trądzik twarzy
Trądzik twarzy (acne vulgaris) to przewlekła choroba zapalna jednostek włosowo-łojowych, charakteryzująca się obecnością zaskórników, grudek, krostek, guzków i torbieli. Najczęściej występuje na twarzy, obejmując policzki, czoło, nos i brodę, choć może również dotyczyć innych obszarów bogatych w gruczoły łojowe.
Patogeneza trądziku obejmuje cztery główne mechanizmy: nadprodukcję sebum, nieprawidłowe rogowacenie ujść mieszków włosowych, kolonizację przez Cutibacterium acnes (dawniej Propionibacterium acnes) oraz rozwój stanu zapalnego. Czynniki hormonalne, zwłaszcza androgeny, odgrywają kluczową rolę w stymulacji produkcji łoju.
Diagnostyka trądziku twarzy opiera się głównie na obrazie klinicznym. Klasyfikacja uwzględnia nasilenie zmian: od łagodnego (głównie zaskórniki), przez umiarkowany (z obecnością grudek i krostek), do ciężkiego (z głębokimi zmianami zapalnymi i tendencją do bliznowacenia). W przypadkach opornych na standardowe leczenie należy rozważyć diagnostykę w kierunku zaburzeń hormonalnych.
Leczenie trądziku twarzy powinno być dobrane indywidualnie, w zależności od nasilenia zmian i uwzględniać terapię miejscową (retinoidy, nadtlenek benzoilu, antybiotyki) oraz ogólną (antybiotyki, retinoidy, leki hormonalne). Istotne jest również odpowiednie oczyszczanie skóry preparatami niezatykającymi porów (niekomedogennymi) oraz ochrona przeciwsłoneczna, szczególnie podczas stosowania retinoidów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Belakne Combi (1 mg + 25 mg)/g
Belakne Combi to miejscowy preparat przeciwtrądzikowy zawierający 1 mg adapalenu i 25 mg benzoilu nadtlenku w 1 g żelu, łączący działanie retinoidu i środka przeciwbakteryjnego. Adapalen działa poprzez modulację różnicowania i keratynizacji komórek nabłonka mieszków włosowych oraz wykazuje właściwości przeciwzapalne, hamując m.in. aktywność leukocytów i ekspresję receptorów Toll-podobnych 2. Benzoilu nadtlenek wykazuje silne działanie przeciwdrobnoustrojowe wobec Propionibacterium acnes, a także działanie keratolityczne i hamujące produkcję łoju. Wskazaniem do stosowania jest trądzik pospolity z wykwitami zapalnymi i niezapalnymi, z zaleceniem aplikacji raz na dobę na zmienione chorobowo obszary skóry.
adapalen, chemotaksja, działanie keratolityczne, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwzapalne, keratynizacja komórek, kwas arachidonowy, leukocyty wielojądrzaste, mediatory stanu zapalnego, mikrozaskórniki, monoterapia, nadprodukcja łoju, nadtlenek benzoilu, patogeneza trądziku, Propionibacterium acnes, receptory jądrowe kwasu retynowego, receptory toll-podobne, retynoidy miejscowe, skala IGA, trądzik pospolity, trądzik twarzy, wykwity niezapalne, wykwity zapalne, zaskórniki - Leksykon substancji czynnych
Trifaroten – Wskazania do stosowania
Trifatoren, substancja czynna leku Aklief w postaci kremu o stężeniu 50 mikrogramów/g, stanowi nowoczesną opcję miejscowego leczenia trądziku pospolitego (Acne vulgaris). Preparat jest wskazany do terapii zmian trądzikowych obejmujących liczne zaskórniki (otwarte i zamknięte), grudki oraz krosty, zlokalizowanych zarówno na twarzy (czoło, policzki, nos, broda), jak i tułowiu (klatka piersiowa, plecy, ramiona). Lek jest przeznaczony dla pacjentów od 12 roku życia, w tym młodzieży w okresie dojrzewania oraz dorosłych, natomiast bezpieczeństwo stosowania u dzieci poniżej 12 lat nie zostało ustalone. Aklief jest szczególnie zalecany w umiarkowanym do ciężkiego nasileniu trądziku, zwłaszcza gdy zmiany obejmują jednocześnie twarz i tułów.
Aklief, charakterystyka produktu leczniczego, działanie miejscowe, glikol propylenowy, grudka, krosta, leczenie miejscowe, leczenie trądziku pospolitego, nadwrażliwość, substancja czynna, substancja pomocnicza, trądzik pospolity, trądzik twarzy, trifatoren, zaskórnik, zmiana zapalna, zmiany trądzikowe