leczenie bradykardii

Leczenie bradykardii obejmuje szereg strategii terapeutycznych dostosowanych do przyczyny, nasilenia objawów oraz chorób współistniejących pacjenta. W przypadku bradykardii bezobjawowej lub łagodnej, leczenie może nie być konieczne, a jedynie obserwacja pacjenta.

W bradykardii objawowej podstawowym postępowaniem jest identyfikacja i eliminacja czynników odwracalnych, takich jak leki (beta-blokery, blokery kanału wapniowego, digoksyna), zaburzenia elektrolitowe czy niedoczynność tarczycy. Odstawienie leków o działaniu chronotropowo ujemnym często prowadzi do normalizacji częstości rytmu serca.

W przypadku bradykardii wymagającej natychmiastowej interwencji stosuje się leki o działaniu chronotropowo dodatnim, przede wszystkim atropinę. W opornych przypadkach można zastosować izoproterenol, dopaminę lub adrenalinę. W stanach nagłych konieczna może być czasowa stymulacja przezskórna lub przezżylna.

Trwałym rozwiązaniem w objawowej bradykardii, zwłaszcza wynikającej z choroby węzła zatokowego lub bloku przedsionkowo-komorowego, jest implantacja stałego stymulatora serca. Wybór trybu stymulacji (VVI, DDD, etc.) zależy od rodzaju zaburzeń przewodzenia, wieku pacjenta oraz chorób współistniejących.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl