skrócenie oddechu

Skrócenie oddechu (duszność) to subiektywne uczucie trudności w oddychaniu, które może występować w różnych schorzeniach układu oddechowego, sercowo-naczyniowego oraz w stanach metabolicznych. Jest to jeden z najczęstszych objawów zgłaszanych przez pacjentów w ramach podstawowej opieki zdrowotnej oraz na oddziałach ratunkowych.

Z patofizjologicznego punktu widzenia duszność może wynikać z hipoksemii, hiperkapnii, zwiększonego wysiłku oddechowego lub kombinacji tych czynników. Mechanizmy odpowiedzialne za jej wystąpienie obejmują stymulację chemoreceptorów, mechanoreceptorów w drogach oddechowych, płucach oraz ścianie klatki piersiowej, a także aktywację ośrodków oddechowych w pniu mózgu.

Diagnostyka skrócenia oddechu powinna uwzględniać szczegółowy wywiad (w tym charakter, nasilenie i okoliczności występowania objawu), badanie przedmiotowe oraz badania dodatkowe, takie jak gazometria krwi tętniczej, badania obrazowe klatki piersiowej, badania czynnościowe układu oddechowego oraz elektrokardiogram. W zależności od przyczyny, leczenie może obejmować tlenoterapię, farmakoterapię, fizjoterapię oddechową lub interwencje zabiegowe.

W ocenie nasilenia duszności wykorzystuje się standaryzowane skale, takie jak skala Borga czy zmodyfikowana skala duszności MRC (Medical Research Council), które pozwalają na obiektywizację tego subiektywnego objawu i monitorowanie skuteczności wdrożonego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl