patofizjologia BPH

Patofizjologia łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) obejmuje złożony proces związany z zaburzeniami równowagi hormonalnej, procesami zapalnymi i zmianami strukturalnymi w strefie przejściowej prostaty. Kluczową rolę odgrywa dihydrotestosteron (DHT), powstający z testosteronu pod wpływem enzymu 5α-reduktazy, który stymuluje proliferację komórek gruczołowych i zrębu.

W przebiegu BPH dochodzi do zwiększenia liczby komórek nabłonkowych i zrębu oraz przebudowy strukturalnej tkanki gruczołowej. Rozrost ten prowadzi do zwężenia cewki moczowej i stopniowego upośledzenia odpływu moczu z pęcherza moczowego. Istotnym elementem patofizjologii są również zmiany w napięciu mięśni gładkich stercza i szyi pęcherza moczowego, regulowane przez receptory α-adrenergiczne.

Czynniki zapalne również odgrywają znaczącą rolę w patofizjologii BPH. Przewlekły stan zapalny prowadzi do produkcji cytokin prozapalnych i czynników wzrostu, które nasilają proliferację komórek i włóknienie tkanki. Dodatkowo, z wiekiem obserwuje się zaburzenia równowagi między procesami apoptozy i proliferacji komórkowej, co sprzyja powiększaniu się gruczołu.

Konsekwencją patofizjologicznych zmian w BPH są objawy z dolnych dróg moczowych (LUTS), które można podzielić na objawy związane z fazą gromadzenia i opróżniania pęcherza moczowego. Z czasem może dojść do wtórnych zmian w pęcherzu moczowym, takich jak przerost mięśnia wypieracza, beleczkowanie ściany pęcherza oraz powstawanie uchyłków, co dodatkowo pogarsza funkcję układu moczowego.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl