receptor beta-1

Receptor beta-1 adrenergiczny (β1-AR) to podtyp receptora beta-adrenergicznego, należący do rodziny receptorów sprzężonych z białkiem G (GPCR). Jest to kluczowy receptor w układzie sercowo-naczyniowym, występujący głównie w sercu (stanowi około 75-80% wszystkich receptorów beta-adrenergicznych w mięśniu sercowym), a także w nerkach i tkance tłuszczowej.

Aktywacja receptorów β1 przez katecholaminy (adrenalinę i noradrenalinę) prowadzi do stymulacji cyklazy adenylanowej, zwiększenia stężenia cAMP w komórce i aktywacji kinazy białkowej A. W sercu skutkuje to zwiększeniem siły skurczu (działanie inotropowe dodatnie), przyspieszeniem częstości akcji serca (działanie chronotropowe dodatnie) oraz przyspieszeniem przewodnictwa przedsionkowo-komorowego (działanie dromotropowe dodatnie).

Receptory beta-1 adrenergiczne są istotnym punktem uchwytu dla wielu leków stosowanych w kardiologii. Beta-blokery, takie jak metoprolol czy bisoprolol, selektywnie blokują te receptory, co znajduje zastosowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, choroby wieńcowej czy zaburzeń rytmu serca. Z kolei leki z grupy agonistów receptorów beta-1, jak dobutamina, wykorzystywane są w leczeniu ostrej niewydolności serca.

Zaburzenia funkcji receptorów beta-1 mają znaczenie w patofizjologii wielu chorób układu sercowo-naczyniowego. W przewlekłej niewydolności serca dochodzi do down-regulacji i desensytyzacji tych receptorów, co prowadzi do zmniejszonej odpowiedzi na endogenne katecholaminy i stanowi element niekorzystnej przebudowy serca.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl