zaburzenie metabolizmu laktozy

Zaburzenie metabolizmu laktozy, znane również jako nietolerancja laktozy, to stan kliniczny charakteryzujący się niedoborem lub brakiem aktywności enzymu laktazy w jelicie cienkim. Laktaza jest niezbędna do rozkładu laktozy (cukru mlecznego) na glukozę i galaktozę, które mogą być następnie absorbowane przez organizm.

Nietolerancja laktozy występuje w kilku formach: pierwotnej (najczęstszej, związanej z fizjologicznym spadkiem aktywności laktazy po okresie niemowlęcym), wtórnej (będącej konsekwencją chorób uszkadzających błonę śluzową jelita cienkiego) oraz wrodzonej (rzadkiej, uwarunkowanej genetycznie). Częstość występowania tego zaburzenia różni się znacząco w zależności od populacji – od około 5% w Europie Północnej do ponad 90% w niektórych regionach Azji.

Objawy nietolerancji laktozy pojawiają się zwykle od 30 minut do kilku godzin po spożyciu produktów zawierających laktozę i obejmują: wzdęcia, bóle brzucha, biegunkę, nudności oraz borborygmy. Nasilenie objawów zależy od ilości spożytej laktozy oraz stopnia niedoboru laktazy. Diagnostyka obejmuje testy oddechowe (wodorowy, metanowy), test tolerancji laktozy oraz badania genetyczne.

Leczenie polega głównie na modyfikacji diety poprzez ograniczenie lub eliminację produktów zawierających laktozę, stosowanie preparatów enzymu laktazy przed posiłkami zawierającymi laktozę, oraz dobór alternatywnych źródeł wapnia i witaminy D. Ważne jest indywidualne dostosowanie diety, ponieważ wielu pacjentów toleruje małe ilości laktozy, szczególnie w produktach fermentowanych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rostil

Wapnia dobezylan jednowodny, substancja czynna leku Rostil, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, gdzie konieczna jest redukcja dawki ze względu na zmieniony metabolizm i wydalanie leku. Istotnym ryzykiem jest możliwość wystąpienia agranulocytozy, objawiającej się gorączką, bólem gardła, zakażeniami jamy ustnej oraz innymi symptomami infekcji, co wymaga natychmiastowej konsultacji lekarskiej i wdrożenia odpowiedniego leczenia. U pacjentów z przewlekłym nieżytowym zapaleniem błony śluzowej żołądka oraz chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy zaleca się ścisłe monitorowanie tolerancji leku i objawów ze strony przewodu pokarmowego.
agranulocytoza, ból gardła, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka niewydolność nerek, dziedziczna nietolerancja galaktozy, funkcja nerek, gorączka, laktoza jednowodna, metabolizm leku, niedobór laktazy, obniżona odporność, owrzodzenie śluzówki, wapnia dobezylan jednowodny, zaburzenie metabolizmu laktozy, zakażenie jamy ustnej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tadalafil PMCS 20 mg

Tadalafil PMCS, będący inhibitorem PDE5 dostępnym w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, posiada szereg istotnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnie przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z nadwrażliwością na tadalafil lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (5 mg tabletka zawiera 60,68 mg laktozy, 10 mg – 121,36 mg, 20 mg – 242,72 mg). Kluczowym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie organicznych azotanów, ze względu na ryzyko znacznego nasilenia hipotensji wynikającej z synergistycznego działania na szlak tlenek azotu/cGMP. Ponadto, tadalafil jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, u których aktywność seksualna jest niewskazana, w tym po przebytym zawale mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 90 dni, z niestabilną dławicą piersiową, niewydolnością serca ≥2 stopnia wg NYHA w ciągu ostatnich 6 miesięcy, niekontrolowanymi arytmiami, niedociśnieniem (<90/50 mm Hg) lub niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym oraz po udarze mózgu w ciągu ostatnich 6 miesięcy.
anemia sierpowata, białaczka, ból dławicowy, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, działanie hipotensyjne azotanów, inhibitor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, klasyfikacja NYHA, lek pobudzający cyklazę guanylową, nadwrażliwość na lek, NAION, niedociśnienie, niekontrolowana arytmia, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niewydolność serca, objawowe niedociśnienie tętnicze, priapizm, riocyguat, spadek ciśnienia tętniczego, szlak tlenek azotu/cGMP, szpiczak mnogi, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie metabolizmu laktozy, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Effox long 50

Izosorbidu monoazotan w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Effox long 50) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niskim ciśnieniem napełniania komór serca, w tym po świeżym zawale mięśnia sercowego z dysfunkcją lewej komory, gdzie należy unikać spadku ciśnienia skurczowego poniżej 90 mm Hg. Ponadto, lek jest przeciwwskazany lub wymaga ścisłej kontroli u chorych ze stenozą aortalną/mitralną, podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym, niedociśnieniem ortostatycznym oraz u pacjentów z hipoksemią i zaburzeniami wentylacyjno-perfuzyjnymi, zwłaszcza w przebiegu pierwotnego nadciśnienia płucnego i choroby niedokrwiennej serca. Effox long 50 nie jest wskazany do doraźnego leczenia napadów dławicowych ze względu na wolny początek działania, a pacjentów należy edukować o konieczności stosowania szybko działających preparatów nitrogliceryny w takich sytuacjach.
ból dławicowy, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie parcjalne tlenu, ciśnienie śródczaszkowe, działanie hipotensyjne, działanie wazodylatacyjne, hipoksemia, inhibitor 5-fosfodiesterazy, izosorbidu monoazotan, krzyżowa tolerancja, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność lewej komory, niewydolność serca, niskie ciśnienie napełniania komór serca, nitrogliceryna dożylna, obniżenie ciśnienia skurczowego, pasaż żołądkowo-jelitowy, perfuzja wieńcowa, pierwotne nadciśnienie płucne, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, powikłanie sercowo-naczyniowe, rozszerzenie naczyń, spadek ciśnienia tętniczego, stenoza mitralna, stosunek wentylacji do perfuzji, tolerancja na lek, zaburzenie metabolizmu laktozy, zaburzenie wentylacyjno-perfuzyjne, zaburzona czynność lewej komory serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Diosminex

Diosminex to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających 500 mg zmikronizowanej diosminy, stosowany w leczeniu objawów niewydolności żylnej, w tym żylaków odbytu. Terapia ma charakter objawowy i powinna być prowadzona krótko, a w przypadku braku poprawy konieczne jest wykonanie badania proktologicznego. Diosminex może być stosowany łącznie z lekami doodbytniczymi w zaostrzeniach żylaków odbytu. Produkt nie jest skuteczny w leczeniu zastoinowej niewydolności serca i nie powinien być stosowany u pacjentów z tym rozpoznaniem. W leczeniu niewydolności żylnej kończyn dolnych zaleca się uzupełnienie terapii o modyfikacje stylu życia, takie jak ograniczenie ekspozycji na słońce, unikanie długotrwałego stania, utrzymanie prawidłowej masy ciała oraz stosowanie pończoch uciskowych.
badanie proktologiczne, diosmina zmikronizowana, laktoza jednowodna, lek doodbytniczy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność żylna, obrzęk, pończochy uciskowe, przewlekła niewydolność żylna, reakcja alergiczna, tabletka powlekana, zaburzenie krążenia żylnego, zaburzenie metabolizmu laktozy, zastoinowa niewydolność serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień pomarańczowa, żylaki odbytu

zaburzenie metabolizmu laktozy

Powiązane wpisy

Specjalne ostrzeżenia – Rostil

Przeciwwskazania – Tadalafil PMCS 20 mg

Specjalne ostrzeżenia – Effox long 50

Specjalne ostrzeżenia – Diosminex