samoistne poronienie
Samoistne poronienie to spontaniczne zakończenie ciąży przed 22. tygodniem jej trwania. Dotyczy ono około 10-15% wszystkich klinicznie rozpoznanych ciąż, przy czym większość z nich występuje w pierwszym trymestrze. Częstość poronień rośnie wraz z wiekiem matki – u kobiet po 40. roku życia ryzyko może przekraczać 40%.
Główną przyczyną samoistnych poronień są anomalie chromosomalne płodu (50-60% przypadków), szczególnie trisomie i monosomie. Inne czynniki obejmują: zaburzenia hormonalne (niedoczynność tarczycy, niedomoga lutalna), wady anatomiczne macicy, infekcje, choroby autoimmunologiczne, zaburzenia krzepnięcia, czynniki środowiskowe oraz niekorzystne czynniki metaboliczne (np. niekontrolowana cukrzyca).
Objawy poronienia obejmują krwawienie z dróg rodnych o różnym nasileniu oraz ból podbrzusza. Diagnostyka opiera się na badaniu ginekologicznym, ultrasonografii oraz oznaczeniu poziomu gonadotropiny kosmówkowej (β-hCG). W zależności od obrazu klinicznego wyróżnia się: poronienie zagrażające, poronienie w toku, poronienie niekompletne, poronienie kompletne oraz poronienie chybione.
Postępowanie medyczne zależy od typu poronienia i obejmuje obserwację, farmakoterapię lub interwencję chirurgiczną (łyżeczkowanie). Po poronieniu samoistnym zaleca się odczekanie z kolejną ciążą co najmniej jednego cyklu miesiączkowego. U pacjentek z nawracającymi poronieniami (trzy lub więcej) wskazana jest pogłębiona diagnostyka w kierunku przyczyn tego stanu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół turnera – Etiologia i przyczyny
Zespół Turnera (ZT) jest zaburzeniem chromosomalnym występującym wyłącznie u kobiet, spowodowanym całkowitym lub częściowym brakiem jednego chromosomu X. Najczęstsze warianty kariotypowe to monosomia X (45,X) stanowiąca 40-60% przypadków, mozaicyzm (np. 45,X/46,XX) obejmujący 30-50% oraz strukturalne aberracje chromosomu X, takie jak izochromosom Xq, chromosom pierścieniowy X czy delecje Xp lub Xq. W około 60-80% monosomii X brakujący chromosom pochodzi od ojca. Patogeneza ZT wiąże się z haploinsuficjencją genów unikających inaktywacji chromosomu X, zwłaszcza genu SHOX z regionu pseudoautosomalnego PAR1, co odpowiada za niski wzrost i nieprawidłowości szkieletowe. Ponadto, obecność materiału chromosomu Y u niektórych pacjentek zwiększa ryzyko gonadoblastoma. ZT charakteryzuje się sporadycznym występowaniem (1:2000-2500 żywych urodzeń), brakiem dziedziczenia i niezależnością od wieku rodziców, a około 99% zarodków 45,X ulega samoistnemu poronieniu w I trymestrze.
brak chromosomu X, chromosom pierścieniowy, delecja chromosomowa, gen SHOX, gonadoblastoma, haploinsuficjencja, inaktywacja chromosomu X, kariotyp, komórka rozrodcza, metylacja DNA, monosomia X, mozaicyzm, niewydolność jajników, niski wzrost, region pseudoautosomalny, samoistne poronienie, translokacja zrównoważona, wada serca, zaburzenie chromosomalne, zarodek, zespół Turnera, zmiana epigenetyczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Toctino 30 mg
Alitretynoina, substancja czynna w produkcie TOCTINO (kapsułki 10 mg i 30 mg), jest silnym teratogenem z grupy retynoidów, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania leku w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Ekspozycja na alitretynoinę w okresie ciąży lub do miesiąca po zakończeniu terapii wiąże się z wysokim ryzykiem ciężkich wad rozwojowych płodu, takich jak nieprawidłowości ośrodkowego układu nerwowego (wodogłowie, mikrocefalia), dysmorfia twarzy, rozszczep podniebienia, wady ucha zewnętrznego, mikroftalmia, wady sercowo-naczyniowe (np. tetralogia Fallota) oraz zaburzenia rozwoju grasicy i przytarczyc. Ponadto, stosowanie alitretynoiny zwiększa ryzyko samoistnych poronień. Ze względu na silną lipofilność, lek przenika do mleka kobiecego, co wyklucza jego stosowanie u kobiet karmiących piersią.
alitretynoina, dysmorfia twarzy, działanie teratogenne, kapsułki miękkie, karmienie piersią, mikrocefalia, mikroftalmus, nieprawidłowości grasicy, nieprawidłowości móżdżku, ośrodkowy układ nerwowy, przełożenie dużych naczyń, retynoidy, rozszczep podniebienia, samoistne poronienie, substancja lipofilna, tetralogia Fallota, Toctino, wada przegrody, wady rozwojowe płodu, wiek rozrodczy, wodogłowie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Flucorta 50 mg
Flukonazol, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg i 200 mg (lek Flucorta), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Badania kliniczne wskazują na zwiększone ryzyko samoistnego poronienia przy stosowaniu flukonazolu w pierwszym trymestrze oraz potencjalne ryzyko teratogenne przy wysokich dawkach (400-800 mg/dobę przez co najmniej 3 miesiące), związane z wadami wrodzonymi takimi jak brachycefalia, dysplazja uszu, duże ciemiączko przednie, skrzywienie kości udowej oraz kościozrost kości promieniowej z kością ramienną. Mimo braku jednoznacznej zależności przyczynowo-skutkowej, stosowanie flukonazolu w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści przewyższają ryzyko, a szczególnie unikać stosowania dużych dawek i długotrwałej terapii. Flukonazol przenika do mleka matki, osiągając stężenia niższe niż w surowicy, co pozwala na kontynuację karmienia piersią przy pojedynczej dawce do 200 mg, natomiast wielokrotne lub wysokie dawki stanowią przeciwwskazanie do karmienia.
brachycefalia, ciemiączko przednie, dawka standardowa, duża dawka, dysplazja uszu, działanie teratogenne, flukonazol, kokcydioidomikoza, kościozrost, mleko kobiece, płodność, pojedyncza dawka, reprodukcja, samoistne poronienie, skrzywienie kości udowej, surowica krwi, trymestr ciąży, wady wrodzone, wiek rozrodczy, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bunorfin 2 mg
Buprenorfina w postaci tabletek podjęzykowych Bunorfin wykazuje profil bezpieczeństwa, który wymaga uważnej oceny przez lekarza prowadzącego, zwłaszcza u pacjentów z uzależnieniem od narkotyków, u których tolerancja na działania niepożądane jest zmieniona. Najczęstsze działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) obejmują objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy, omdlenia), żołądkowo-jelitowego (zaparcia, nudności, wymioty) oraz ogólnoustrojowe (bezsenność, senność, osłabienie, potliwość). Rzadziej występujące, ale potencjalnie zagrażające życiu działania (≥1/10 000 do <1/1 000) to reakcje immunologiczne (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia psychiczne (omamy), depresja oddechowa, skurcz oskrzeli oraz hepatotoksyczność (martwica i zapalenie wątroby). Należy także monitorować zatrzymanie moczu i niedociśnienie ortostatyczne, szczególnie przy zmianie pozycji ciała.
agonista receptora μ, buprenorfina, depresja oddechowa, działanie niepożądane, hepatotoksyczność, martwica wątroby, monitorowanie diurezy, niedociśnienie ortostatyczne, objaw odstawienny, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, omam, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zapalenie wątroby, przerost prostaty, samoistne poronienie, skurcz oskrzeli, tabletka podjęzykowa, uzależnienie od narkotyków, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie percepcji, zakażenie ogólnoustrojowe, zakażenie septyczne, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny noworodka, zespół odstawienny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Panadol Extra 500 mg + 65 mg
Panadol Extra, zawierający 500 mg paracetamolu i 65 mg kofeiny, nie jest zalecany u kobiet w ciąży ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i przebieg ciąży. Paracetamol, choć nie wykazuje teratogenności ani toksyczności płodowej, wymaga ostrożności ze względu na niejednoznaczne dane epidemiologiczne dotyczące rozwoju układu nerwowego dzieci narażonych prenatalnie. W przypadku konieczności stosowania paracetamolu w ciąży, zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas oraz ograniczenie częstotliwości podawania. Kofeina natomiast może zwiększać ryzyko samoistnego poronienia, dlatego jej stosowanie w ciąży jest stanowczo przeciwwskazane.
badanie epidemiologiczne, działanie pobudzające, ekspozycja na paracetamol, kobieta karmiąca, laktacja, leczenie przeciwbólowe, okres prenatalny, paracetamol z kofeiną, produkt leczniczy, przenikanie do mleka matki, rozwój układu nerwowego, samoistne poronienie, toksyczność płodowa, wady rozwojowe, wiek reprodukcyjny, wpływ na niemowlęta, zalecane dawkowanie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mycophenolate mofetil Sandoz 500 mg tabletki powlekane 500 mg
Mykofenolan mofetylu (MMF) wykazuje silne działanie teratogenne, co wymaga szczególnej uwagi w kontekście bezpieczeństwa reprodukcyjnego pacjentek. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować dwie skuteczne metody antykoncepcji przed, w trakcie oraz przez 6 tygodni po zakończeniu terapii MMF. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykonanie dwóch testów ciążowych o wysokiej czułości (≥25 mIU/ml) w odstępie 8-10 dni, a w przypadku przeszczepów od zmarłych dawców testy należy wykonać bezpośrednio przed terapią i po 8-10 dniach. Ekspozycja na MMF w ciąży wiąże się z wysokim ryzykiem samoistnych poronień (45-49%) oraz wad wrodzonych (23-27% żywych urodzeń), w tym wad ucha, twarzy, oczu, serca, palców, przewodu pokarmowego, układu nerwowego i nerek. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży, a także podczas karmienia piersią ze względu na przenikanie kwasu mykofenolowego do mleka i ryzyko ciężkich działań niepożądanych u niemowląt.
działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, działanie toksyczne, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, małoocze, mykofenolan mofetylu, nerw węchowy, odrzucenie przeszczepu, polidaktylia, rozszczep kręgosłupa, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, samoistne poronienie, syndaktylia, torbiel splotu naczyniówki, ubytek przegrody przedsionka, wada wrodzona, zarośnięcie przełyku - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Myfortic 180 mg
Myfortic (mykofenolan sodu) jest silnym lekiem immunosupresyjnym o udokumentowanym działaniu teratogennym, stosowanym u pacjentów po przeszczepieniu narządów. U kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przed, w trakcie oraz przez 6 tygodni po zakończeniu terapii, najlepiej dwóch uzupełniających się metod, lub całkowite powstrzymywanie się od współżycia. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać dwa testy ciążowe o czułości ≥25 mIU/ml w odstępie 8-10 dni, a w przypadku przeszczepu od zmarłego dawcy – test bezpośrednio przed terapią i powtórzyć po 8-10 dniach. Myfortic jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że brak jest alternatywnej metody zapobiegania odrzuceniu przeszczepu. Ekspozycja na mykofenolan w ciąży wiąże się z wysokim ryzykiem samoistnych poronień (45-49%) oraz wad wrodzonych (23-27%), w tym wad uszu, twarzy, serca, układu nerwowego i innych, znacznie przewyższającym ryzyko w populacji ogólnej i u pacjentek leczonych innymi immunosupresantami.
coloboma, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, działanie toksyczne, hiperteloryzm oczny, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, małoocze, małożuchwie, mykofenolan sodu, nieprawidłowość ucha, niewykształcenie nerwu węchowego, niewykształcenie przegrody przezroczystej, polidaktylia, procedura medyczna, rozszczep kręgosłupa, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, samoistne poronienie, stężenie terapeutyczne, substancja teratogenna, syndaktylia, test ciążowy, ubytek przegrody przedsionka, wada wrodzona, wrodzona torbiel splotu naczyniówki, wrodzona wada rozwojowa, zarośnięcie przełyku - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fluconazole Polfarmex 100 mg
Flukonazol, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować pacjentkę o potencjalnym ryzyku dla płodu, zwłaszcza przy dawkach skumulowanych powyżej 450 mg, które wiążą się ze zwiększonym ryzykiem wad rozwojowych (około 4 dodatkowe przypadki na 1000 kobiet, RR 1,29–1,98). Przy pojedynczej dawce ≤ 150 mg w pierwszym trymestrze nie stwierdzono istotnego wzrostu ogólnego ryzyka wad, choć obserwowano niewielki wzrost wad układu mięśniowo-szkieletowego (1 dodatkowy przypadek/1000 kobiet). Flukonazol jest przeciwwskazany w ciąży, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek (400-800 mg/dobę), gdzie odnotowano poważne wady wrodzone, takie jak krótkogłowie czy dysplazja uszu. Zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii i przez tydzień po jej zakończeniu, a w przypadku planowania ciąży – odczekanie co najmniej 5-6 okresów półtrwania leku (około 7 dni) przed poczęciem.
ciemiączko przednie, dysplazja uszu, flukonazol, flukonazol w ciąży, kobieta w wieku rozrodczym, kokcydioidomykoza, krótkogłowie, malformacja serca, okres półtrwania substancji, pierwszy trymestr ciąży, ryzyko dla płodu, samoistne poronienie, skuteczna antykoncepcja, stężenie w surowicy, substancja czynna, wada wrodzona, wady rozwojowe płodu, wady układu mięśniowo-szkieletowego, właściwość farmakokinetyczna, wygięcie kości udowej, zagrożenie dla płodu, zakażenie zagrażające życiu, zrost ramienno-promieniowy, związek przyczynowo-skutkowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Terlipressini acetas EVER Pharma 0,2 mg/ml
Octan terlipresyny, zawarty w preparacie Terlipressini acetas EVER Pharma (0,2 mg/ml), jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na jego farmakodynamiczne działanie wywołujące skurcze mięśniówki gładkiej macicy, podwyższenie ciśnienia wewnątrzmacicznego oraz zmniejszenie przepływu krwi w macicy, co może prowadzić do przedwczesnego porodu, niedotlenienia i niedożywienia płodu. Badania przedkliniczne na królikach wykazały zwiększoną częstość samoistnych poronień oraz teratogenne zniekształcenia płodów, co potwierdza wielokierunkowe ryzyko stosowania terlipresyny w okresie ciąży. W związku z tym stosowanie leku u kobiet ciężarnych jest bezwzględnie przeciwwskazane.
ciśnienie wewnątrzmaciczne, efekt teratogenny, krążenie maciczno-łożyskowe, kwalifikacja pacjenta, laktacja, niedotlenienie płodu, niedożywienie płodu, octan terlipresyny, przenikanie do mleka kobiecego, przepływ maciczny, samoistne poronienie, skurcz macicy, teratogenność, test ciążowy, wiek rozrodczy, zniekształcenie płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lekoklar 125 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne klarytromycyny, substancji czynnej leku Lekoklar, wykazały dawkozależne działanie toksyczne, głównie hepatotoksyczne, obserwowane u różnych gatunków zwierząt po dawkach ≥300 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczających dawki kliniczne. Uszkodzenia wątroby pojawiały się już po 14 dniach terapii u psów i małp. Dodatkowo odnotowano nefrotoksyczność, zmiany w błonie śluzowej żołądka oraz wpływ na układ immunologiczny (grasica i tkanki limfoidalne). U psów zaobserwowano zapalenie spojówek i łzawienie przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych, a przy 400 mg/kg mc./dobę zmętnienie i obrzęk rogówki. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. W badaniach reprodukcyjnych wykazano zwiększoną częstość samoistnych poronień u królików i małp przy dawkach 2- i 10-krotnie wyższych niż kliniczne, powiązaną z toksycznością matczyną. U szczurów i myszy stwierdzono dawkozależne wady rozwojowe, w tym wady sercowo-naczyniowe (150 mg/kg mc./dobę) oraz rozszczep podniebienia (dawki 70-krotnie wyższe). Klarytromycyna przenika do mleka, co wymaga ostrożności w okresie laktacji.
antybiotyk makrolidowy, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka LD50, działanie embriotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, genotoksyczność, hepatotoksyczność, klarytromycyna, leukocyt, łzawienie, nefrotoksyczność, obrzęk rogówki, płytka krwi, rozszczep podniebienia, samoistne poronienie, tkanka limfoidalna, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, układ sercowo-naczyniowy, zapalenie spojówek, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Prolutex 25 mg/ml
Prolutex, zawierający 25 mg progesteronu (stężenie 22,48 mg/ml), jest wskazany do wsparcia fazy lutealnej u kobiet z rozpoznaną niepłodnością w ramach technik wspomaganego rozrodu (ATR). Lek ten odgrywa istotną rolę w protokołach terapeutycznych poprawiających przebieg ciąży po procedurach medycznie wspomaganej prokreacji. Aktualne dane kliniczne nie wykazują istotnego wzrostu ryzyka wad wrodzonych, poronień samoistnych czy ciąży pozamacicznej wśród pacjentek stosujących Prolutex, a wskaźniki te pozostają porównywalne do populacji ogólnej. Niemniej jednak, ze względu na ograniczoną ekspozycję i brak jednoznacznych danych długoterminowych, konieczne jest ostrożne monitorowanie terapii oraz szczegółowe informowanie pacjentek o potencjalnych ryzykach i korzyściach.
bezpłodność, ciąża pozamaciczna, ekspozycja wewnątrzmaciczna, faza lutealna, karmienie piersią, laktacja, medycznie wspomagana prokreacja, progesteron, progesteron w roztworze do wstrzykiwań, samoistne poronienie, techniki wspomaganego rozrodu, wada wrodzona, wsparcie fazy lutealnej, zaburzenia rozwoju narządów płciowych - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół patau – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Zespół Patau (trisomia 13) charakteryzuje się bardzo złym rokowaniem z powodu licznych wad rozwojowych obejmujących mózg, serce, rdzeń kręgowy i płuca. Mediana przeżycia w pełnej trisomii 13 wynosi od 7 do 10 dni, przy czym około 43,1% niemowląt przeżywa dłużej niż tydzień, 80% umiera w ciągu pierwszych 3 miesięcy, a 90% nie dożywa pierwszego roku życia. Dłuższe przeżycie (ponad 5 lat) obserwuje się u zaledwie 9,7% pacjentów, a do 10 roku życia przeżywa około 13%. Rokowanie jest lepsze u pacjentów z mozaikową formą zespołu lub niezrównoważonymi translokacjami, którzy wykazują mniej nasilone objawy. Niższa częstość wad serca (46% vs. 50-85%) oraz mniejsza liczba rozszczepów wargi i podniebienia u długo żyjących pacjentów sugerują, że mniejsze nasilenie wad linii środkowej ciała może sprzyjać przeżyciu.
ciężka niepełnosprawność, interwencja chirurgiczna, leczenie zachowawcze, mediana przeżycia, rozszczep wargi i podniebienia, samoistne poronienie, trisomia 13, trudność z karmieniem, trymestr ciąży, wada rozwojowa, wada rozwojowa mózgu, wada serca, wrodzona wada serca, zabieg chirurgiczny, zespół Patau - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ovamex 0,25 mg/0,5 ml
Profil bezpieczeństwa leku Ovamex, zawierającego ganireliks stosowany w połączeniu z koryfolitropiną alfa do stymulacji jajników, jest porównywalny do profilu bezpieczeństwa rekombinowanego FSH. Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są miejscowe odczyny skórne w miejscu wstrzyknięcia (bardzo często), objawiające się zaczerwienieniem i obrzękiem, zwykle o łagodnym i przejściowym charakterze. Niezbyt często występują bóle głowy oraz nudności, a bardzo rzadko reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka, obrzęk twarzy, duszność, anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka, które mogą stanowić zagrożenie życia.
anafilaksja, ból głowy, ból miednicy, ciąża pozamaciczna, duszność, ganireliks, kontrolowana hiperstymulacja jajników, koryfolitropina alfa, MedDRA, miejscowy odczyn skórny, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rekombinowany FSH, samoistne poronienie, skurcz oskrzeli, wspomagany rozród, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk skórny, wysypka, wzdęcie brzucha, zespół hiperstymulacji jajników - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Terlipressin acetate Altan 0,12 mg/ml
Terlipresyna, substancja aktywna leku Terlipressin acetate Altan, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i podczas karmienia piersią. Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu terlipresyny na płodność u ludzi, a badania przedkliniczne wykazały potencjalne działanie teratogenne, w tym samoistne poronienia i zniekształcenia płodu u królików. Terlipresyna wywołuje skurcze macicy, zwiększa ciśnienie wewnątrzmaciczne oraz zmniejsza przepływ krwi w macicy, co może prowadzić do niedotlenienia płodu. Stosowanie leku w ciąży jest zasadniczo przeciwwskazane, jednak w wyjątkowych sytuacjach klinicznych, takich jak niekontrolowane krwawienia z żylaków przełyku, może być rozważone po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, ze szczególnym uwzględnieniem pierwszego trymestru ciąży.
ciśnienie wewnątrzmaciczne, działanie teratogenne, kobieta w wieku rozrodczym, krwawienie z przewodu pokarmowego, niedotlenienie płodu, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, przepływ krwi w macicy, samoistne poronienie, skurcz macicy, terapia endoskopowa, Terlipressin acetate Altan, terlipresyna, właściwości farmakokinetyczne, zniekształcenie płodu, żylaki przełyku - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Elecoxel 100 mg
Lek Elecoxel zawierający celekoksyb (100 mg i 200 mg) jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej antykoncepcji ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na reprodukcję, potwierdzone w badaniach na zwierzętach. Celekoksyb hamuje syntezę prostaglandyn, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka samoistnego poronienia we wczesnym okresie ciąży oraz poważnych powikłań w trzecim trymestrze, takich jak atonia macicy i przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego. Ponadto, stosowanie leku w drugim i trzecim trymestrze może powodować zaburzenia czynności nerek płodu, skutkujące zmniejszeniem objętości płynu owodniowego (małowodzie), które są zazwyczaj odwracalne po odstawieniu leku. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii celekoksybem, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i konsultacja lekarska.
atonia macicy, celekoksyb, Elecoxel, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, odwracalna niepłodność, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, przenikanie do mleka, samoistne poronienie, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, wiek rozrodczy, zaburzenie czynności nerek płodu, zmniejszenie objętości płynu owodniowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta1-adrenolityk), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań u płodu, takich jak niewydolność nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodka: niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W pierwszym trymestrze stosowanie nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka wad rozwojowych. Bisoprolol może powodować zmniejszenie perfuzji łożyska, co wiąże się z ryzykiem opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego, śmierci wewnątrzmacicznej, poronień i przedwczesnego porodu. U noworodków obserwuje się ryzyko hipoglikemii i bradykardii, szczególnie w pierwszych 3 dniach życia. W przypadku konieczności stosowania bisoprololu w ciąży, wymagana jest ścisła kontrola maciczno-łożyskowego przepływu krwi oraz rozwoju płodu.
bisoprolol, bisoprolol fumaran, bradykardia, ciśnienie tętnicze, czynność nerek, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotonia, inhibitor ACE, kostnienie czaszki, lek beta-adrenolityczny, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, perfuzja łożyska, przedwczesny poród, przepływ maciczno-łożyskowy, Ramipril Bisoprolol, ramipryl, receptor beta-1 adrenergiczny, samoistne poronienie, śmierć wewnątrzmaciczna, trymestr ciąży, wzrost wewnątrzmaciczny płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Flukonazol Actavis 50 mg
Flukonazol Actavis, zawierający flukonazol, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Przed planowaną ciążą zaleca się zachowanie co najmniej tygodniowego okresu eliminacji leku (5–6 okresów półtrwania). W trakcie terapii u kobiet w wieku rozrodczym wskazane jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały czas leczenia oraz tydzień po jego zakończeniu. Stosowanie flukonazolu w ciąży, zwłaszcza w dawkach skumulowanych >150 mg, wiąże się ze zwiększonym ryzykiem samoistnego poronienia oraz wad rozwojowych, w tym wad układu mięśniowo-szkieletowego (ryzyko względne 1,29 dla dawek ≤150 mg i 1,98 dla dawek >450 mg). Metaanaliza wskazuje na 1,8–2-krotne zwiększenie ryzyka malformacji serca po ekspozycji w pierwszym trymestrze. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek (400–800 mg/dobę) przez co najmniej 3 miesiące wiązało się z opisanymi wadami wrodzonymi, choć związek przyczynowy pozostaje niepewny.
antykoncepcja, ciąża, duże ciemiączko przednie, dysplazja uszu, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, flukonazol, kokcydioidomykoza, krótkogłowie, laktacja, lek azolowy, malformacja serca, okres półtrwania, osocze, płodność, samoistne poronienie, terapia flukonazolem, wada rozwojowa płodu, wada rozwojowa układu mięśniowo-szkieletowego, wygięcie kości udowej, zakażenie grzybicze, zrost ramienno-promieniowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Levosert Easy 52 mg (20 mcg/24h)
System terapeutyczny domaciczny Levosert Easy zawiera 52 mg lewonorgestrelu z początkowym uwalnianiem około 20 µg/dobę i jest bezwzględnie przeciwwskazany w czasie ciąży oraz przy jej podejrzeniu. W przypadku zajścia w ciążę z założonym systemem konieczne jest wykluczenie ciąży pozamacicznej oraz jak najszybsze usunięcie systemu ze względu na ryzyko powikłań takich jak poronienie, przedwczesny poród, infekcja czy sepsa. Usunięcie systemu lub badanie jamy macicy może spowodować samoistne poronienie, o czym pacjentka powinna być poinformowana. Jeśli systemu nie można usunąć lub pacjentka zdecyduje się kontynuować ciążę, wymagana jest ścisła kontrola lekarska i edukacja dotycząca objawów komplikacji, np. bólu brzucha z gorączką. Istnieje potencjalne ryzyko wirylizacji płodów żeńskich wskutek ekspozycji na lewonorgestrel, co potwierdzają pojedyncze przypadki maskulinizacji zewnętrznych narządów płciowych u płodów żeńskich.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Famenita
Progesteron w postaci preparatu Progesterone Effik (kapsułki miękkie 100 mg i 200 mg) jest stosowany w terapii ginekologicznej, jednak wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych i zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar, zakrzepica żył i zatorowość płucna. Leczenie należy natychmiast przerwać w przypadku wystąpienia objawów takich jak nagła utrata widzenia, podwójne widzenie, wytrzeszcz czy zmiany w naczyniach siatkówki. Szczególną uwagę należy zwrócić u pacjentek powyżej 35 roku życia, palących oraz z czynnikami ryzyka miażdżycy (hipercholesterolemia, nadciśnienie, otyłość). Progesteron może być stosowany w połączeniu z estrogenami w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ), jednak należy uwzględnić zwiększone ryzyko zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej oraz potencjalne, choć niejednoznaczne, ryzyko raka piersi.
astma oskrzelowa, badanie fizykalne, badanie przesiewowe raka szyjki macicy, biodostępność, choroba zakrzepowo-zatorowa, ciałko żółte, cukrzyca, cytologia, estrogenowa terapia zastępcza, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, mammografia, miażdżyca, migrena, nadciśnienie tętnicze, nieprawidłowość genetyczna, otyłość, padaczka, podwójne widzenie, powikłania sercowo-naczyniowe, progesteron, przemijający atak niedokrwienny, rak piersi, samobadanie piersi, samoistne poronienie, tarcza zastoinowa, udar mózgu, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie mózgowo-naczyniowe, zaburzenie widzenia, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica siatkówki, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zmiany naczyń siatkówki, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Myfortic 360 mg
Myfortic (mykofenolan sodu) zawiera kwas mykofenolowy (MPA), który wykazuje silne działanie teratogenne, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentek w wieku rozrodczym. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie dwóch testów ciążowych o czułości ≥25 mIU/ml, z odstępem 8-10 dni, a w przypadku przeszczepów od zmarłych dawców – pierwszy test bezpośrednio przed leczeniem, drugi po 8-10 dniach. Kobiety muszą stosować co najmniej jedną skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia oraz przez 6 tygodni po jego zakończeniu, zalecane jest stosowanie dwóch uzupełniających się metod lub całkowite powstrzymanie się od współżycia. Myfortic jest przeciwwskazany w ciąży z uwagi na wysokie ryzyko samoistnych poronień (45-49%) oraz wad wrodzonych (23-27%), w tym wad ucha, twarzy, oka, serca, palców, tchawicy, przełyku, układu nerwowego i nerek. Pacjentki muszą być poinformowane o konieczności natychmiastowego zgłoszenia objawów ciąży.
coloboma, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, hiperteloryzm oczny, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, małoocze, małożuchwie, metoda antykoncepcji, mykofenolan mofetylu, mykofenolan sodu, nieprawidłowość ucha, niewykształcenie nerwu węchowego, niewykształcenie przegrody przezroczystej, odrzucenie przeszczepu, polidaktylia, przeszczep narządu miąższowego, rozszczep kręgosłupa, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, samoistne poronienie, syndaktylia, test ciążowy, ubytek przegrody przedsionka, wada wrodzona, wrodzona torbiel splotu naczyniówki, wrodzona wada serca, zarośnięcie przełyku - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Marelim 180 mg
Produkt leczniczy Marelim, zawierający kwas mykofenolowy w postaci sodu mykofenolanu, wykazuje silne działanie teratogenne i wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest uzyskanie ujemnego wyniku dwóch testów ciążowych o czułości co najmniej 25 mIU/ml, wykonywanych w odstępie 8-10 dni, a także stosowanie co najmniej jednej skutecznej metody antykoncepcji podczas leczenia oraz przez 6 tygodni po jego zakończeniu, z zaleceniem stosowania dwóch uzupełniających się metod. Marelim jest przeciwwskazany w ciąży, z wyjątkiem sytuacji braku alternatywnego leczenia immunosupresyjnego, ze względu na wysokie ryzyko poronień (45-49%) oraz wad wrodzonych (23-27%) u płodu, w tym wad ucha, twarzy, serca, układu nerwowego i innych. Pacjentki muszą być szczegółowo informowane o tych zagrożeniach oraz konieczności natychmiastowej konsultacji lekarskiej w przypadku podejrzenia ciąży.
coloboma, działanie teratogenne, hiperteloryzm oczny, kwas mykofenolowy, leczenie immunosupresyjne, lek immunosupresyjny, małoocze, małożuchwie, mykofenolan mofetylu, niewykształcenie nerwu węchowego, niewykształcenie przegrody przezroczystej, polidaktylia, przeciwwskazania w ciąży, rozszczep kręgosłupa, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, samoistne poronienie, sodu mykofenolan, syndaktylia, test ciążowy, torbiel splotu naczyniówkowego, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, utrata ciąży, wada wrodzona, wady wrodzone, zarośnięcie przełyku - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Flukonazol Actavis 100 mg
Flukonazol, stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, wiąże się z koniecznością zachowania ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i przebiegu ciąży. Zaleca się zachowanie co najmniej 7-dniowego odstępu (odpowiadającego 5-6 okresom półtrwania leku) po pojedynczej dawce przed planowaną ciążą oraz stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas i tydzień po terapii długotrwałej. Badania obserwacyjne wskazują na zwiększone ryzyko samoistnego poronienia w I i II trymestrze u kobiet leczonych flukonazolem w porównaniu z terapią miejscową. Skumulowane dawki ≤150 mg w I trymestrze nie zwiększają ogólnego ryzyka wad rozwojowych, jednak dawki ≤450 mg i >450 mg wiążą się z dodatkowymi 1 i 4 przypadkami wad mięśniowo-szkieletowych na 1000 kobiet, ze skorygowanym ryzykiem względnym odpowiednio 1,29 (95% CI: 1,05–1,58) i 1,98 (95% CI: 1,23–3,17). Metaanaliza wykazała 1,8-2-krotne zwiększenie ryzyka malformacji serca po ekspozycji w I trymestrze. Wysokie dawki (400–800 mg/dobę) przez ≥3 miesiące mogą być związane z wadami wrodzonymi, choć związek przyczynowy nie jest jednoznaczny.
antykoncepcja, ciemiączko przednie, dysplazja uszu, flukonazol, karmienie piersią, kokcydioidomykoza, krótkogłowie, leczenie przeciwgrzybicze, lek azolowy, malformacja serca, płodność, samoistne poronienie, trymestr ciąży, wady rozwojowe płodu, wady rozwojowe układu mięśniowo-szkieletowego, wygięcie kości udowej, zakażenie grzybicze, zrost ramienno-promieniowy - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół downa – Epidemiologia
Zespół Downa (trisomia 21) jest najczęstszą aberracją chromosomową u ludzi, stanowiąc około 8% wszystkich wad wrodzonych i genetycznych przyczyn niepełnosprawności intelektualnej. Częstość występowania globalnie wynosi około 1 na 700-800 żywych urodzeń, z regionalnymi różnicami (np. 15,8 na 10 000 urodzeń w Kanadzie, 1 na 1000 w Wielkiej Brytanii, 1 na 1158 w Australii). Ryzyko urodzenia dziecka z zespołem Downa rośnie wraz z wiekiem matki, od 1 na 1500 urodzeń w wieku 15-29 lat do 1 na 30-50 urodzeń powyżej 45 lat. Typy genetyczne obejmują trisomię 21 (94-95%), translokację (3,3-4%) oraz mozaicyzm (1-2,4%). Epidemiologia ulega zmianom pod wpływem rosnącego wieku matek, dostępności badań prenatalnych i różnic w dostępie do terminacji ciąży. Średnia długość życia osób z zespołem Downa wzrosła do około 60 lat, z 80% dożywających tego wieku, co jest efektem postępów w opiece medycznej, zwłaszcza leczeniu wad serca.
aberracja chromosomowa, badanie obrazowe, badanie przesiewowe, cecha fenotypowa, celiakia, choroba Alzheimera, choroba oczu, choroba tarczycy, chorobowość, demencja, diagnostyka prenatalna, infekcja ucha, infekcja układu oddechowego, mozaicyzm, nadzór zdrowotny, niedoczynność tarczycy, niedosłuch, niepełnosprawność intelektualna, nondysjunkcja, obturacyjny bezdech senny, ostra białaczka, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, padaczka, promieniowanie jonizujące, samoistne poronienie, terminacja ciąży, translokacja chromosomowa, trisomia 21, wada serca, wada wrodzona, wrodzona wada serca, zaawansowany wiek matki, zaburzenie genetyczne, zaburzenie układu odpornościowego, zaćma, zespół Downa, złamanie, zmiana neuropatologiczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Coldrex MaxGrip C –
Coldrex MaxGrip C to preparat złożony zawierający 500 mg paracetamolu, 25 mg kofeiny, 5 mg chlorowodorku fenylefryny, 20 mg wodzianu terpinu oraz 30 mg kwasu askorbinowego w jednej tabletce. Ze względu na obecność kofeiny i fenylefryny, lek generalnie nie jest zalecany w ciąży. Paracetamol w dawkach terapeutycznych jest bezpieczny, natomiast fenylefryna może zmniejszać przepływ łożyskowy i wymaga ostrożności, zwłaszcza u pacjentek z ryzykiem stanu przedrzucawkowego. Kofeina zwiększa ryzyko samoistnego poronienia, a bezpieczeństwo wodzianu terpinu nie zostało ustalone. Kwas askorbinowy jest bezpieczny do dawki 2000 mg/dobę. Stosowanie leku w ciąży powinno być rozważane indywidualnie, po ocenie bilansu korzyści i ryzyka.
bilans korzyści i ryzyka, chlorowodorek fenylefryny, Coldrex MaxGrip C, karmienie piersią, kofeina, krążenie łożyskowe, kwas askorbinowy, laktacja, lek przeciwbólowy, lek przeciwgorączkowy, paracetamol, płodność, przenikanie do mleka matki, przepływ łożyskowy, samoistne poronienie, stan przedrzucawkowy, witamina C, wodzian terpinu, zwężenie naczyń - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Methofill 2,5 mg
Metotreksat (Methofill), dostępny w tabletkach 2,5 mg i 10 mg, wykazuje silne działanie teratogenne i genotoksyczne, co wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów w wieku rozrodczym, kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez co najmniej 6 miesięcy po jej zakończeniu, a przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć ciążę testem ciążowym i udzielić porad dotyczących planowania ciąży. U mężczyzn zaleca się stosowanie antykoncepcji oraz powstrzymanie się od oddawania nasienia podczas terapii i przez 3 miesiące po jej zakończeniu, ze względu na potencjalne ryzyko genotoksyczne, mimo braku jednoznacznych danych klinicznych przy dawkach poniżej 30 mg tygodniowo. Metotreksat jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, a w przypadku ekspozycji na lek w trakcie ciąży lub do 6 miesięcy po terapii konieczna jest konsultacja lekarska i badania ultrasonograficzne w celu oceny rozwoju płodu.
amenorrhea, antykoncepcja, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja podczas ciąży, metotreksat, oligospermia, oogeneza, przenikanie do mleka kobiecego, ryzyko genotoksyczne, samoistne poronienie, spermatogeneza, teratogen, test ciążowy, toksyczność, trymestr ciąży, wada kończyny, wada ośrodkowego układu nerwowego, wada twarzoczaszki, wada układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona, wady rozwojowe, zaburzenie miesiączkowania, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon substancji czynnych
Terlipresyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Terlipresyna jest zasadniczo przeciwwskazana w okresie ciąży ze względu na jej działanie wywołujące skurcze macicy oraz zwiększające ciśnienie wewnątrzmaciczne, co może prowadzić do zmniejszenia przepływu krwi w macicy i negatywnie wpływać na rozwój płodu. Badania przedkliniczne na królikach wykazały teratogenne działanie terlipresyny, w tym samoistne poronienia i zniekształcenia płodu. Preparaty takie jak Glypressin i Terlipressini acetas EVER Pharma są całkowicie przeciwwskazane w ciąży, natomiast Terlipressin SUN i Terlipressin acetate Altan mogą być stosowane wyłącznie w wyjątkowych sytuacjach klinicznych, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, gdy krwawienia nie ustępują po terapii endoskopowej, po indywidualnej ocenie ryzyka i korzyści.
charakterystyka produktu leczniczego, ciśnienie wewnątrzmaciczne, działanie teratogenne, karmienie piersią, krwawienie nieopanowane, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, przepływ krwi w macicy, rozwój płodu, samoistne poronienie, skurcz macicy, terapia endoskopowa, terlipresyna w ciąży, wada rozwojowa, wpływ na płodność, zniekształcenie płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lekoklar 250 mg/5 ml
Badania przedkliniczne klarytromycyny (Lekoklar) wykazały toksyczność zależną od dawki i czasu ekspozycji, z wątrobą jako głównym narządem docelowym uszkodzeń, obserwowanych u różnych gatunków zwierząt po dawkach sięgających 300 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi. Oprócz wątroby, toksyczność dotyczyła także żołądka, grasicy, tkanek limfoidalnych i nerek. U psów zaobserwowano specyficzne działania niepożądane, takie jak zapalenie spojówek i łzawienie przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych, a także zmętnienie i obrzęk rogówki przy dawce 400 mg/kg mc./dobę. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne leku. W okresie rozrodczym klarytromycyna zwiększała częstość samoistnych poronień u królików i małp przy dawkach odpowiednio dwukrotnie i dziesięciokrotnie wyższych niż kliniczne, przy jednoczesnej toksyczności dla matek. W badaniach na szczurach i myszach odnotowano wady rozwojowe, takie jak wrodzone wady sercowo-naczyniowe i rozszczep podniebienia, przy bardzo wysokich dawkach (150 mg/kg mc./dobę u szczurów, 70-krotność dawki klinicznej u myszy).
antybiotyk, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna medialna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty, leukocyty, obrzęk rogówki, płytki krwi, rozszczep podniebienia, samoistne poronienie, wada układu sercowo-naczyniowego, zapalenie spojówek, zmętnienie rogówki - Leksykon substancji czynnych
Filgrastym – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności filgrastymu, obejmujące wielokrotne podawanie do 1 roku, wykazały charakterystyczne dla mechanizmu działania leku efekty farmakologiczne, takie jak leukocytoza, rozrost elementów krwiotwórczych szpiku, tworzenie ziarnistości pozaszpikowej oraz powiększenie śledziony, które były całkowicie odwracalne po zaprzestaniu terapii. W modelach zwierzęcych, zwłaszcza u królików, dawki 80 µg/kg mc./dobę podawane w okresie organogenezy indukowały toksyczność dla samicy, zwiększoną częstość poronień, zmniejszenie wielkości miotu i masy płodu, a dawka 100 µg/kg mc./dobę powodowała wady rozwojowe płodu, co odpowiada narażeniu 50-90-krotnie wyższemu niż dawka kliniczna 5 µg/kg mc./dobę. Poziom NOAEL dla toksyczności zarodka i płodu ustalono na 10 µg/kg mc./dobę, co odpowiada 3-5-krotnemu narażeniu klinicznemu. U ciężarnych szczurów nie zaobserwowano toksyczności nawet przy dawkach do 575 µg/kg mc./dobę, jednak u potomstwa podawanego filgrastym w okresie okołoporodowym i laktacji stwierdzono opóźnienia w różnicowaniu cech zewnętrznych i wzroście przy dawkach ≥ 20 µg/kg mc./dobę oraz nieznaczne zmniejszenie wskaźnika przeżywalności przy 100 µg/kg mc./dobę.
dawka kliniczna, działanie toksyczne, filgrastym, krwinki białe, narażenie ogólnoustrojowe, NOAEL, opóźnienie różnicowania, organogeneza, poronienie poimplantacyjne, rozwój przedurodzeniowy, samoistne poronienie, splenomegalia, toksyczność matczyna, toksyczność wielokrotnego podania, wady rozwojowe płodu, wielkość miotu, wpływ na płodność, wskaźnik przeżywalności, ziarnistość pozaszpikowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neupogen 300 mcg/ml (30 mln j.m./ml)
Przedkliniczne badania toksyczności filgrastymu, prowadzone do 1 roku, wykazały charakterystyczne dla jego działania farmakologicznego zmiany, takie jak leukocytoza, rozrost elementów krwiotwórczych szpiku, ziarnistość pozaszpikowa oraz powiększenie śledziony. Wszystkie te efekty były odwracalne po zaprzestaniu terapii, co potwierdza ich nie-toksyczny charakter. W badaniach rozwojowych na królikach dożylne podawanie filgrastymu w dawce 80 μg/kg mc./dobę w okresie organogenezy spowodowało toksyczność u samic, zwiększoną częstość poronień, zmniejszenie wielkości miotu oraz masy płodów. Przy dawce 100 μg/kg mc./dobę (50-90 razy wyższej niż dawka kliniczna 5 μg/kg mc./dobę) zaobserwowano wady rozwojowe płodu i toksyczność u samic. NOAEL dla toksyczności zarodkowo-płodowej ustalono na poziomie 10 μg/kg mc./dobę, co odpowiada 3-5-krotnemu narażeniu klinicznemu.
czynnik pobudzający tworzenie kolonii granulocytów, filgrastym, hematopoeza, hematopoeza pozaszpikowa, krwinki białe, narażenie ogólnoustrojowe, NOAEL, odwracalność objawów, opóźnienie różnicowania, poronienie po implantacji, powiększenie śledziony, samoistne poronienie, szpik kostny, toksyczność ciążowa, toksyczność wielokrotna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność, ziarnistość pozaszpikowa - Leksykon substancji czynnych
Etakrydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mleczanu etakrydyny wykazały zróżnicowane wyniki w zależności od preparatu. Dla roztworu Rivanolum 0,1% nie stwierdzono istotnego zagrożenia toksycznego, mutagennego ani reprodukcyjnego. Natomiast dla żelu Rivel 5 mg/g określono LD50 podskórnie u myszy na poziomie 120 mg/kg, a u królików 100 mg/kg masy ciała. Badania mutagenności na szczepach Salmonella typhimurium wykazały brak efektu mutagennego przy dawkach 1-32 μg/płytkę w szczepie nieaktywowanym, natomiast szczep aktywowany dał wynik pozytywny, co sugeruje potencjalne właściwości mutagenne w określonych warunkach. Brak jest bezpośrednich danych dotyczących rakotwórczości u ssaków, jednak nie można wykluczyć takiego ryzyka, biorąc pod uwagę właściwości innych pochodnych akrydyny.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Methofill 10 mg
Metotreksat, składnik aktywny leku Methofill, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentek w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn planujących ojcostwo. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii i przez minimum 6 miesięcy po jej zakończeniu, a przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć ciążę testem ciążowym. Mężczyźni oraz ich partnerki powinni stosować antykoncepcję w trakcie leczenia i przez co najmniej 3 miesiące po zakończeniu terapii, a także unikać oddawania nasienia w tym okresie. Metotreksat jest silnym teratogenem, przeciwwskazanym w ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, gdzie zwiększa ryzyko samoistnych poronień (42,5% przy dawkach <30 mg/tydzień vs. 22,5% w grupie kontrolnej) oraz wad wrodzonych (6,6% vs. 4%). W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii lub do 6 miesięcy po jej zakończeniu konieczna jest pilna konsultacja lekarska i badanie ultrasonograficzne płodu.
dawkowanie metotreksatu, genotoksyczność, kriokonserwacja nasienia, metotreksat, metotreksat w ciąży, oligospermia, ośrodkowy układ nerwowy, przeciwwskazania w laktacji, samoistne poronienie, skuteczna antykoncepcja, spermatogeneza, teratogen, test ciążowy, toksyczność leku, toksyczność reprodukcyjna, twarzoczaszka, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wada wrodzona, wiek rozrodczy, zaburzenie miesiączkowania, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego