Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lekoklar 250 mg/5 ml

Stosowanie klarytromycyny (Lekoklaru) w okresie ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na brak jednoznacznych danych potwierdzających bezpieczeństwo. Badania na modelach zwierzęcych oraz obserwacje kliniczne wskazują na potencjalne ryzyko teratogenne oraz zwiększone ryzyko poronienia, zwłaszcza w pierwszym i drugim trymestrze ciąży. Epidemiologiczne dane dotyczące wad wrodzonych po ekspozycji na makrolidy, w tym klarytromycynę, są niejednoznaczne i sprzeczne, co podkreśla konieczność indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka przed wdrożeniem terapii u kobiet ciężarnych. Brak jest natomiast danych klinicznych dotyczących wpływu klarytromycyny na płodność u ludzi, a badania na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze.

Wpływ leku na płodność, ciążę i laktację

Ocena wpływu Lekoklaru (klarytromycyny) na płodność, ciążę i laktację wymaga szczegółowej analizy dostępnych danych klinicznych oraz badań na zwierzętach. Przekazanie pacjentkom dokładnych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania tego antybiotyku makrolidowego w szczególnych sytuacjach fizjologicznych jest istotnym elementem opieki medycznej.1

Wpływ na ciążę

Bezpieczeństwo stosowania klarytromycyny w okresie ciąży nie zostało jednoznacznie określone. Należy podkreślić, że dostępne dane z badań na modelach zwierzęcych oraz doświadczenia kliniczne ze stosowaniem u kobiet ciężarnych wskazują na potencjalne ryzyko niepożądanego wpływu na rozwój zarodka i płodu.2

Wyniki badań obserwacyjnych dotyczących stosowania klarytromycyny w pierwszym i drugim trymestrze ciąży wykazały zwiększone ryzyko poronienia w porównaniu do sytuacji, gdy nie stosowano antybiotyków lub stosowano inne antybiotyki w analogicznym okresie gestacyjnym.3

Dostępne badania epidemiologiczne oceniające ryzyko wystąpienia poważnych wad wrodzonych podczas terapii antybiotykami z grupy makrolidów, w tym klarytromycyną, w okresie ciąży dostarczają niejednoznacznych, sprzecznych wyników.4

W związku z powyższymi danymi, nie zaleca się stosowania Lekoklaru u kobiet w ciąży bez przeprowadzenia wnikliwej oceny stosunku potencjalnych korzyści terapeutycznych do możliwego ryzyka dla płodu. Każda decyzja o włączeniu tego leku u kobiety ciężarnej powinna być poprzedzona indywidualną analizą przypadku klinicznego.5

Wpływ na laktację

Klarytromycyna przenika do mleka kobiecego, chociaż w stosunkowo niewielkich ilościach. Według dostępnych danych, szacuje się, że niemowlę karmione wyłącznie piersią otrzymuje około 1,7% dawki leku dostosowanej do masy ciała matki.6

Konsekwencje kliniczne ekspozycji niemowlęcia na klarytromycynę poprzez pokarm matki mogą obejmować:

  • Wystąpienie biegunki u dziecka karmionego piersią7
  • Rozwój zakażenia grzybiczego błon śluzowych jako skutek zaburzenia naturalnej mikroflory8
  • Potencjalne reakcje uczuleniowe u dziecka9

W przypadku konieczności zastosowania Lekoklaru u kobiety karmiącej piersią, może być wymagane czasowe przerwanie karmienia naturalnego.10 Przed podjęciem decyzji o włączeniu terapii należy starannie rozważyć korzyści z leczenia dla matki wobec potencjalnego ryzyka dla niemowlęcia karmionego piersią.11

Wpływ na płodność

Aktualnie brak jest dostępnych danych klinicznych dotyczących wpływu klarytromycyny na płodność u ludzi.12 Przeprowadzone badania na modelach zwierzęcych (szczury) nie wykazały dowodów szkodliwego działania Lekoklaru na funkcje rozrodcze i płodność.13

Rekomendacje dla personelu medycznego

Lekarz prowadzący leczenie klarytromycyną powinien przekazać pacjentkom w wieku rozrodczym, kobietom ciężarnym lub karmiącym piersią następujące informacje:

  1. Terapia Lekloklarem w okresie ciąży powinna być wdrażana wyłącznie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, szczególnie w pierwszym i drugim trymestrze
  2. Należy poinformować pacjentkę o możliwym zwiększonym ryzyku poronienia w przypadku stosowania leku w okresie pierwszego i drugiego trymestru ciąży
  3. Pacjentka karmiąca piersią powinna zostać poinformowana o przenikaniu klarytromycyny do mleka kobiecego i potencjalnych konsekwencjach dla niemowlęcia
  4. W przypadku konieczności zastosowania leku u kobiety karmiącej piersią należy rozważyć czasowe przerwanie karmienia piersią
  5. Należy monitorować niemowlę karmione piersią pod kątem wystąpienia biegunki, kandydozy śluzówkowej lub objawów alergicznych

Przekazanie powyższych informacji przez lekarza stanowi niezbędny element świadomej zgody pacjentki na leczenie Leklokarem w okresie ciąży lub karmienia piersią, umożliwiając jej współudział w podejmowaniu decyzji terapeutycznych z pełną świadomością potencjalnych korzyści i zagrożeń.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl