leczenie nefroprotekcyjne
Leczenie nefroprotekcyjne to kompleksowa strategia terapeutyczna mająca na celu ochronę funkcji nerek i spowolnienie progresji przewlekłej choroby nerek (PChN). Obejmuje ono szereg interwencji farmakologicznych i niefarmakologicznych ukierunkowanych na modyfikację czynników ryzyka uszkodzenia nerek.
Podstawą leczenia nefroprotekcyjnego jest kontrola ciśnienia tętniczego, z preferencją dla leków blokujących układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), takich jak inhibitory konwertazy angiotensyny (ACEi) lub antagoniści receptora angiotensyny II (ARB). Leki te, poza działaniem hipotensyjnym, wykazują dodatkowe działanie nefroprotekcyjne poprzez zmniejszenie ciśnienia wewnątrzkłębuszkowego i białkomoczu.
Istotnym elementem leczenia nefroprotekcyjnego jest kontrola glikemii u pacjentów z cukrzycą, z wykorzystaniem leków o udowodnionym działaniu ochronnym na nerki, jak inhibitory SGLT-2 czy agoniści receptora GLP-1. Terapia nefroprotekcyjna obejmuje również leczenie dyslipidemii, redukcję białkomoczu, modyfikację diety (ograniczenie spożycia soli, białka i fosforanów), zaprzestanie palenia tytoniu oraz utrzymanie prawidłowej masy ciała.
Wczesne wdrożenie leczenia nefroprotekcyjnego, szczególnie u pacjentów z grup wysokiego ryzyka (cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, choroby autoimmunologiczne), może znacząco opóźnić rozwój schyłkowej niewydolności nerek i konieczność leczenia nerkozastępczego, a także zmniejszyć ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych związanych z PChN.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Presartan 100 mg
Losartan potasowy w dawce 100 mg (Presartan) jest antagonistą receptora angiotensyny II (ARB) stosowanym jako lek pierwszego rzutu w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych, zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej. Wskazania obejmują także nefroprotekcję u pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2 z białkomoczem ≥ 0,5 g/dobę, gdzie losartan hamuje progresję nefropatii cukrzycowej niezależnie od obniżenia ciśnienia tętniczego. Ponadto, lek jest alternatywą dla inhibitorów ACE w przewlekłej niewydolności serca u pacjentów ≥ 60 lat z frakcją wyrzutową lewej komory ≤ 40%, którzy nie tolerują inhibitorów ACE. W terapii nadciśnienia z przerostem lewej komory serca potwierdzonym EKG, dawka 100 mg/dobę wykazała skuteczność w redukcji ryzyka udaru mózgu, co potwierdzają wyniki badania LIFE.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie elektrokardiograficzne, badanie LIFE, białkomocz, cukrzyca typu 2, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperkaliemia, hipowolemii, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola glikemii, leczenie nefroprotekcyjne, lek moczopędny, lek oszczędzający potas, losartan, nefropatia cukrzycowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pierwotne nadciśnienie tętnicze, przerost lewej komory serca, przewlekła niewydolność serca, stężenie elektrolitów, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Daforbis 10 mg
Daforbis, zawierający dapagliflozynę w dawkach 5 mg i 10 mg, jest inhibitorem SGLT2 stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych i dzieci powyżej 10 roku życia. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów nietolerujących metforminy lub w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwcukrzycowymi (metformina, sulfonylomoczniki, insulina, tiazolidynediony, inhibitory DPP-4, analogi GLP-1). Daforbis wspomaga kontrolę glikemii, a jego stosowanie powinno być zawsze łączone z dietą i aktywnością fizyczną. Ponadto, lek jest wskazany w leczeniu objawowej przewlekłej niewydolności serca u dorosłych, szczególnie z obniżoną frakcją wyrzutową (HFrEF), oraz w terapii przewlekłej choroby nerek u dorosłych, gdzie spowalnia progresję choroby i zmniejsza ryzyko nerkowych punktów końcowych. W obu tych wskazaniach brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u pacjentów pediatrycznych.
albuminuria, analog GLP-1, antagonista receptora mineralokortykoidowego, beta-bloker, cukrzyca typu 2, dolegliwości przewodu pokarmowego, działanie kardioprotekcyjne, inhibitor ACE, inhibitor DPP-4, inhibitor SGLT2, kontrola glikemii, leczenie nefroprotekcyjne, leczenie przeciwcukrzycowe, nerkowy punkt końcowy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja leku, nietolerancja metforminy, niewydolność serca z obniżoną frakcją wyrzutową, obrzęk kończyn dolnych, pochodna sulfonylomocznika, przewlekła choroba nerek, przewlekła niewydolność serca, tolerancja wysiłku fizycznego, wytyczne terapeutyczne, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy