zmniejszony apetyt
Zmniejszony apetyt (hiporeksja) to objaw kliniczny polegający na obniżeniu chęci do spożywania posiłków. Stan ten może być fizjologiczną reakcją organizmu na różnorodne czynniki lub objawem chorobowym wymagającym diagnostyki.
Etiologia zmniejszonego apetytu jest wieloczynnikowa. Może towarzyszyć infekcjom ostrym i przewlekłym, chorobom przewodu pokarmowego, zaburzeniom hormonalnym, chorobom nowotworowym, niewydolności narządowej (wątroby, nerek, serca), a także zaburzeniom psychicznym, w tym depresji i anoreksji. Istotny wpływ na apetyt mają również leki (m.in. niektóre antybiotyki, cytostatyki, opioidy, selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny).
W diagnostyce zmniejszonego apetytu kluczowy jest szczegółowy wywiad dotyczący czasu trwania objawu, współistniejących dolegliwości oraz przyjmowanych leków. W zależności od towarzyszących objawów należy rozważyć badania laboratoryjne (morfologia, parametry zapalne, badania biochemiczne), badania obrazowe oraz konsultacje specjalistyczne.
Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę. W przypadku apetytu zmniejszonego na skutek działania leków należy rozważyć modyfikację farmakoterapii. W niektórych przypadkach stosuje się leki zwiększające apetyt (oreksygenne), takie jak octan megestrolu czy dronabinol, szczególnie w stanach wyniszczenia nowotworowego czy zespołach kacheksji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Cinacalcet Reddy 90 mg
Cynakalcet, substancja czynna leku Cinacalcet Reddy, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami obejmującymi nudności i wymioty, które występują bardzo często (≥1/10) i mogą prowadzić do przerwania terapii. Inne często obserwowane działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości (np. obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka), jadłowstręt, drgawki, zawroty głowy, parestezje, niedociśnienie, zakażenia górnych dróg oddechowych, wysypka, bóle mięśni i osłabienie. Hipokalcemia, występująca często, jest szczególnie istotna klinicznie, gdyż może prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych (wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca) i neurologicznych (drgawki). Zaleca się regularne monitorowanie stężenia wapnia w surowicy, zwłaszcza na początku leczenia i po zmianie dawki, oraz ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności serca.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, cynakalcet, drgawki, duszność, hiperkalemia, hipokalcemia, jadłowstręt, komorowe zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność serca, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, parestezje, pierwotna nadczynność przytarczyc, pokrzywka, rak przytarczyc, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa choroba nerek, skurcze mięśni, wtórna nadczynność przytarczyc, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zaparcia, zawroty głowy, zmniejszone stężenie testosteronu, zmniejszony apetyt - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solifenacin Stada 10 mg
Solifenacyna, dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg (preparat Solifenacin Stada), wykazuje działania niepożądane głównie związane z jej aktywnością cholinolityczną. Najczęściej obserwowaną reakcją jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg oraz u 22% przy dawce 10 mg, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Działania niepożądane obejmują również zaburzenia ze strony układu nerwowego (senność, zawroty głowy, ból głowy, omamy, stany splątania, majaczenie), układu pokarmowego (zaparcia, nudności, niestrawność, ból brzucha, niedrożność jelit, kamienie kałowe), układu moczowego (trudności w oddawaniu moczu, zatrzymanie moczu, zaburzenia czynności nerek) oraz reakcje skórne (suchość skóry, świąd, wysypka, rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry). Profil bezpieczeństwa charakteryzuje się wysokim poziomem compliance, z 99% pacjentów przestrzegających zaleceń i 90% kończących 12-tygodniowy cykl leczenia.
aktywność cholinolityczna, ból brzucha, ból głowy, choroba refluksowa przełyku, dysfonia, hiperkaliemia, jaskra, kamień kałowy, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelit, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk obwodowy, omamy, osłabienie mięśni, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, stan splątania, suchość gardła, suchość jamy ustnej, suchość nosa, suchość oczu, suchość skóry, świąd, tachykardia, torsades de pointes, trudność w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, złuszczające zapalenie skóry, zmęczenie, zmniejszony apetyt - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Intas 150 mg
Lacosamide Eignapharma, stosowany w terapii padaczki, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, występujące u ≥10% pacjentów. W badaniach klinicznych ponad 60% pacjentów leczonych lakozamidem doświadczyło przynajmniej jednego działania niepożądanego, w porównaniu do 35% w grupie placebo. Działania te mają zazwyczaj łagodne lub umiarkowane nasilenie i wykazują zależność od dawki, co umożliwia ich kontrolę poprzez modyfikację dawkowania. Istotnym aspektem jest wydłużenie odstępu PR w EKG, które może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń czy bradykardii, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia. W populacji pediatrycznej (4–16 lat) oraz u osób starszych (≥65 lat) profil bezpieczeństwa jest zbliżony, choć u seniorów częściej obserwuje się upadki, drżenia i biegunki oraz wyższy odsetek przerwania terapii (21,0% vs. 9,2% u młodszych dorosłych). W trakcie leczenia należy monitorować funkcję wątroby, gdyż u 0,7% pacjentów odnotowano wzrost aktywności AlAT ≥3x ULN.
agranulocytoza, aktywność AlAT, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bolesny skurcz mięśni, bradykardia, częściowy napad padaczkowy, drgawki, drżenie, dyzartria, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, nadwrażliwość na lek, nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, oczopląs, omamy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parametry wątrobowe, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, przewód pokarmowy, senność, stan splątania, stłuczenie, suchość w jamie ustnej, szumy uszne, trzepotanie przedsionków, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wydłużenie odstępu PR, wymioty, wysypka polekowa z eozynofilią, wzdęcia, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia pamięci, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zaburzenia zachowania, zaburzenie psychotyczne, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszony apetyt - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zilibra 200 mg
Produkt leczniczy Zilibra, zawierający lakozamid w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się częstością występowania działań niepożądanych u ponad 60% pacjentów z napadami częściowymi w badaniach klinicznych. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, zależnym od dawki. Wydłużenie odstępu PR w EKG, zależne od dawki, może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń i bradykardii, z częstością bloku I stopnia wynoszącą do 4,8% u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat). Częstość przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosiła 12,2% w grupie leczonej lakozamidem, najczęściej z powodu zawrotów głowy. U dzieci (4-16 lat) profil działań niepożądanych jest zbliżony do dorosłych, z najczęstszymi objawami: wymiotami (17,1%), zawrotami głowy (16,7%) i sennością (12,1%).
agresja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, dawka nasycająca, depresja, drgawki, drżenie, dyzartria, lakozamid, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, nastrój euforyczny, nieprawidłowe wyniki czynności wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie, podwójne widzenie, pokrzywka, przewód pokarmowy, psychoza, senność, stan splątania, trzepotanie przedsionków, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wydłużenie odstępu PR, wymioty, zaburzenia koordynacji, zaburzenia równowagi, zaburzenia zachowania, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszony apetyt - Leksykon leków
Działania niepożądane – Micalcet 90 mg
Cynakalcet, substancja czynna leku Micalcet, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których najczęściej obserwowane są nudności i wymioty o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, często prowadzące do przerwania terapii. Szczególnie istotnym powikłaniem jest hipokalcemia, która może skutkować wydłużeniem odstępu QT, komorowymi zaburzeniami rytmu serca oraz drgawkami, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami neurologicznymi. W badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży odnotowano 24,1% częstość występowania hipokalcemii (64,5 na 100 pacjento-lat), w tym przypadek zgonu z powodu ciężkiej hipokalcemii, co podkreśla konieczność ostrożnego stosowania leku w tej grupie. Dodatkowo zgłaszano reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka, których częstość nie jest dokładnie określona. Inne działania niepożądane obejmują zaburzenia neurologiczne (drgawki, zawroty głowy, parestezje, ból głowy), zaburzenia sercowo-naczyniowe (nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie), oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (niestrawność, biegunka, ból brzucha, zaparcia).
Zaleca się regularne monitorowanie stężenia wapnia w surowicy, parametrów czynności serca (w tym EKG), oraz objawów ze strony układu nerwowego i przewodu pokarmowego podczas terapii cynakalcetem. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, zwłaszcza hipokalcemii i zaburzeń rytmu serca, wskazane jest rozważenie zmniejszenia dawki lub przerwania leczenia. U pacjentów z zaburzeniami czynności serca należy zwracać uwagę na możliwe idiosynkratyczne reakcje, takie jak niedociśnienie i nasilenie niewydolności serca. Ze względu na ryzyko poważnych powikłań, stosowanie cynakalcetu u dzieci i młodzieży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Po wprowadzeniu leku do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych w celu ciągłego monitorowania bezpieczeństwa terapii.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, cynakalcet, drgawki, duszność, hiperkalemia, hipokalcemia, jadłowstręt, kaszel, niedobór testosteronu, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność serca, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, parestezje, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, skurcze mięśni, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenia czynności serca, zaburzenia rytmu serca, zakażenie górnych dróg oddechowych, zaparcia, zawroty głowy, zmniejszony apetyt - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xancodal 40 mg
Oksykodon, będący głównym składnikiem aktywnym leku Xancodal w dawce 40 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najistotniejszym jest depresja oddechowa, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku lub osłabionych. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Do bardzo często występujących należą nudności, zaparcia, senność, uspokojenie, zawroty głowy, ból głowy oraz świąd. Często obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (lęk, splątanie, depresja), układu oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli), przewodu pokarmowego (ból brzucha, biegunka, suchość w jamie ustnej) oraz reakcje skórne (wysypka, nadmierne pocenie się). Niezbyt często pojawiają się reakcje nadwrażliwości, drgawki, zaburzenia widzenia i słuchu, tachykardia, kołatanie serca, a także zaburzenia psychiczne, w tym uzależnienie od leku.
bezsenność, ból brzucha, brak miesiączki, czkawka, depresja oddechowa, drgawki, drżenie, duszność, dysfonia, dyzuria, hiperalgezja, hipogonadyzm, kołatanie serca, kolka żółciowa, krwawienie z dziąseł, migrena, nadmierne pocenie się, nadwrażliwość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedrożność jelit, niepamięć, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk obwodowy, odwodnienie, oksykodon, opryszczka, parestezja, pokrzywka, próchnica zębów, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, senność, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tolerancja leku, uzależnienie od leku, zaburzenie połykania, zaburzenie postrzegania, zaburzenie słuchu, zaburzenie widzenia, zaburzenie wzwodu, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaparcie, zastój żółci, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół centralnego bezdechu sennego, zespół odstawienia, zespół z odstawienia u noworodka, zmniejszony apetyt, zwężenie źrenic, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Intas 100 mg
Lakozamid, stosowany w leczeniu napadów padaczkowych, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się częstością działań niepożądanych u 61,9% pacjentów w badaniach klinicznych (w porównaniu do 35,2% w grupie placebo). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o łagodnym do umiarkowanego nasileniu i zależne od dawki. Lakozamid powoduje wydłużenie odstępu PR w EKG, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń i bradykardii, szczególnie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami przewodnictwa. W badaniach klinicznych odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2% dla lakozamidu i 1,6% dla placebo, a w monoterapii 10,6% dla lakozamidu i 15,6% dla karbamazepiny CR. U dzieci (4-16 lat) i osób starszych (≥65 lat) profil działań niepożądanych jest podobny, choć u seniorów częściej obserwuje się upadki, biegunkę, drżenia oraz blok P-K pierwszego stopnia (4,8%). Zgłaszano także rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół DRESS, wymagające natychmiastowego przerwania leczenia.
agranulocytoza, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bolesny skurcz mięśni, bradykardia, dawka nasycająca, drgawki, drżenie, dyzartria, hipestezja, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, napad padaczkowy, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, oczopląs, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, podwójne widzenie, przewód pokarmowy, senność, szumy uszne, trzepotanie przedsionków, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wydłużenie odstępu PR, wymioty, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia pamięci, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zaburzenia zachowania, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszony apetyt - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zilibra 100 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Zilibra, jest stosowany w terapii napadów częściowych padaczki, jednak jego stosowanie wiąże się z wysokim odsetkiem działań niepożądanych, które wystąpiły u 61,9% pacjentów w badaniach klinicznych (w porównaniu do 35,2% w grupie placebo). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, z przewagą objawów ośrodkowego układu nerwowego i przewodu pokarmowego. Lakozamid powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń i bradykardii. W badaniach klinicznych blok I stopnia występował u 0,7% pacjentów przy dawce 200 mg, 0,5% przy 600 mg, a w okresie porejestracyjnym zgłaszano także bloki II i III stopnia. U 12,2% pacjentów leczenie przerwano z powodu działań niepożądanych, a u osób w podeszłym wieku (≥65 lat) odsetek ten wzrósł do 21,0%, z częstszym występowaniem upadków, biegunek i drżeń oraz bloku przedsionkowo-komorowego I stopnia (4,8%).
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, drgawki, drżenie, dyzartria, działanie niepożądane, hipestezja, karbamazepina, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, napady częściowe, nudności, oczopląs, odstęp PR, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, podwójne widzenie, senność, trzepotanie przedsionków, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wymioty, zaburzenia zachowania, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszony apetyt - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadomon 200 mg
Tapentadol w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Tadomon) wykazuje profil działań niepożądanych głównie obejmujący układ nerwowy i przewód pokarmowy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy i senność (≥1/10 pacjentów), nudności (≥1/10), zaparcia (≥1/100 do <1/10) oraz ból głowy (≥1/100 do <1/10). Działania te mają zwykle łagodne lub umiarkowane nasilenie i mogą ustępować samoistnie lub po zastosowaniu standardowych środków. Rzadziej występują poważniejsze objawy, takie jak depresja oddechowa, drgawki czy myśli samobójcze, które wymagają natychmiastowej interwencji. Zespół odstawienny może pojawić się po nagłym przerwaniu terapii, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, depresja, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, drżenie, duszność, hipotensja, myśli samobójcze, nadmierne pocenie się, nerwowość, niepokój, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pokrzywka, przewód pokarmowy, senność, świąd, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tapentadol, vertigo, wymioty, wysypka, zaburzenia świadomości, zaburzenia uwagi, zaparcia, zawroty głowy, zawroty głowy nieukładowe, zespół odstawienny, zmęczenie, zmniejszony apetyt - Leksykon substancji czynnych
Ryfamycyna – Działania niepożądane
Ryfamycyna sodowa, stosowana w leczeniu biegunki podróżnych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej (≥1/100 do <1/10) obserwowano biegunkę, która może nasilać objawy pierwotnej infekcji. Działania niepożądane występujące niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) obejmują zaburzenia metaboliczne (zmniejszony apetyt), psychiczne (niepokój), neurologiczne (ból głowy), błędnikowe (zawroty głowy), skórne (łysienie, nadmierna potliwość, świąd), mięśniowo-szkieletowe (ból stawów, skurcze mięśni), nerkowe (nieprawidłowe zabarwienie moczu, dysuria, skąpomocz) oraz ogólne (astenia, ból w klatce piersiowej, gorączka). W badaniach laboratoryjnych odnotowano podwyższenie aktywności ALAT oraz wzrost stężenia kreatyniny i mocznika, co wskazuje na potencjalne uszkodzenie wątroby i nerek, wymagające monitorowania funkcji tych narządów, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi.
astenia, biegunka, biegunka podróżnych, ból głowy, ból stawów, dysuria, gorączka, kandydoza, lek przeciwbakteryjny, łysienie, małopłytkowość, nadmierna potliwość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, podwyższone AlAT, poty nocne, reakcja anafilaktyczna, ryfamycyna sodowa, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, skąpomocz, skurcz mięśni, świąd uogólniony, zakażenie Clostridium, zawroty głowy błędnikowe, złe samopoczucie, złuszczające zapalenie skóry, zmniejszony apetyt - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivastigmin NeuroPharma 1,5 mg
Rywastygmina jest stosowana w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia związanego z chorobą Parkinsona, jednak jej profil bezpieczeństwa wymaga szczególnej uwagi. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym nudności (38%) i wymioty (23%), zwłaszcza w fazie dostosowywania dawki. Kobiety wykazują większą wrażliwość na działania niepożądane ze strony układu pokarmowego oraz większe ryzyko redukcji masy ciała. Do bardzo często występujących działań należą także brak łaknienia, zawroty głowy oraz biegunka. Często obserwuje się pobudzenie, splątanie, lęk, bóle głowy, senność, drżenie, bóle brzucha, dyspepsję, nadmierne pocenie, zmęczenie, astenia oraz zmniejszenie masy ciała. Rzadziej występują bezsenność, depresja, omdlenia, podwyższone wartości enzymów wątrobowych, a także upadki. Poważne, choć rzadkie działania niepożądane obejmują drgawki, dławicę piersiową, chorobę wrzodową, wysypki, zakażenia dróg moczowych, omamy, objawy pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca i krwawienia z przewodu pokarmowego.
agresja, alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, brak łaknienia, chód parkinsonowski, choroba wrzodowa żołądka, depresja, dławica piersiowa, drgawki, drżenie, dyskineza, dyspepsja, dystonia, hipokineza, krwawienie z przewodu pokarmowego, majaczenie, migotanie przedsionków, nadaktywność psychoruchowa, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, nadmierne wydzielanie śliny, niepokój ruchowy, nietrzymanie moczu, nudności, objawy pozapiramidowe, odwodnienie, omamy, omdlenie, otępienie typu alzheimerowskiego, otępienie związane z chorobą Parkinsona, pęknięcie przełyku, pokrzywka, rywastygmina, senność, splątanie, spowolnienie ruchowe, świąd, sztywność typu koła zębatego, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenia chodu, zaburzenia żołądka i jelit, zakażenie dróg moczowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego, zmniejszony apetyt - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cinacalcet Aurovitas 60 mg
Cynakalcet Aurovitas, stosowany w leczeniu wtórnej i pierwotnej nadczynności przytarczyc oraz raka przytarczyc, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty (częstość ≥ 1/100 do < 1/10), które są najczęstszą przyczyną przerwania terapii. Inne często występujące działania niepożądane to m.in. hipokalcemia (≥ 1/100 do < 1/10), która wymaga regularnego monitorowania ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu serca, a także drgawki, zawroty głowy, niedociśnienie, duszność oraz reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i pokrzywkę. U pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami czynności serca obserwowano nasilenie niewydolności serca oraz pojedyncze przypadki niedociśnienia. W populacji pediatrycznej, zwłaszcza u dzieci z przewlekłą chorobą nerek poddawanych dializoterapii, hipokalcemia wystąpiła u 24,1% pacjentów (64,5 na 100 pacjentolat), a jeden przypadek zakończył się zgonem, co podkreśla konieczność ostrożnego stosowania i ścisłego monitorowania poziomu wapnia.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, cynakalcet, dializoterapia, drgawki, duszność, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalemia, hipokalcemia, jadłowstręt, komorowe zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność serca, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, parestezje, pierwotna nadczynność przytarczyc, pokrzywka, przewlekła choroba nerek, rak przytarczyc, reakcja nadwrażliwości, skurcze mięśni, wtórna nadczynność przytarczyc, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zaparcie, zawroty głowy, zmniejszone stężenie testosteronu, zmniejszony apetyt - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Grindeks 2,5 mg
Lenalidomid, stosowany w terapii szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaków, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które różnią się w zależności od wskazania i schematu leczenia. Do najpoważniejszych należą infekcje (np. zapalenie płuc u 10,6% pacjentów w badaniu IFM 2005-02, zakażenie płuc u 9,4% w CALGB 100104), ciężka mielosupresja (neutropenia 4. stopnia, gorączka neutropeniczna u 6,0% w schemacie MPR+R, trombocytopenia 3./4. stopnia) oraz powikłania zakrzepowo-zatorowe (żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, zatorowość płucna u 3,6% pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza). Niewydolność nerek, w tym ostra, występuje u 6,3% pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem (Rd i Rd18). Profil hematologiczny wykazuje częstość neutropenii od 42,2% do 83,3%, trombocytopenii 21,5-72,3%, niedokrwistości 28,7-70,7% oraz leukopenii 22,8-38,8%. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują biegunkę (22,8-54,5%), zaparcia (17,4-56,1%) i nudności (19,6%). Reakcje skórne, takie jak wysypka (16,2-31,7%) i świąd (25,4%), oraz objawy ogólne, w tym zmęczenie (18,1-43,9%) i gorączka (16,8-27,0%), są również powszechne.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, bezsenność, biegunka, chłoniak, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, gorączka, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, leukopenia, mielosupresja, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nowotwór hematologiczny, nudności, obrzęk obwodowy, skurcz mięśni, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wysypka, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie płuc, zaparcie, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, zmęczenie, zmniejszony apetyt, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluoksetyna EGIS 10 mg
Fluoksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania w trakcie terapii. Najczęściej obserwowane objawy to bóle głowy, nudności, bezsenność, zmęczenie oraz biegunka, z tendencją do ustępowania w miarę kontynuacji leczenia. Wśród poważniejszych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na zespół serotoninowy (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000), drgawki, wydłużenie odcinka QT (QTcF≥450 ms) oraz arytmie komorowe, a także myśli i zachowania samobójcze, które mogą pojawić się szczególnie na początku terapii lub po zmianie dawki. Objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka i nudności, występują bardzo często (≥1/10), natomiast krwawienia z przewodu pokarmowego są rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000). W populacji pediatrycznej obserwuje się zwiększone ryzyko zachowań samobójczych, wrogości oraz reakcji maniakalnych, a także opóźnienie wzrostu i dojrzewania, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
arytmia komorowa, bezsenność, biegunka, ból głowy, bruksizm, ciężka reakcja skórna, depersonalizacja, drgawka, drżenie, dysfagia, euforia, fluoksetyna, hipomania, hiponatremia, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, lęk, letarg, leukopenia, małopłytkowość, mania, myśl samobójcza, napad paniki, nerwowość, neutropenia, niepokój ruchowy, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, niestrawność, nudność, omam, opóźnienie dojrzewania płciowego, opóźnienie wzrostu, parestezja, pobudzenie, podwyższony nastrój, reakcja maniakalna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, splątanie, SSRI, suchość w jamie ustnej, wydłużenie odcinka QT, wymioty, zaburzenie czuciowe, zaburzenie orgazmu, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zawrót głowy, zespół Lyella, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół torsade de pointes, złamanie kości, zmniejszenie libido, zmniejszony apetyt