zaburzenie postrzegania

Zaburzenia postrzegania stanowią grupę objawów psychopatologicznych, które obejmują nieprawidłowości w odbiorze i interpretacji bodźców zmysłowych. W przypadku tych zaburzeń, percepcja rzeczywistości ulega zniekształceniu mimo prawidłowego funkcjonowania narządów zmysłów.

Do głównych typów zaburzeń postrzegania należą złudzenia (iluzje), które polegają na zniekształconym odbiorze realnie istniejących bodźców, oraz omamy (halucynacje), czyli spostrzeżenia pojawiające się bez obecności rzeczywistego bodźca zewnętrznego. Halucynacje mogą dotyczyć każdego zmysłu – najczęściej występują omamy słuchowe, wzrokowe, czuciowe, węchowe i smakowe.

Zaburzenia postrzegania występują w przebiegu wielu jednostek chorobowych, w tym schizofrenii, zaburzeń afektywnych, zespołów otępiennych, zaburzeń dysocjacyjnych oraz stanów wywołanych substancjami psychoaktywnymi. Mogą też pojawić się przejściowo w wyniku deprywacji sensorycznej, silnego stresu lub skrajnego zmęczenia.

Diagnostyka zaburzeń postrzegania opiera się głównie na wywiadzie klinicznym i obserwacji zachowania pacjenta, przy jednoczesnym wykluczeniu organicznych przyczyn objawów. Leczenie ukierunkowane jest na chorobę podstawową i może obejmować farmakoterapię (np. leki przeciwpsychotyczne), psychoterapię oraz terapię środowiskową.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl