czynniki ryzyka ASCVD dzielą się na modyfikowalne (dyslipidemia, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, palenie tytoniu, otyłość, siedzący tryb życia) oraz niemodyfikowalne (wiek, płeć męska, obciążenie genetyczne). Podstawą diagnostyki są badania obrazowe (ultrasonografia, angiografia, tomografia komputerowa) oraz ocena biomarkerów sercowych.

Leczenie ASCVD opiera się na modyfikacji czynników ryzyka, farmakoterapii (statyny, leki przeciwpłytkowe, beta-blokery, inhibitory ACE) oraz w wybranych przypadkach na interwencjach zabiegowych (angioplastyka, stentowanie, pomostowanie aortalno-wieńcowe). Prewencja pierwotna i wtórna stanowią kluczowe elementy postępowania, a podejście multidyscyplinarne zwiększa skuteczność terapii.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl