biodostępność β-azaronu
Biodostępność β-azaronu odnosi się do stopnia, w jakim ta substancja jest wchłaniana do krążenia ogólnoustrojowego i dostępna w miejscu działania. β-Azaron to składnik aktywny obecny w olejku eterycznym z korzenia tataraku (Acorus calamus), stosowany tradycyjnie w medycynie ludowej różnych kultur.
Z perspektywy farmakologicznej, β-azaron charakteryzuje się stosunkowo dobrą biodostępnością po podaniu doustnym ze względu na swoją lipofilność, co ułatwia przenikanie przez błony komórkowe przewodu pokarmowego. Badania farmakokinetyczne wskazują jednak na znaczącą zmienność międzyosobniczą w zakresie biodostępności, co może być związane z polimorfizmami genetycznymi enzymów metabolizujących.
Istotnym aspektem klinicznym jest potencjalna hepatotoksyczność i właściwości kancerogenne β-azaronu, co skłoniło regulatorów w wielu krajach do ograniczenia jego stosowania w preparatach leczniczych i żywności. Metabolizm pierwszego przejścia w wątrobie prowadzi do powstania reaktywnych metabolitów, które mogą tworzyć addukty z DNA, co jest mechanizmem leżącym u podstaw jego działania genotoksycznego.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Tatarak (Acorus calamus L.) jest składnikiem preparatu Dentosept stosowanego w jamie ustnej, którego bezpieczeństwo oceniono w badaniach przedklinicznych. Test Amesa wykazał brak działania mutagennego dla substancji czynnej zawierającej tatarak. W badaniach na królikach, podanie dawki β-azaronu 92,44 μg/kg masy ciała (głównego aktywnego związku tataraku) skutkowało maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) poniżej 20 ng/ml oraz biodostępnością na poziomie 0,6-1,1%. Ekstrapolacja do warunków klinicznych wskazuje, że przy dawce 30 ml nierozcieńczonego Dentoseptu dzienny wychwyt β-azaronu wynosi 23,4-42,9 μg/osobę, co jest znacznie poniżej limitu 115 μg/osobę/dzień lub 2 μg/kg masy ciała, ustalonego przez Komitet ds. Produktów Leczniczych Roślinnych (HMPC).
badania przedkliniczne, badanie biodostępności, biodostępność β-azaronu, Cmax, Dentosept, działanie mutagenne, karcinogenność, kłącze tataraku, model zwierzęcy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, śluzówka jamy ustnej, stężenie w osoczu, tatarak, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, właściwości rakotwórcze, wyciąg złożony, β-azaron -
Leksykon substancji czynnych
Rumianek (Matricaria recutita L.) jest szeroko stosowanym składnikiem wielu produktów leczniczych, jednak dostępne dane przedkliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa są ograniczone. Brak jest kompleksowych badań toksyczności, w tym toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności i kancerogenności dla większości preparatów zawierających rumianek. Wyjątkiem są nieliczne badania mutagenności, takie jak test Amesa przeprowadzony dla produktów Imupret N i Dentosept, które nie wykazały działania mutagennego zarówno w obecności, jak i braku aktywacji metabolicznej. W przypadku biodostępności, badanie β-azaronu (pochodzącego z tataraku, składnika Dentosept) wykazało, że dawka 92,44 μg/kg m.c. prowadzi do maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) poniżej 20 ng/ml, co odpowiada biodostępności na poziomie 0,6-1,1%. Dawka dobowa 30 ml nierozcieńczonego preparatu Dentosept skutkuje wychwytem β-azaronu w ilości 23,4-42,9 μg/osobę/dzień, nie przekraczającym limitu 115 μg/osobę i 2 μg/kg m.c. zgodnie z wytycznymi HMPC.
aktywacja metaboliczna, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, biodostępność β-azaronu, działanie mutagenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, kancerogenność, lek roślinny, rumianek pospolity, Salmonella typhimurium, śluzówka jamy ustnej, stężenie w osoczu, test Amesa, test rewersji mutacji, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z rumianku -
Leksykon substancji czynnych
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania kory dębu (Quercus spp.) w preparatach doustnych i do stosowania w jamie ustnej, takich jak Dentosept i Imupret N, nie wykazały działania mutagennego w teście Amesa na Salmonella typhimurium, zarówno przy obecności, jak i braku aktywacji metabolicznej. W badaniach biodostępności β-azaronu, składnika preparatu Dentosept, podanie dawki 92,44 μg/kg masy ciała u królików skutkowało maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) poniżej 20 ng/ml, co odpowiada biodostępności na poziomie 0,6-1,1%. Dawkowanie kliniczne 30 ml nierozcieńczonego preparatu Dentosept dostarcza β-azaronu w ilości 23,4-42,9 μg/osobę/dzień, co jest bezpieczne i nie przekracza limitów ustalonych przez HMPC (115 μg/osobę/dobę oraz 2 μg/kg masy ciała). Preparaty zawierają korę dębu jako składnik złożonych mieszanin roślinnych, ekstraktowanych etanolem 59-70% (V/V), co należy uwzględnić przy ocenie ich działania i bezpieczeństwa.
aktywacja metaboliczna, biodostępność β-azaronu, dawka dobowa, doświadczenie kliniczne, działanie mutagenne, Imupret N, kłącze tataraku, Komitet ds. Produktów Leczniczych Roślinnych, komórki bakteryjne, kora dębu, korzeń prawoślazu, koszyczek rumianku, kwiat rumianku, lek tradycyjny, liść orzecha włoskiego, liść szałwii, potencjał rakotwórczy, preparat Dentosept, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, Salmonella typhimurium, śluzówka jamy ustnej, test Amesa, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, właściwości rakotwórcze, wpływ na rozrodczość, ziele arniki, ziele krwawnika pospolitego, ziele mięty pieprzowej, ziele mniszka lekarskiego, ziele skrzypu, ziele tymianku
