uszkodzenie spojówki
Uszkodzenie spojówki to stan patologiczny dotyczący cienkiej, przezroczystej błony śluzowej wyścielającej wewnętrzną powierzchnię powiek oraz pokrywającej przednią część gałki ocznej (z wyjątkiem rogówki). Spojówka może ulec uszkodzeniu w wyniku urazu mechanicznego, chemicznego, termicznego, promieniowania, a także w przebiegu chorób zapalnych, infekcyjnych czy autoimmunologicznych.
Najczęstsze przyczyny uszkodzenia spojówki to ciała obce, chemikalia, oparzenia, ekspozycja na promieniowanie UV, zabiegi chirurgiczne, urazy tępe lub penetrujące. Uszkodzenie może objawiać się zaczerwienieniem, bólem, uczuciem pieczenia lub ciała obcego, nadmiernym łzawieniem, światłowstrętem, a nawet czasowym pogorszeniem ostrości widzenia.
Diagnostyka uszkodzenia spojówki obejmuje badanie w lampie szczelinowej, test z fluoresceiną dla uwidocznienia ubytków nabłonka, a w przypadku podejrzenia ciała obcego – dokładną eweresję powiek. Leczenie zależy od przyczyny i stopnia uszkodzenia – od prostego płukania oka roztworem soli fizjologicznej, przez stosowanie kropli antybiotykowych, przeciwzapalnych, do interwencji chirurgicznej w cięższych przypadkach.
W przypadku oparzeń chemicznych spojówki kluczowe jest natychmiastowe i obfite przepłukiwanie oka solą fizjologiczną lub wodą przez minimum 15-30 minut. Każde poważniejsze uszkodzenie spojówki wymaga pilnej konsultacji okulistycznej, aby zapobiec powikłaniom takim jak bliznowacenie, zrosty powiekowe czy zespół suchego oka.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Corneregel 50 mg/g
Corneregel to żel do oczu zawierający 50 mg dekspantenolu w 1 g preparatu, wykazujący działanie wspomagające regenerację tkanek rogówki i spojówki. Jest wskazany w leczeniu niezapalnej keratopatii, obejmującej takie stany jak zwyrodnienie i degeneracja rogówki, nawracająca erozja rogówki oraz uszkodzenia związane z noszeniem soczewek kontaktowych. Ponadto preparat wspomaga gojenie uszkodzeń mechanicznych rogówki i spojówki, a także oparzeń chemicznych i termicznych przedniego odcinka oka.
degeneracja rogówki, dekspantenol, infekcja grzybicza rogówki, infekcja wirusowa rogówki, leczenie przeciwgrzybicze, leczenie przeciwwirusowe, lek przeciwdrobnoustrojowy, okulista, oparzenie chemiczne oka, oparzenie termiczne oka, przedni odcinek oka, rogówka i spojówka, uszkodzenie rogówki, uszkodzenie spojówki, żel oczny, zwyrodnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clarithromycin hameln 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne klarytromycyny wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności jest wątroba, z uszkodzeniami obserwowanymi już po 14 dniach ekspozycji u psów i małp przy dawkach 300 mg/kg/dobę, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Dodatkowo, toksyczność dotyczyła także żołądka, tkanek limfoidalnych oraz nerek. W zakresie toksyczności ocznej, uszkodzenia spojówek i łzawienie pojawiły się u psów przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych, natomiast zmętnienie rogówki i obrzęk występowały przy dawkach 400 mg/kg/dobę u psów i małp. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego klarytromycyny. W badaniach reprodukcyjnych u królików i małp zaobserwowano zwiększoną częstość samoistnych poronień przy dawkach 2- i 10-krotnie wyższych od klinicznych, związanych z toksycznością matczyną. U szczurów dawka 150 mg/kg/dobę indukowała wady układu sercowo-naczyniowego, a u myszy przy dawce 70-krotnie wyższej od klinicznej stwierdzono rozszczep podniebienia (3-30%).
biała krwinka, czerwona krwinka, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, erytrocyt, LD50, leukocyt, łzawienie, nefrotoksyczność, parametr hematologiczny, płytka krwi, potencjał mutagenny, rozszczep podniebienia, samoistne poronienie, tkanka limfoidalna, toksyczność matczyna, toksyczność zależna od dawki, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie spojówki, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, zmętnienie rogówki