Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Clarithromycin hameln 500 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Clarithromycin hameln

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania klarytromycyny dostarczają istotnych informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych z jej stosowaniem. Dane te zostały zebrane z szeregu badań toksykologicznych przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt, z uwzględnieniem toksyczności zależnej od dawki i czasu ekspozycji.¹

Toksyczność narządowa w badaniach na zwierzętach

W trakcie 4-tygodniowych badań na różnych gatunkach zwierząt zaobserwowano, że wątroba jest głównym narządem docelowym toksycznego działania klarytromycyny. Zmiany w wątrobie wystąpiły już po 14 dniach obserwacji u psów i małp. Dokładny poziom ekspozycji ogólnoustrojowej związany z tą toksycznością nie został szczegółowo określony, jednak dawki wywołujące efekty toksyczne (300 mg/kg/dobę) były znacząco wyższe od dawek terapeutycznych zalecanych u ludzi.²

Poza wątrobą, objawy toksyczności obserwowano również w następujących narządach i tkankach:³

• Żołądek – zmiany o charakterze toksycznym
• Grasica i inne tkanki limfoidalne – efekty toksyczne w układzie immunologicznym
• Nerki – uszkodzenia tkanki nerkowej

W przypadku dawek zbliżonych do terapeutycznych, uszkodzenie spojówek i łzawienie wystąpiło wyłącznie u psów. Przy wyższych dawkach (400 mg/kg/dzień) u niektórych psów i małp zaobserwowano zmętnienie rogówki i/lub obrzęk.⁴

Genotoksyczność i mutagenność

Przeprowadzone badania in vitro oraz in vivo wykazały brak działania genotoksycznego klarytromycyny. Nie stwierdzono również potencjału mutagennego tego antybiotyku w żadnym z wykonanych testów.⁵

Toksyczność reprodukcyjna i teratogenność

Badania toksycznego wpływu na reprodukcję dostarczyły istotnych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania klarytromycyny w okresie ciąży. U królików podawanie leku w dawkach 2-krotnie wyższych od dawki klinicznej (podanie dożylne) oraz u małp przy dawkach 10-krotnie wyższych od dawki klinicznej (podanie doustne) powodowało zwiększenie częstości występowania samoistnych poronień. Należy podkreślić, że dawki te były związane z wystąpieniem toksyczności matczynej.⁶

W badaniach przeprowadzonych na szczurach zasadniczo nie wykazano działania embriotoksycznego ani teratogennego. Jednakże w dwóch badaniach u szczurów, którym podawano klarytromycynę w dawce 150 mg/kg/dobę, zaobserwowano wady rozwojowe układu sercowo-naczyniowego.⁷

U myszy otrzymujących dawkę 70-krotnie wyższą od dawki klinicznej obserwowano rozszczep podniebienia z częstością występowania wahającą się od 3% do 30%. Badania potwierdziły również obecność klarytromycyny w mleku zwierząt w okresie laktacji.⁸

Toksyczność u młodych zwierząt

Badania na młodych zwierzętach wykazały, że u 3-dniowych myszy i szczurów wartości LD₅₀ (dawka śmiertelna dla 50% populacji) były około połowę mniejsze niż u zwierząt dorosłych. Profil toksyczności u młodych zwierząt był generalnie podobny do profilu obserwowanego u zwierząt dojrzałych, jednakże w niektórych badaniach zaobserwowano zwiększoną nefrotoksyczność u noworodków szczurów.⁹

U młodych zwierząt stwierdzono również nieznaczne zmniejszenie liczby erytrocytów (czerwonych krwinek), płytek krwi oraz leukocytów (białych krwinek), co wskazuje na potencjalny wpływ klarytromycyny na parametry hematologiczne.¹⁰

Kancerogenność

Warto zaznaczyć, że klarytromycyna nie została poddana badaniom pod kątem potencjalnego działania kancerogennego.¹¹

Zestawienie kluczowych danych toksykologicznych