zawrót głowy pochodzenia ośrodkowego

Zawrót głowy pochodzenia ośrodkowego (centralnego) to zaburzenie równowagi wynikające z patologii w obrębie ośrodkowego układu nerwowego – głównie pnia mózgu, móżdżku, wzgórza lub kory mózgowej. W przeciwieństwie do zawrotów obwodowych, które powstają na skutek dysfunkcji błędnika lub nerwu przedsionkowego, zawroty ośrodkowe często towarzyszą innym objawom neurologicznym.

Główne przyczyny zawrotów głowy pochodzenia ośrodkowego obejmują: udary (szczególnie w obszarze układu kręgowo-podstawnego), guzy mózgu, stwardnienie rozsiane, migreny przedsionkowe, urazy czaszkowo-mózgowe oraz choroby neurodegeneracyjne. Charakterystyczne dla tego typu zawrotów jest ich mniejsza intensywność w porównaniu z zawrotami obwodowymi, ale za to dłuższy czas trwania, często przewlekły charakter i trudności w kompensacji.

Diagnostyka zawrotów głowy pochodzenia ośrodkowego wymaga wykonania badań neuroobrazowych (MRI głowy), badań naczyniowych, oceny neurologicznej oraz specjalistycznych testów układu przedsionkowego. Leczenie jest ukierunkowane przede wszystkim na przyczynę podstawową, rehabilitację przedsionkową oraz farmakoterapię objawową. Ze względu na możliwe poważne schorzenia leżące u podłoża tych zawrotów, pacjenci z podejrzeniem zawrotów głowy pochodzenia ośrodkowego wymagają pilnej diagnostyki neurologicznej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl