martwicza miopatia o podłożu immunologicznym

Martwicza miopatia o podłożu immunologicznym (IMNM – Immune-Mediated Necrotizing Myopathy) to rzadka forma miopatii zapalnej charakteryzująca się martwicą włókien mięśniowych z minimalnym naciekiem zapalnym. W odróżnieniu od innych form zapalenia mięśni, głównym mechanizmem uszkodzenia tkanek jest odpowiedź autoimmunologiczna skierowana przeciwko składnikom mięśni.

Choroba ta może występować jako idiopatyczna, indukowana lekami (szczególnie statynami), związana z chorobą nowotworową lub w przebiegu innych schorzeń autoimmunologicznych. Klinicznie objawia się postępującym, symetrycznym osłabieniem mięśni proksymalnych, któremu towarzyszą wysokie wartości kinazy kreatynowej (CK) we krwi, często przekraczające 10-krotnie górną granicę normy.

Diagnostyka IMNM opiera się na obrazie klinicznym, badaniach laboratoryjnych, elektrofizjologicznych oraz biopsji mięśnia, która wykazuje martwicę włókien mięśniowych bez znaczącego nacieku zapalnego. W rozpoznaniu pomocne jest również oznaczenie autoprzeciwciał, w tym anty-SRP (signal recognition particle) oraz anty-HMGCR (3-hydroksy-3-metylo-glutarylo-koenzym A reduktazy).

Leczenie IMNM obejmuje immunosupresję, najczęściej z zastosowaniem kortykosteroidów w połączeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi jak metotreksat, azatiopryna, mykofenolan mofetylu czy rytuksymab. W przypadkach opornych na standardową terapię stosuje się dożylne immunoglobuliny. Przebieg choroby jest zazwyczaj przewlekły i wymaga długotrwałego leczenia oraz regularnej kontroli klinicznej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl