nefropatia jawna

Nefropatia jawna jest zaawansowanym stadium choroby nerek, charakteryzującym się wyraźnymi klinicznymi i laboratoryjnymi objawami uszkodzenia tych narządów. W przeciwieństwie do wczesnych stadiów, gdzie uszkodzenie może być subkliniczne, nefropatia jawna manifestuje się znaczącym białkomoczem (często przekraczającym 300 mg/dobę), obniżonym wskaźnikiem filtracji kłębuszkowej (GFR) i postępującym pogorszeniem funkcji nerek.

W przypadku nefropatii cukrzycowej, jawna faza choroby (określana jako stadium III lub IV) charakteryzuje się makroalbuminurią przekraczającą 300 mg/dobę. Jest to krytyczny moment w progresji choroby, gdyż od tego etapu obserwuje się stopniowe pogarszanie funkcji nerek, które może prowadzić do schyłkowej niewydolności nerek wymagającej leczenia nerkozastępczego.

Diagnostyka nefropatii jawnej obejmuje regularne pomiary wskaźnika albumina/kreatynina w moczu, ocenę GFR, badania obrazowe nerek oraz w wybranych przypadkach biopsję nerki. Leczenie skupia się na kontroli czynników przyspieszających progresję choroby, takich jak nadciśnienie tętnicze, hiperglikemia, dyslipidemia oraz modyfikacja stylu życia. Farmakoterapia często obejmuje inhibitory ACE lub sartany, które wykazują działanie nefroprotekcyjne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl