ostra tolerancja

Ostra tolerancja to zjawisko polegające na szybkim rozwoju odporności organizmu na działanie substancji (najczęściej leku lub narkotyku) po pojedynczej dawce lub krótkim okresie stosowania. W przeciwieństwie do przewlekłej tolerancji, która rozwija się stopniowo w czasie, ostra tolerancja pojawia się w ciągu godzin lub dni od pierwszej ekspozycji.

Mechanizm ostrej tolerancji związany jest z szybkimi zmianami adaptacyjnymi na poziomie komórkowym, takimi jak desensytyzacja receptorów, zmiany w transdukcji sygnału czy indukcja enzymów metabolizujących. Jest to szczególnie obserwowane w przypadku leków działających na ośrodkowy układ nerwowy, w tym benzodiazepin, opioidów czy alkoholu.

Z klinicznego punktu widzenia ostra tolerancja stanowi wyzwanie terapeutyczne, gdyż może prowadzić do szybkiego zmniejszenia skuteczności leków, wymagając zwiększania dawek w krótkim czasie. W farmakologii zjawisko to jest istotnym czynnikiem przy projektowaniu schematów dawkowania, szczególnie w leczeniu bólu, stanów lękowych czy zaburzeń snu.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Ewerolimus – Przedawkowanie

Ewerolimus, stosowany w terapii immunosupresyjnej i onkologicznej, dostępny jest w dawkach od 0,25 mg do 10 mg. Doświadczenie kliniczne dotyczące przedawkowania jest ograniczone, jednak badania na zwierzętach wykazały niską toksyczność przy dawkach do 2000 mg/kg masy ciała. U ludzi opisano pojedyncze przypadki przyjęcia dawek do 70 mg jednorazowo, które były stosunkowo dobrze tolerowane, a u 2-letniego dziecka po podaniu 1,5 mg nie zaobserwowano działań niepożądanych. Potencjalne objawy przedawkowania obejmują nasilone działanie immunosupresyjne, zaburzenia hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość), metaboliczne (hiperglikemia, hiperlipidemia) oraz zaburzenia funkcji nerek i wątroby.
antidotum, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, ewerolimus, funkcja nerek, hiperglikemia, hiperlipidemia, immunosupresja, infekcja oportunistyczna, leczenie immunosupresyjne, leczenie podtrzymujące, leukopenia, małopłytkowość, margines bezpieczeństwa, morfologia krwi, niedokrwistość, objawy toksyczności, ostra reakcja toksyczna, ostra tolerancja, parametry życiowe, płukanie żołądka, profilaktyka przeciwinfekcyjna, przedawkowanie ewerolimusu, przeszczepienie narządu, stężenie ewerolimusu, tabletki ewerolimusu, toksyczność ewerolimusu, węgiel aktywowany, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie metaboliczne
Leksykon substancji czynnych
Tiopental sodu – Dawkowanie i sposób podawania

Tiopental sodu (Tiopental Panpharma) jest barbituranem stosowanym do indukcji znieczulenia ogólnego, dostępny w fiolkach 500 mg (zawierających 470 mg tiopentalu sodu) oraz 1 g (940 mg tiopentalu sodu). Podanie odbywa się wyłącznie dożylnie po rozpuszczeniu proszku w wodzie do wstrzykiwań lub 0,9% roztworze chlorku sodu. Standardowa dawka indukująca wynosi około 5 mg/kg masy ciała (średnio 100-200 mg), powodując efekt znieczulenia utrzymujący się 6-8 minut. Pojedyncze wstrzyknięcie 3-4 mg/kg indukuje utratę przytomności w ciągu 10 sekund, z działaniem trwającym 3-5 minut. Całkowita dawka podczas krótkotrwałego znieczulenia nie powinna przekraczać 200-400 mg, natomiast w trakcie zabiegów chirurgicznych może wynosić 400-1000 mg, podawana w dawkach frakcjonowanych. Należy uwzględnić zjawisko ostrej tolerancji, które może wymagać zwiększenia dawki, oraz efekt kumulacji przy wielokrotnych podaniach.
dawkowanie frakcjonowane, dysfagia, efekt kumulacji, indukcja znieczulenia, intubacja dotchawicza, niewydolność oddechowa, ostra tolerancja, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja produktu, resuscytacja, roztwór chlorku sodu, spowolnienie metabolizmu, tiopental sodu, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zatrzymanie oddychania, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tiopental Panpharma 1 g

Tiopental Panpharma jest barbituranem stosowanym do indukcji znieczulenia ogólnego, dostępny w dawkach 500 mg i 1 g (odpowiednio 470 mg i 940 mg tiopentalu sodowego). Standardowa dawka indukująca wynosi około 5 mg/kg mc., co zwykle przekłada się na 100-200 mg podawane powoli dożylnie przez 20 sekund, z działaniem utrzymującym się 6-8 minut. Pojedyncza dawka znieczulająca to 3-4 mg/kg mc., powodująca utratę przytomności w ciągu 10 sekund i znieczulenie trwające 3-5 minut. Całkowita dawka dla krótkotrwałego znieczulenia nie powinna przekraczać podwójnej dawki indukującej (200-400 mg), natomiast dla zabiegów chirurgicznych dawka całkowita może wynosić 400-1000 mg, podawana w dawkach podzielonych. Podczas wielokrotnych podań należy uwzględnić zjawisko ostrej tolerancji oraz efekt kumulacji, co wymaga ostrożnego dostosowania dawkowania.
chlorek sodu, dieta niskosodowa, efekt kumulacji, farmakokinetyka leku, głębokość znieczulenia, indukcja znieczulenia ogólnego, intubacja dotchawicza, krótkotrwałe znieczulenie, metabolizm, niewydolność oddechowa, ostra tolerancja, pacjent w podeszłym wieku, rekonstytucja produktu leczniczego, resuscytacja, spowolniony metabolizm, tiopental, utrata przytomności, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zatrzymanie oddychania
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tiopental Panpharma 500 mg

Tiopental Panpharma, dostępny w dawkach 500 mg lub 1 g jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, powinien być stosowany wyłącznie pod nadzorem wykwalifikowanego personelu medycznego z dostępem do sprzętu do resuscytacji i intubacji dotchawiczej. Dawkowanie jest indywidualne i zależy od wrażliwości pacjenta oraz głębokości znieczulenia. Standardowa dawka indukcyjna wynosi 5 mg/kg mc. (100-200 mg podawane powoli przez około 20 sekund), a działanie utrzymuje się 6-8 minut. Pojedyncze wstrzyknięcie 3-4 mg/kg mc. powoduje utratę przytomności w ciągu 10 sekund, z działaniem trwającym 3-5 minut. Całkowita dawka dla krótkotrwałego znieczulenia nie powinna przekraczać podwójnej dawki indukującej (100-200 mg), natomiast dla zabiegów chirurgicznych dawka całkowita może wynosić od 400 do 1000 mg tiopentalu sodowego.
działanie produktu leczniczego, działanie znieczulające, efekt kumulacji, indukcja znieczulenia, intubacja dotchawicza, metabolizm, niewydolność oddechowa, ostra tolerancja, powolne wstrzyknięcie, przytomność, resuscytacja, rozpuszczanie w wodzie, tiopental panpharma, tiopental sodowy, tiopental sodu, wstrzyknięcie, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności wątroby, zatrzymanie oddychania, znieczulenie ogólne
Leksykon substancji czynnych
Węglan sodu – Dawkowanie i sposób podawania

Tiopental Panpharma jest proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawierającym tiopental sodowy oraz węglan sodu jako substancję pomocniczą. Dostępny jest w dawkach 500 mg (zawierający 470 mg tiopentalu sodowego i 53 mg sodu, tj. 2,30 mmol sodu) oraz 1000 mg (940 mg tiopentalu sodowego i 106 mg sodu, tj. 4,61 mmol sodu). Preparat wymaga rozpuszczenia w wodzie do wstrzykiwań lub 0,9% roztworze chlorku sodu i podawany jest powoli dożylnie, zwykle przez około 20 sekund. Dawkowanie powinno być dostosowane do indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz celu klinicznego, z dawką indukcyjną wynoszącą średnio 5 mg/kg masy ciała, co odpowiada efektowi utrzymującemu się przez 6-8 minut. W przypadku krótkotrwałego znieczulenia całkowita dawka nie powinna przekraczać 200-400 mg, natomiast przy zabiegach chirurgicznych może wynosić od 400 do 1000 mg tiopentalu sodowego.
indukcja znieczulenia ogólnego, intubacja dotchawicza, krótkotrwałe znieczulenie, kumulacja substancji, niewydolność oddechowa, ostra tolerancja, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja produktu leczniczego, resuscytacja, roztwór chlorku sodu, tiopental panpharma, tiopental sodowy, utrata przytomności, węglan sodu, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności wątroby, zatrzymanie oddychania

ostra tolerancja

Powiązane wpisy

Ewerolimus – Przedawkowanie

Tiopental sodu – Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie i sposób podawania – Tiopental Panpharma 1 g

Dawkowanie i sposób podawania – Tiopental Panpharma 500 mg

Węglan sodu – Dawkowanie i sposób podawania