farmakokinetyka trazodonu
Farmakokinetyka trazodonu obejmuje procesy związane z wchłanianiem, dystrybucją, metabolizmem i wydalaniem tego leku przeciwdepresyjnego. Trazodon charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 1-2 godzinach od podania doustnego. Biodostępność leku wynosi około 65%, przy czym spożywanie posiłków może opóźniać, ale nie zmniejszać jego wchłanianie.
Trazodon w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza (około 85-95%) i wykazuje dużą objętość dystrybucji. Lek jest intensywnie metabolizowany w wątrobie, głównie przez izoenzym CYP3A4 cytochromu P450, z wytworzeniem aktywnego metabolitu m-chlorofenylopiperazyny (m-CPP). Okres półtrwania trazodonu wynosi około 5-9 godzin, co uzasadnia jego podawanie w dawkach podzielonych.
Wydalanie trazodonu zachodzi głównie przez nerki (około 75%) w postaci metabolitów, a jedynie niewielka część leku jest wydalana w postaci niezmienionej. U pacjentów z niewydolnością wątroby może być konieczne dostosowanie dawki ze względu na zmniejszony metabolizm leku. Wiek pacjenta również wpływa na farmakokinetykę trazodonu – u osób starszych obserwuje się wydłużenie okresu półtrwania i zwiększenie stężenia leku w osoczu.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Farmakokinetyka trazodonu chlorowodorku w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu Azoneurax wykazuje liniową zależność od dawki w zakresie 75 mg do 150 mg. Po podaniu doustnym dawki 75 mg, maksymalne stężenie leku w osoczu (Cmax) wynosi około 0,7 µg/ml i osiągane jest po 4 godzinach (Tmax), z polem pod krzywą (AUC) około 8 µg/ml/h. Przy dawce 150 mg Cmax wzrasta do około 1,2 µg/ml, a AUC do około 18 µg/ml/h, przy zachowaniu tego samego Tmax. Okres półtrwania (t1/2) wynosi około 12 godzin i jest niezależny od dawki, co umożliwia stosowanie dawkowania raz lub dwa razy na dobę, sprzyjając lepszej adherencji terapeutycznej. Metabolizm trazodonu odbywa się głównie przez izoenzym CYP3A4, co ma istotne implikacje kliniczne w kontekście potencjalnych interakcji lekowych z inhibitorami lub induktorami tego enzymu.
AUC, Cmax, CYP3A4, cytochrom P450, działanie niepożądane, farmakokinetyka liniowa, farmakokinetyka trazodonu, formulacja o zmodyfikowanym uwalnianiu, inhibitor CYP3A4, metabolizm trazodonu, mikrosomy wątroby, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, trazodon chlorowodorek, uwalnianie substancji aktywnej -
Leksykon leków
Trazodon w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Trittico XR) wykazuje farmakokinetykę charakteryzującą się proporcjonalnym wzrostem Cmax i AUC wraz ze wzrostem dawki od 75 mg do 300 mg. Po pojedynczym podaniu dawki 75 mg, 150 mg i 300 mg, wartości Cmax wynoszą odpowiednio 294 ng/mL, 531 ng/mL i 1179 ng/mL, a AUC0-∞ odpowiednio 8658 h·ng/mL, 16388 h·ng/mL i 30983 h·ng/mL. Tmax mieści się w zakresie 6-8 godzin, co jest typowe dla preparatów o przedłużonym uwalnianiu i zapewnia stabilne stężenie terapeutyczne. Po wielokrotnym podaniu dawki 300 mg raz na dobę osiągany jest stan stabilny z Cmax,ss na poziomie 2366 ng/mL oraz AUCss wynoszącym 36535 h·ng/mL, co wskazuje na kumulację leku. Okres półtrwania wynosi około 10-13 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę i poprawia compliance pacjentów.
compliance pacjenta, CYP3A4, cytochrom P450, farmakokinetyka trazodonu, interakcje lekowe, kumulacja leku, metabolizm trazodonu, mikrosomy wątrobowe, odpowiedź kliniczna, parametry farmakokinetyczne, pole pod krzywą, profil farmakokinetyczny, proporcjonalność dawki, stan stabilny, stężenie w osoczu, Tmax, zaburzenia depresyjne, zmienność międzyosobnicza -
Leksykon substancji czynnych
Trazodon wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, indynawir, nefazodon) mogą znacząco zwiększać stężenie trazodonu w osoczu, co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki leku lub unikania takiego połączenia (np. rytonawir 200 mg BID podwaja stężenie trazodonu). Z kolei induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina (400 mg/dobę), obniżają stężenie trazodonu i jego aktywnego metabolitu m-CPP odpowiednio o 76% i 60%, co może wymagać zwiększenia dawki trazodonu. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu trazodonu z lekami zwiększającymi stężenie serotoniny (IMAO, TCA, SSRI, buprenorfina), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, a także z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy, zwłaszcza wydłużającymi odstęp QT oraz pochodnymi fenotiazyny, które mogą wywołać ciężką hipotonię ortostatyczną.
benzodiazepina, czas protrombinowy, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, farmakokinetyka trazodonu, funkcja psychomotoryczna, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, IMAO, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, m-chlorofenylopiperazyna, metabolizm trazodonu, niemiarowość komorowa, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna fenotiazyny, profil farmakologiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, torsade de pointes, trazodon, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy -
Leksykon leków
Trazodon wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu z buprenorfiną, buprenorfiną/naloksonem oraz fluoksetyną, a także na interakcje z inhibitorami CYP3A4 (np. erytromycyna, ketokonazol, rytonawir), które mogą ponad dwukrotnie zwiększać stężenie trazodonu w osoczu, prowadząc do nudności, omdleń i hipotensji. Karbamazepina w dawce 400 mg/dobę obniża stężenie trazodonu i jego aktywnego metabolitu m-chlorofenylopiperazyny odpowiednio o 76% i 60%, co wymaga ścisłego monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Ponadto, jednoczesne stosowanie trazodonu z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, inhibitorami MAO oraz pochodnymi fenotiazyny wiąże się z wysokim ryzykiem poważnych działań niepożądanych, takich jak zespół serotoninowy czy ciężkie niedociśnienie ortostatyczne.
barbiturany, buprenorfina, chloropromazyna, cymetydyna, czas protrombinowy, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne, działanie uspokajające, farmakokinetyka trazodonu, fenytoina, flufenazyna, fluoksetyna, inhibitor CYP, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, klonidyna, leki przeciwnadciśnieniowe, leki przeciwpsychotyczne, lewodopa, lewomepromazyna, m-chlorofenylopiperazyna, niedociśnienie ortostatyczne, niemiarowość komorowa, perfenazyna, rytonawir, torsade de pointes, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, układ serotoninowy, warfaryna, wychwyt zwrotny noradrenaliny, zespół serotoninowy, ziele dziurawca -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Trittico XR zawierający chlorowodorek trazodonu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu charakteryzuje się dawkozależną farmakokinetyką. Po pojedynczym podaniu dawek 75 mg, 150 mg i 300 mg obserwuje się wzrost maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) odpowiednio do 294 ng/mL (SD 71,4), 531 ng/mL (SD 143) oraz 1179 ng/mL (SD 583). Ekspozycja ogólnoustrojowa mierzona jako AUC0-∞ również rośnie proporcjonalnie do dawki: 8658 h·ng/mL (SD 2833) dla 75 mg, 16388 h·ng/mL (SD 5419) dla 150 mg oraz 30983 h·ng/mL (SD 12522) dla 300 mg. Mediana czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) wynosi od 6 do 8 godzin, co wskazuje na wolne uwalnianie substancji czynnej. Po wielokrotnym podawaniu dawki 300 mg raz na dobę, Cmax w stanie stacjonarnym wzrasta do 2366 ng/mL (SD 920), a AUCss do 36535 h·ng/mL (SD 16091), co świadczy o istotnej akumulacji leku.
biodostępność leku, chlorowodorek trazodonu, cytochrom P450, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka trazodonu, induktor enzymu, inhibitor enzymu, interakcja lekowa, izoenzym CYP3A4, maksymalne stężenie w osoczu, metabolizm trazodonu, mikrosom wątroby ludzkiej, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą, stan stabilny, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu
