tkliwość nadbrzusza
Tkliwość nadbrzusza (epigastrium) to objaw kliniczny, który charakteryzuje się zwiększoną wrażliwością na ucisk w górnej części brzucha, pomiędzy wyrostkiem mieczykowatym mostka a pępkiem. Jest to jeden z najczęstszych objawów zgłaszanych przez pacjentów podczas badania jamy brzusznej i może wskazywać na różnorodne schorzenia układu pokarmowego.
Tkliwość nadbrzusza może być objawem chorób takich jak zapalenie błony śluzowej żołądka (gastropatia), choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, refluks żołądkowo-przełykowy, zapalenie trzustki, zapalenie pęcherzyka żółciowego czy choroby dróg żółciowych. W diagnostyce różnicowej należy również uwzględnić schorzenia kardiologiczne, szczególnie ostre zespoły wieńcowe, które mogą manifestować się jako ból w nadbrzuszu.
Ocena tkliwości nadbrzusza powinna obejmować określenie jej charakteru (powierzchowna lub głęboka), lokalizacji, nasilenia oraz występowania objawów towarzyszących. Istotne znaczenie ma również różnicowanie z objawem Blumberga (ból przy nagłym oderwaniu ręki badającego od powłok brzusznych), który sugeruje podrażnienie otrzewnej i może wskazywać na stany wymagające pilnej interwencji chirurgicznej.
W diagnostyce tkliwości nadbrzusza kluczowe znaczenie ma wywiad chorobowy, badanie fizykalne oraz badania dodatkowe, takie jak badania laboratoryjne (morfologia, biochemia, enzymy trzustkowe i wątrobowe), badania obrazowe (USG, tomografia komputerowa, gastroskopia) oraz testy na obecność Helicobacter pylori. Właściwe rozpoznanie przyczyny tkliwości nadbrzusza jest niezbędne dla wdrożenia odpowiedniego leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wrzód żołądka – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wrzód żołądka (ulcus ventriculi) to uszkodzenie błony śluzowej żołądka, będące częścią choroby wrzodowej, z częstością występowania około 10% w populacji krajów zachodnich. Objawia się bólem nadbrzusza nasilającym się 1-2 godziny po posiłku, często o charakterze palącym lub gryzącym. Diagnostyka i opieka pielęgniarska obejmują szczegółowy wywiad, ocenę parametrów życiowych, monitorowanie stanu odżywienia oraz badania laboratoryjne, w tym poziom hemoglobiny, hematokrytu oraz testy na Helicobacter pylori. Kluczowe jest rozpoznanie i zapobieganie powikłaniom, takim jak krwawienie (hematemeza, melena), perforacja czy zwężenie odźwiernika. Leczenie farmakologiczne opiera się na inhibitorach pompy protonowej (np. omeprazol, esomeprazol), antagonistach receptora H2 (famotydyna), lekach osłonowych (sukralfat) oraz antybiotykach w przypadku zakażenia H. pylori. Niefarmakologiczne metody obejmują modyfikację diety, unikanie NLPZ, alkoholu i palenia oraz techniki relaksacyjne.
badania laboratoryjne, badanie kontrastowe przewodu pokarmowego, bilans płynów, bliznowacenie, błona śluzowa żołądka, brzuch deskowaty, choroba wrzodowa, eradykacja H. pylori, fusowate wymioty, gastroskopia, Helicobacter pylori, hematemeza, inhibitory pompy protonowej, interwencja chirurgiczna, melena, objawy otrzewnowe, owrzodzenie dwunastnicy, perystaltyka jelit, probiotyki, procedura endoskopowa, refluks żołądkowy, rozszerzanie endoskopowe, smolisty stolec, sonda nosowo-żołądkowa, terapia potrójna, tkliwość nadbrzusza, wrzód żołądka, wstrząs hipowolemiczny, zwężenie odźwiernika - Leksykon chorób i schorzeń
Wrzód żołądka – Diagnostyka i diagnoza
Wrzód żołądka (ulcus ventriculi) to przerwanie ciągłości błony śluzowej sięgające warstwy mięśniowej, którego diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz badaniach dodatkowych. Kluczowe jest wykrycie zakażenia Helicobacter pylori, najczęstszej przyczyny wrzodów, za pomocą testu oddechowego mocznikowego (czułość 95-97%, swoistość do 100%) lub testu antygenowego z kału. Złotym standardem diagnostycznym pozostaje esofagogastroduodenoskopia (EGD), umożliwiająca bezpośrednią wizualizację wrzodu, pobranie co najmniej 6 wycinków do badania histopatologicznego (4 z brzegu i 2 z dna wrzodu) oraz wykonanie szybkiego testu ureazowego (CLO) na obecność H. pylori. Endoskopia jest szczególnie wskazana u pacjentów powyżej 55 roku życia, przy obecności objawów alarmowych lub braku poprawy po leczeniu empirycznym. Kontrolne badanie endoskopowe po 6-8 tygodniach pozwala potwierdzić zagojenie wrzodu i wykluczyć proces nowotworowy, który dotyczy 5-10% wrzodów żołądka.
błona śluzowa żołądka, choroba refluksowa przełyku, dysfagia, esofagogastroduodenoskopia, gastroskopia, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, kamica żółciowa, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niesteroidowy lek przeciwzapalny, odynofagia, próby wątrobowe, przeciwciało IgG, przeciwciało monoklonalne, rak żołądka, szybki test ureazowy, test antygenowy kału, test oddechowy mocznikowy, test serologiczny, tkliwość nadbrzusza, tomografia komputerowa, wrzód żołądka, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, zespół Zollingera-Ellisona