chemioterapia umiarkowanego ryzyka

Chemioterapia umiarkowanego ryzyka to kategoria leczenia przeciwnowotworowego, w której stosowane schematy leków charakteryzują się 30-90% ryzykiem wywołania nudności i wymiotów (CINV – chemotherapy-induced nausea and vomiting) bez odpowiedniej profilaktyki przeciwwymiotnej.

Do schematów chemioterapii umiarkowanego ryzyka zalicza się m.in. karboplatynę (AUC < 4), cyklofosfamid (< 1500 mg/m²), doksorubicynę (< 60 mg/m²), oksaliplatynę (> 75 mg/m²) oraz schematy łączone jak FOLFOX czy CHOP. Ryzyko wystąpienia nudności i wymiotów jest szczególnie istotne w przypadku chemioterapii umiarkowanego ryzyka zawierającej antracykliny w połączeniu z cyklofosfamidem, gdzie zalecenia terapeutyczne są zbliżone do schematów wysokiego ryzyka.

Zgodnie z wytycznymi MASCC/ESMO, NCCN i ASCO, profilaktyka przeciwwymiotna w chemioterapii umiarkowanego ryzyka powinna obejmować trójlekowy schemat zawierający antagonistę receptora NK1, antagonistę receptora 5-HT3 oraz deksametazon. W przypadku schematów niezawierających antracyklin i cyklofosfamidu można rozważyć dwulekowy schemat (antagonista 5-HT3 + deksametazon).

Prawidłowo prowadzona profilaktyka przeciwwymiotna w chemioterapii umiarkowanego ryzyka ma kluczowe znaczenie dla jakości życia pacjentów, adherencji do leczenia oraz jego ostatecznej skuteczności. Systematyczna ocena skuteczności zastosowanej profilaktyki przeciwwymiotnej oraz jej modyfikacja w kolejnych cyklach chemioterapii pozwala na optymalizację kontroli nudności i wymiotów u pacjentów onkologicznych.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl