Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lekoklar 250 mg/5 ml
Badania przedkliniczne klarytromycyny (Lekoklar) wykazały toksyczność zależną od dawki i czasu ekspozycji, z wątrobą jako głównym narządem docelowym uszkodzeń, obserwowanych u różnych gatunków zwierząt po dawkach sięgających 300 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi. Oprócz wątroby, toksyczność dotyczyła także żołądka, grasicy, tkanek limfoidalnych i nerek. U psów zaobserwowano specyficzne działania niepożądane, takie jak zapalenie spojówek i łzawienie przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych, a także zmętnienie i obrzęk rogówki przy dawce 400 mg/kg mc./dobę. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne leku. W okresie rozrodczym klarytromycyna zwiększała częstość samoistnych poronień u królików i małp przy dawkach odpowiednio dwukrotnie i dziesięciokrotnie wyższych niż kliniczne, przy jednoczesnej toksyczności dla matek. W badaniach na szczurach i myszach odnotowano wady rozwojowe, takie jak wrodzone wady sercowo-naczyniowe i rozszczep podniebienia, przy bardzo wysokich dawkach (150 mg/kg mc./dobę u szczurów, 70-krotność dawki klinicznej u myszy).
- choroba wrzodowa związana z zakażeniem Helicobacter pylori
- ostre zapalenie ucha środkowego
- pozaszpitalne zapalenie płuc
- zakażenie dolnych dróg oddechowych
- zakażenie górnych dróg oddechowych
- zakażenie skóry
- zakażenie tkanek miękkich
- zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli
- zapalenie gardła
- zapalenie migdałków
- zapalenie zatok
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku – wprowadzenie
Badania przedkliniczne stanowią kluczowy element oceny bezpieczeństwa stosowania leków przed ich wprowadzeniem do badań klinicznych i ostatecznie na rynek farmaceutyczny. W przypadku klarytromycyny, substancji czynnej produktu Lekoklar, przeprowadzono szereg badań przedklinicznych, które dostarczyły istotnych informacji na temat jej profilu bezpieczeństwa, obejmujących toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjalne działanie genotoksyczne, wpływ na reprodukcję oraz specyficzne działanie u młodych osobników.1
Toksyczność po podaniu wielokrotnym
W czterotygodniowych badaniach toksykologicznych na różnych gatunkach zwierząt stwierdzono, że toksyczne działanie klarytromycyny wykazuje zależność zarówno od zastosowanej dawki, jak i od czasu trwania terapii. Wątroba okazała się być pierwszym i głównym narządem docelowym, w którym obserwowano objawy toksyczności u wszystkich badanych gatunków zwierząt. U psów i małp uszkodzenia wątroby pojawiały się już po 14 dniach ekspozycji na lek.2
Należy podkreślić, że dokładna wielkość ogólnoustrojowej ekspozycji wywołującej obserwowane efekty toksyczne nie została jednoznacznie określona. Wiadomo jednak, że dawki toksyczne (300 mg/kg mc./dobę) znacząco przekraczały zalecane dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.3
Tkanki i narządy docelowe dla działania toksycznego
Poza wątrobą, toksyczne działanie klarytromycyny obejmowało również inne narządy i tkanki, w tym:
- Żołądek
- Grasicę
- Inne tkanki limfoidalne
- Nerki
Co szczególnie interesujące, u psów zaobserwowano specyficzne działanie niepożądane w postaci zapalenia spojówek i łzawienia, które występowało już po podaniu dawek zbliżonych do terapeutycznych. Ponadto, u niektórych psów i małp po zastosowaniu dawki 400 mg/kg mc./dobę stwierdzono zmętnienie i/lub obrzęk rogówki.4
Działanie genotoksyczne
Ocena potencjalnego działania genotoksycznego klarytromycyny została przeprowadzona zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo. Wyniki tych badań nie wykazały genotoksycznego działania badanej substancji, co stanowi istotny element potwierdzający bezpieczeństwo stosowania leku.5
Wpływ na rozród i rozwój płodu
Badania toksycznego wpływu klarytromycyny na rozród ujawniły istotne dane dotyczące bezpieczeństwa jej stosowania w okresie ciąży. Wykazano, że klarytromycyna podawana:
- Dożylnie królikom w dawce dwukrotnie większej od dawki klinicznej
- Doustnie małpom w dawce 10-krotnie większej od dawki klinicznej
zwiększała częstość występowania samoistnych poronień. Należy podkreślić, że dawki te wykazywały jednocześnie działanie toksyczne na organizm matki.6
Działanie teratogenne
W standardowych badaniach na szczurach nie zaobserwowano działania embriotoksycznego ani teratogennego klarytromycyny. Jednak w dwóch przeprowadzonych badaniach odnotowano występowanie wrodzonych wad dotyczących układu sercowo-naczyniowego u szczurów po podaniu dawki 150 mg/kg mc./dobę.7
U myszy otrzymujących dawki 70-krotnie przekraczające dawki kliniczne obserwowano rozszczepienie podniebienia z częstością wahającą się od 3% do 30%.8
Przenikanie do mleka
Istotną informacją z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania klarytromycyny w okresie laktacji jest fakt, że stwierdzono jej obecność w mleku samic zwierząt w okresie laktacji.9
Toksyczność u młodych osobników
Badania toksykologiczne u młodych zwierząt dostarczyły istotnych danych na temat bezpieczeństwa stosowania klarytromycyny u dzieci. U trzydniowych myszy i szczurów wartości LD₅₀ (dawka śmiertelna dla 50% populacji) były prawie o połowę niższe niż u dorosłych osobników, co wskazuje na zwiększoną wrażliwość młodych organizmów na toksyczne działanie klarytromycyny.10
Profil toksyczności obserwowany u młodych zwierząt był generalnie podobny do stwierdzanego u dorosłych osobników. Niemniej jednak, w niektórych badaniach opisywano zwiększone działanie nefrotoksyczne u noworodków szczura. Dodatkowo, u młodych zwierząt notowano także nieznaczne zmniejszenie liczby erytrocytów, płytek krwi i leukocytów.11
Działanie rakotwórcze
Należy zaznaczyć, że nie przeprowadzono badań oceniających potencjalne rakotwórcze działanie klarytromycyny, co stanowi pewne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa długoterminowego stosowania tego antybiotyku.12
Interpretacja danych przedklinicznych
Dane przedkliniczne dotyczące klarytromycyny (produktu Lekoklar) wskazują na zależne od dawki i czasu leczenia działanie toksyczne, które manifestuje się przede wszystkim w wątrobie, a także w innych narządach. Istotne jest, że obserwowane efekty toksyczne występowały przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Brak działania genotoksycznego oraz relatywnie wysoki margines bezpieczeństwa pomiędzy dawkami terapeutycznymi a toksycznymi przemawiają za akceptowalnym profilem bezpieczeństwa klarytromycyny. Niemniej jednak, należy zwrócić uwagę na potencjalne ryzyko stosowania leku w okresie ciąży oraz u dzieci, gdzie dane przedkliniczne sugerują zwiększoną wrażliwość na działanie toksyczne leku.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania