antybiotyk cefalosporynowy II generacji
Antybiotyki cefalosporynowe II generacji to grupa półsyntetycznych antybiotyków β-laktamowych o poszerzonym spektrum działania w porównaniu do cefalosporyn I generacji. Wykazują zwiększoną aktywność wobec bakterii Gram-ujemnych, zachowując jednocześnie skuteczność przeciwko większości bakterii Gram-dodatnich.
Do przedstawicieli tej grupy należą m.in. cefuroksym, cefaklor, cefprozil i cefamandol. Charakteryzują się większą odpornością na działanie β-laktamaz niż cefalosporyny I generacji, co czyni je skutecznymi w leczeniu zakażeń wywołanych przez niektóre szczepy oporne na wcześniejsze antybiotyki.
Cefalosporyny II generacji są stosowane w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, układu moczowego, skóry i tkanek miękkich oraz w profilaktyce okołooperacyjnej. Szczególnie wartościowy w praktyce klinicznej jest cefuroksym, dostępny zarówno w formie doustnej jak i pozajelitowej, często stosowany w leczeniu pozaszpitalnych zakażeń dróg oddechowych.
Przy stosowaniu cefalosporyn II generacji należy pamiętać o możliwych działaniach niepożądanych, w tym reakcjach alergicznych, zaburzeniach żołądkowo-jelitowych oraz ryzyku wystąpienia biegunki związanej z Clostridioides difficile. U pacjentów z alergią na penicyliny istnieje ryzyko reakcji krzyżowej, które szacuje się na około 5-10%.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefuroxim-MIP 1500 mg 1500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefuroksymu, substancji czynnej produktu Cefuroxim-MIP, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Analizy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy ani oddechowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały klinicznie istotnych objawów toksyczności narządowej, co potwierdza możliwość stosowania leku w terapii długoterminowej. Testy genotoksyczności nie wykazały aktywności mutagennej ani klastogennej, a brak danych o karcinogenności uzupełnia wieloletnie doświadczenie kliniczne bez dowodów na ryzyko nowotworowe. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej nie wykazały teratogenności ani innych zaburzeń rozwojowych, co wskazuje na względne bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży.
aberracja chromosomowa, aktywność genotoksyczna, antybiotyk cefalosporynowy II generacji, cefalosporyna, cefuroksym, Cefuroxim-MIP, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, GGTP, mutacja genowa, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ceclor 375 mg/5 ml
W przedklinicznej dokumentacji dotyczącej cefakloru, substancji czynnej produktu CECLOR (dostępnego w formie granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej o stężeniach 125 mg/5 ml, 250 mg/5 ml oraz 375 mg/5 ml), nie wykazano dodatkowych danych wykraczających poza te zawarte w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego. Cefaklor, jako antybiotyk cefalosporynowy II generacji, zawiera sacharozę jako substancję pomocniczą, co może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów, zwłaszcza z zaburzeniami metabolizmu cukrów.
antybiotyk cefalosporynowy II generacji, badanie przedkliniczne, cefaklor, charakterystyka produktu leczniczego, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, interakcja z produktem leczniczym, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, sacharoza, specjalne ostrzeżenie, środek ostrożności, substancja pomocnicza, zawiesina doustna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ceroxim 250 mg
Ceroxim to antybiotyk z grupy cefalosporyn II generacji, zawierający cefuroksym w postaci cefuroksymu aksetylu, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 250 mg i 500 mg. Tabletki mają kształt kapsułkowaty, są białe do białawego, o wymiarach odpowiednio 15,0 x 6,5 x 5,05 mm (250 mg) oraz 18,0 x 9,0 x 6,95 mm (500 mg). Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, sodu laurylosiarczan oraz składniki otoczki takie jak hypromeloza i dwutlenek tytanu. Produkt jest pakowany w blistry PVC/Aclar/Aluminium i dostępny w różnych wielkościach opakowań, z okresem ważności 3 lata, przechowywany w temperaturze pokojowej.
antybiotyk cefalosporynowy II generacji, cefuroksym, cefuroksym aksetyl, celuloza mikrokrystaliczna, diagnostyka hematologiczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laurylosiarczan sodu, niezgodność farmaceutyczna, próba krzyżowa krwi, tabletka powlekana, test Coombsa, transfuzja krwi - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Biofuroksym 1,5 g
Biofuroksym, zawierający 1,5 g cefuroksymu w postaci soli sodowej, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na cefuroksym, inne cefalosporyny II generacji oraz na substancje pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji krzyżowych w obrębie antybiotyków beta-laktamowych, w tym penicylin, monobaktamów i karbapenemów, zwłaszcza u pacjentów z historią ciężkich reakcji anafilaktycznych. Reakcje te, mediowane przez IgE, mogą prowadzić do obrzęku naczynioruchowego, skurczu oskrzeli, niedociśnienia tętniczego, wstrząsu, a nawet zatrzymania krążenia, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania Biofuroksymu.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, antybiotyk cefalosporynowy II generacji, cefuroksym, ciężka nadwrażliwość, dieta z kontrolowaną zawartością sodu, karbapenem, monobaktam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na antybiotyk cefalosporynowy, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość typu I, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, penicylina, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, przeciwciało IgE, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja niepożądana, reaktywność krzyżowa, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergiczny, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zinnat 125 mg
Cefuroksym aksetyl, substancja czynna preparatu Zinnat, jest cefalosporyną II generacji, stosowaną w dawkach 125 mg, 250 mg oraz 500 mg. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, ból brzucha, wymioty), przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz nadmierny wzrost Candida. Istotne jest monitorowanie ryzyka rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego związanego z nadmiernym wzrostem Clostridioides difficile. Ponadto, mogą wystąpić reakcje hematologiczne, takie jak eozynofilia, małopłytkowość, leukopenia oraz niedokrwistość hemolityczna, a także dodatni odczyn Coombsa, co wymaga kontroli parametrów morfologii krwi.
anafilaksja, antybiotyk cefalosporynowy II generacji, cefuroksym aksetyl, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, enzymy wątrobowe, eozynofilia, gorączka polekowa, kandydoza, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczna nekroliza naskórka, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cefuroxime TZF 1500 mg
Cefuroxime TZF to antybiotyk cefalosporynowy II generacji, dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji w dawkach 750 mg i 1500 mg, zawierający odpowiednio 40,65 mg i 81,3 mg sodu na fiolkę. Lek jest wskazany do leczenia szerokiego spektrum zakażeń bakteryjnych u pacjentów od noworodków do dorosłych, w tym pozaszpitalnego zapalenia płuc, zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, powikłanych zakażeń dróg moczowych (w tym odmiedniczkowego zapalenia nerek), zakażeń tkanek miękkich (zapalenie skóry, róża, zakażenia ran) oraz zakażeń jamy brzusznej. Cefuroksym jest również stosowany profilaktycznie w zakażeniach pooperacyjnych w obrębie przewodu pokarmowego, ortopedii, układu sercowo-naczyniowego i ginekologii, w tym po cesarskim cięciu.
antybiotyk cefalosporynowy II generacji, bakterie beztlenowe, cefalosporyna, cesarskie cięcie, infekcja dolnych dróg oddechowych, lek przeciwbakteryjny, odmiedniczkowe zapalenie nerek, operacja przewodu pokarmowego, operacja układu sercowo-naczyniowego, oporność bakterii, powikłane zakażenie dróg moczowych, pozaszpitalne zapalenie płuc, profilaktyka przeciwzakaźna, przewlekłe zapalenie oskrzeli, róża, roztwór do wstrzykiwań, zabieg ortopedyczny, zakażenie bakteryjne, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie miąższu płucnego, zapalenie tkanki podskórnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furocef 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefuroksymu aksetylu, składnika aktywnego leku Furocef, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Oceny farmakologiczne potwierdziły brak klinicznie istotnych działań niepożądanych na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Wielokrotne podawanie leku nie powodowało toksycznych efektów ani zmian histopatologicznych w narządach wewnętrznych zwierząt. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń chromosomów. Ponadto, badania reprodukcyjne nie potwierdziły teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa, a ryzyko wad wrodzonych było nieistotne. Brak jest danych dotyczących potencjału kancerogennego, jednak dostępne informacje nie wskazują na ryzyko nowotworowe, zgodnie z profilem innych cefalosporyn II generacji.
antybiotyk cefalosporynowy II generacji, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, cefuroksym aksetyl, działanie mutagenne, Furocef, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, mutacja genowa, ocena histopatologiczna, organogeneza, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozwój prenatalny, test mutagenności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona