zatrzymanie krążenia i oddychania

Zatrzymanie krążenia i oddychania (ZKiO) to stan bezpośredniego zagrożenia życia, charakteryzujący się brakiem efektywnej pracy serca i spontanicznego oddychania. Stan ten wymaga natychmiastowej interwencji medycznej w postaci resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO).

Najczęstsze przyczyny ZKiO to choroba niedokrwienna serca, zaburzenia rytmu serca (szczególnie migotanie komór i częstoskurcz komorowy bez tętna), hipoksja, hipowolemię, hipotermię, zaburzenia elektrolitowe, zatrucia oraz urazy. U dzieci dominują przyczyny oddechowe, podczas gdy u dorosłych – kardiologiczne.

Rozpoznanie ZKiO opiera się na stwierdzeniu braku przytomności, nieprawidłowego oddechu lub jego braku oraz nieobecności tętna na dużych tętnicach (u niemowląt i dzieci – tętnica ramienna lub udowa, u dorosłych – tętnica szyjna). Diagnoza powinna być postawiona w czasie nie dłuższym niż 10 sekund.

Postępowanie w ZKiO obejmuje wczesne rozpoznanie, natychmiastowe wezwanie pomocy, wczesne rozpoczęcie RKO (30 uciśnięć klatki piersiowej na 2 oddechy ratownicze u dorosłych), wczesną defibrylację (w przypadku rytmów defibrylacyjnych) oraz zaawansowane zabiegi resuscytacyjne i opiekę poresuscytacyjną. Zgodnie z wytycznymi European Resuscitation Council (ERC) z 2021 roku, priorytetem jest wysoka jakość uciśnięć klatki piersiowej z minimalnymi przerwami.

Rokowanie w ZKiO zależy od wielu czynników, w tym czasu do rozpoczęcia RKO, wyjściowego rytmu serca, czasu trwania resuscytacji oraz chorób współistniejących. Przeżywalność do wypisu ze szpitala wynosi około 10-20% w przypadku pozaszpitalnego zatrzymania krążenia i 15-40% w przypadku wewnątrzszpitalnego zatrzymania krążenia.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl