śluzówka jamy ustnej
Śluzówka jamy ustnej (błona śluzowa jamy ustnej) to wyściółka pokrywająca wewnętrzną powierzchnię jamy ustnej, obejmująca policzki, podniebienie, dziąsła, język oraz dno jamy ustnej. Stanowi barierę ochronną między środowiskiem zewnętrznym a tkankami głębiej położonymi.
Histologicznie śluzówka jamy ustnej zbudowana jest z nabłonka wielowarstwowego płaskiego (w większości regionów nierogowaciejącego) oraz tkanki łącznej (blaszki właściwej). Charakteryzuje się wysoką zdolnością regeneracji, co jest kluczowe ze względu na stałe narażenie na urazy mechaniczne, termiczne i chemiczne.
Zmiany patologiczne śluzówki jamy ustnej mogą manifestować choroby ogólnoustrojowe, dlatego stanowi ona ważny element diagnostyczny. Najczęstsze schorzenia obejmują afty, liszaj płaski, kandydozę, leukoplakię oraz stany przednowotworowe. Zmiany zabarwienia, struktury lub integralności śluzówki wymagają wnikliwej oceny klinicznej.
W praktyce klinicznej ocena śluzówki jamy ustnej stanowi istotny element badania stomatologicznego. Prawidłowa błona śluzowa ma kolor różowy, jest wilgotna, elastyczna i nie wykazuje żadnych patologicznych zmian. Diagnostyka obejmuje badanie wizualne, palpacyjne oraz w razie potrzeby badania histopatologiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Cineol – Dawkowanie i sposób podawania
Cineol, będący składnikiem aktywnym preparatów takich jak Rowachol, Rowatinex oraz Salviasept, wykazuje zróżnicowane dawkowanie i wskazania w zależności od postaci farmaceutycznej i grupy wiekowej. Rowachol dostępny jest w formie kropli doustnych i kapsułek miękkich, z dawkowaniem dla dorosłych wynoszącym 3-5 kropli (lub 1 kapsułka) 3-5 razy na dobę, 30 minut przed posiłkami, oraz dla dzieci 6-14 lat odpowiednio 1-2 krople lub 1 kapsułka w mniejszych częstotliwościach. Rowatinex, również w formie kropli (3-5 kropli, 0,115-0,192 ml) i kapsułek, jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych, z zaleceniem zwiększonego spożycia płynów podczas terapii. Salviasept, koncentrat do płukania gardła zawierający 0,6 g cineolu na 100 g produktu, stosowany jest u dorosłych w dawce 50 kropli rozcieńczonych w ½ szklanki ciepłej wody, 3 razy dziennie, z ograniczeniem stosowania do 7 dni i przeciwwskazaniem u osób poniżej 18 roku życia.
- Leksykon substancji czynnych
Olejek majerankowy – Dawkowanie i sposób podawania
Olejek majerankowy (Origanum majorana L., aetheroleum) jest składnikiem leczniczym stosowanym miejscowo w schorzeniach jamy ustnej i gardła, obecnym m.in. w preparacie Salviasept w stężeniu 0,3 g na 100 g koncentratu. Zalecana dawka dla dorosłych to 50 kropli koncentratu rozcieńczonych w ½ szklanki ciepłej wody, stosowanych 3 razy na dobę w formie płukania jamy ustnej i gardła. Preparat nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. Maksymalny czas terapii wynosi 1 tydzień, po którym w przypadku utrzymujących się objawów konieczna jest konsultacja lekarska. Kontynuacja leczenia bez nadzoru medycznego jest niewskazana.
efekt terapeutyczny, koncentrat do sporządzania roztworu, konsultacja medyczna, olejek eteryczny, olejek majerankowy, pacjent pediatryczny, personel medyczny, płukanie jamy ustnej i gardła, podanie dogardłowe, pracownik służby zdrowia, roztwór do płukania gardła, Salviasept, schorzenia jamy ustnej i gardła, śluzówka jamy ustnej, wywiad medyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – NiQuitin MINI 2 mg
Tabletki do ssania NiQuitin MINI 2 mg są wskazane w leczeniu uzależnienia od tytoniu, redukując objawy odstawienne nikotyny, takie jak głód nikotynowy, drażliwość, niepokój czy bezsenność. Preparat zawiera 2 mg nikotyny w formie kationitu i jest dostępny w dyskretnej formie tabletek o wymiarach 10 mm × 5 mm. Może być stosowany zarówno w strategii nagłego zaprzestania palenia, jak i stopniowego odstawiania tytoniu, co pozwala na elastyczne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. NiQuitin MINI 2 mg jest rekomendowany dla dorosłych oraz młodzieży w wieku 12-17 lat po konsultacji lekarskiej, szczególnie u pacjentów z silnymi objawami odstawiennymi lub historią niepowodzeń w rzucaniu palenia bez farmakoterapii.
- Leksykon substancji czynnych
Czteroboran sodu – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Czteroboran sodu, substancja czynna preparatu Aphtin w stężeniu 200 mg/g (roztwór do stosowania miejscowego w jamie ustnej), charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, w tym łatwym wchłanianiem przez błony śluzowe oraz powolną eliminacją, co stwarza ryzyko kumulacji przy długotrwałym stosowaniu. Z tego względu terapia powinna być ograniczona czasowo, a pacjent dokładnie poinformowany o prawidłowej aplikacji i przeciwwskazaniach. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego i nie powinien być połykany, aby uniknąć ogólnoustrojowego działania toksycznego. Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których zmniejszony klirens może prowadzić do zwiększonego ryzyka kumulacji i działań niepożądanych.
Aphtin, błona śluzowa, czteroboran sodu, eliminacja leku, eliminacja nerkowa, klirens leku, kumulacja substancji czynnej, monitorowanie bezpieczeństwa, obrzęk, podanie miejscowe, podrażnienie błony śluzowej, populacja pediatryczna, reakcja alergiczna, śluzówka jamy ustnej, stosowanie miejscowe, toksyczność leku, zaburzenie czynności nerek, zmiana skórna - Leksykon substancji czynnych
Tatarak – Dawkowanie i sposób podawania
Tatarak (Acorus calamus L.) jest składnikiem wyciągu złożonego stosowanego miejscowo w preparatach do płukania jamy ustnej, takich jak Dentosept. Preparat zawiera koncentrat z kłącza tataraku w proporcji 1:7 w mieszaninie ziół i jest rozcieńczany wodą do odpowiedniego stężenia w zależności od wieku pacjenta. Dorośli stosują 15% roztwór (10 ml koncentratu uzupełnionego wodą do wyższej kreski na miarce), dzieci powyżej 6 lat i młodzież około 4% roztwór (10 ml koncentratu rozcieńczonego w około 250 ml wody), natomiast u dzieci poniżej 6 lat preparat jest przeciwwskazany. Płukanie jamy ustnej lub gardła wykonuje się do 3 razy na dobę przez maksymalnie 7 dni lub do ustąpienia objawów. W przypadku braku poprawy lub nasilenia dolegliwości konieczna jest konsultacja lekarska.
Dentosept, etanol, jama ustna, kłącze tataraku, koncentrat do sporządzania roztworu, konsultacja lekarska, personel medyczny, płukanie gardła, płukanie jamy ustnej, preparat Dentosept, preparat do stosowania w jamie ustnej, roztwór 15%, roztwór 4%, śluzówka jamy ustnej, stosowanie miejscowe, tatarak, wyciąg płynny złożony, wyciąg złożony, wywiad medyczny - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z bluszczu – Dawkowanie i sposób podawania
Wyciąg z bluszczu (Hedera helix L., folium) jest składnikiem wielu preparatów stosowanych w leczeniu kaszlu mokrego, a dawkowanie zależy od wieku pacjenta, postaci farmaceutycznej oraz stężenia substancji czynnej. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat dawki wahają się od 99 mg do 540 mg suchego wyciągu na dobę, w zależności od produktu (np. Hederasal MAX 52,5 mg – 1 tabletka 2×/dobę, maks. 2 tabletki; Helituspan 7 mg/ml – 5 ml 3×/dobę, maks. 15 ml). U dzieci dawkowanie jest zróżnicowane według grup wiekowych, z maksymalnymi dawkami od 33 mg do 270 mg suchego wyciągu na dobę, przy czym stosowanie u dzieci poniżej 2 lat jest przeciwwskazane. W grupie 2-5 lat zaleca się syropy zamiast pastylek, a uporczywy kaszel wymaga konsultacji lekarskiej przed terapią.
diagnoza lekarska, Hedera helix, Herbion, kaszel mokry, kaszel nawracający, odkrztuszanie, pastylka, podanie doustne, postać farmaceutyczna, przeciwwskazanie, śluzówka jamy ustnej, substancja czynna, syrop, tabletka, wyciąg z bluszczu, wywiad medyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Baikadent 5,77 mg/g
Baikadent to miejscowy żel do stosowania w jamie ustnej, zawierający flawony z korzenia tarczycy bajkalskiej (Scutellaria baicalensis Georgi, radix) z minimum 65% zawartością bajkaliny. W 100 g preparatu znajduje się 0,577 g substancji czynnej, co odpowiada około 375 mg bajkaliny, a pojedyncza dawka (2 cm żelu) dostarcza średnio 1,5 mg bajkaliny. Preparat jest przeznaczony do stosowania u dorosłych (≥18 lat) na zmienione chorobowo miejsca w jamie ustnej, z częstotliwością 2-4 razy na dobę, przez okres co najmniej 2 tygodni w przypadku przewlekłych stanów zapalnych. Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia nie jest zalecane.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – AuroFena 400 mcg
Produkt leczniczy AuroFena dostępny jest w formie tabletek podpoliczkowych zawierających fentanyl w postaci cytrynianu w dawkach 100, 200 oraz 400 mikrogramów na tabletkę. Każda tabletka zawiera również 67,1 mg sorbitolu jako substancji pomocniczej, a także mannitol, kwas cytrynowy, makrogol 6000, L-argininę oraz stearynian magnezu, które pełnią funkcje wypełniaczy, regulatorów pH, środków wiążących i smarujących. Tabletki są białe, okrągłe o średnicy około 10 mm, z wytłoczonymi odpowiednio cyframi „1”, „2” lub „4” dla dawek 100, 200 i 400 mikrogramów fentanylu. Preparat przeznaczony jest do stosowania podpoliczkowego, co umożliwia szybkie wchłanianie fentanylu przez śluzówkę jamy ustnej i szybkie działanie przeciwbólowe.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Epistatus 5 mg
Produkt leczniczy Epistatus zawiera midazolam maleinian w dawkach 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg i 10 mg w postaci roztworu do stosowania na śluzówkę jamy ustnej, przeznaczony do leczenia ostrych napadów drgawkowych u dzieci. Dawkowanie jest uzależnione od wieku pacjenta: od 3 do 6 miesięcy (2,5 mg/0,25 mL, oznaczenie żółte), >6 miesięcy do <1 roku (2,5 mg/0,25 mL, żółty), 1 do <5 lat (5 mg/0,5 mL, niebieski), 5 do <10 lat (7,5 mg/0,75 mL, fioletowy) oraz 10 do <18 lat (10 mg/1 mL, pomarańczowy). Podanie odbywa się za pomocą strzykawki doustnej, połowę dawki do każdej jamy policzkowej w czasie 2-3 sekund, z unikaniem aspiracji do gardła lub tchawicy. Po podaniu pacjent wymaga ścisłego nadzoru, a w przypadku braku ustąpienia napadów należy niezwłocznie wezwać pomoc medyczną, przekazując pustą strzykawkę w celu identyfikacji dawki.
aspiracja roztworu, drgawki, działanie kliniczne, eliminacja leku, jama policzkowa, klirens midazolamu, midazolamu maleinian, napad drgawkowy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, okres półtrwania, ostry napad drgawkowy, otyłość, pacjent krytycznie chory, parametry życiowe, roztwór do stosowania w jamie ustnej, śluzówka jamy ustnej, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sativex (27 mg + 25 mg)/ml
Lek Sativex, zawierający delta-9-tetrahydrokannabinol (THC) 27 mg/ml oraz kannabidiol (CBD) 25 mg/ml, jest stosowany jako terapia dodatkowa u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym z umiarkowaną do ciężkiej spastycznością, oporną na standardowe leki przeciwspastyczne. Preparat w formie aerozolu do stosowania na śluzówkę jamy ustnej wymaga indywidualnego ustalania dawki, które może trwać do 2 tygodni, z maksymalną dawką do 12 rozpyleń na dobę (mediana dawki w badaniach klinicznych wynosi 8 rozpyleń/dobę). Aplikacja powinna być rozłożona w ciągu dnia, z zachowaniem co najmniej 15-minutowych odstępów między rozpyleniami, a leczenie musi być prowadzone pod nadzorem specjalisty. W trakcie terapii należy monitorować działania niepożądane, najczęściej zawroty głowy, które zwykle ustępują samoistnie, oraz dostosowywać dawkę w zależności od tolerancji i odpowiedzi klinicznej pacjenta. Zaleca się ocenę skuteczności po 4 tygodniach, z przerwaniem terapii w przypadku braku co najmniej 20% poprawy w skali numerycznej 0-10.
aerozol do stosowania, biodostępność, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, działanie niepożądane, kannabidiol, leczenie spastyczności, lek przeciwspastyczny, objaw spastyczny, ośrodkowy układ nerwowy, porażenie mózgowe, skala numeryczna, śluzówka jamy ustnej, spastyczność, stwardnienie rozsiane, terapia dodatkowa, tetrahydrokannabinol, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawrót głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Epistatus 2,5 mg
Lek Epistatus to roztwór do stosowania doustnego, zawierający midazolam maleinian w dawkach 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg oraz 10 mg, o objętościach odpowiednio 0,25 mL, 0,5 mL, 0,75 mL i 1 mL. Preparat ma pH w zakresie 4,8–5,6 i jest praktycznie wolny od widocznych cząstek. Substancje pomocnicze obejmują etanol bezwodny (od 49 mg do 197 mg na dawkę) oraz maltitol ciekły (od 169 mg do 675 mg na dawkę), a także sacharynę sodową, glicerol, wodę oczyszczoną i sodu wodorotlenek. Produkt jest pakowany w jednorazowe strzykawki doustne wykonane z cyklicznego polimeru olefinowego (COP) z silikonem, z kolorystycznym kodowaniem ułatwiającym identyfikację dawki.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Nicorette Coolmint 4 mg
Nicorette Coolmint w dawce 4 mg w formie tabletek do ssania jest wskazany dla pacjentów o wysokim stopniu uzależnienia od nikotyny, definiowanym jako palenie pierwszego papierosa w ciągu 30 minut od przebudzenia lub spożywanie ponad 20 papierosów dziennie. Maksymalny czas terapii wynosi 9 miesięcy, po którym wymagana jest konsultacja lekarska. Terapia może być prowadzona dwiema strategiami: natychmiastowego rzucenia palenia, gdzie pacjent stosuje 8-12 tabletek dziennie (maksymalnie 15) w momencie pojawienia się chęci zapalenia, przez okres do 6 tygodni z późniejszym stopniowym zmniejszaniem dawki do 1-2 tabletek dziennie; oraz stopniowego ograniczania palenia, gdzie tabletki stosuje się między epizodami palenia, z maksymalną dawką 15 tabletek dziennie, przez okres do 6 miesięcy, dążąc do całkowitego zaprzestania palenia. W obu przypadkach zaleca się wsparcie behawioralne dla zwiększenia skuteczności terapii.
głód nikotynowy, maksymalna dawka dobowa, natychmiastowe rzucenie palenia, Nicorette Coolmint, ograniczanie palenia, personel medyczny, śluzówka jamy ustnej, tabletka do ssania, terapia behawioralna, terapia uzależnienia od nikotyny, uzależnienie od nikotyny, wsparcie psychologiczne, wysoki stopień uzależnienia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dynexan 20 mg/g
Dynexan w postaci żelu do stosowania w jamie ustnej zawiera lidokainy chlorowodorek w stężeniu 20 mg/g, co przekłada się na dawkę 4 mg lidokainy w 0,2 g żelu (wielkość groszku). Dla dorosłych i młodzieży zaleca się aplikację 4-8 razy na dobę, nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej 40 mg lidokainy. U dzieci powyżej 6 lat dawka jednorazowa jest taka sama (0,2 g żelu = 4 mg lidokainy), jednak częstotliwość podawania ogranicza się do 4 razy na dobę, co daje maksymalną dawkę dobową 16 mg lidokainy. Nie ma dostępnych danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u dzieci poniżej 6 lat, dlatego w tej grupie wiekowej nie zaleca się stosowania preparatu. Żel należy aplikować bezpośrednio na bolesne miejsca śluzówki jamy ustnej, delikatnie wcierając, co zapewnia optymalny efekt miejscowego znieczulenia.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Herbion na kaszel mokry 35 mg
Herbion na kaszel mokry w postaci pastylek twardych zawiera 35 mg suchego wyciągu z liścia bluszczu (Hedera helix L.) na pastylkę. Dawkowanie jest uzależnione od wieku pacjenta: dorośli, osoby starsze oraz młodzież powyżej 12 lat powinni przyjmować 1 pastylkę trzy razy na dobę, co daje 105 mg wyciągu dziennie. Dzieci w wieku 6-11 lat stosują 1 pastylkę dwa razy na dobę (70 mg wyciągu dziennie). Pastylki nie są zalecane dla dzieci 2-5 lat, dla których preferowany jest syrop, natomiast stosowanie u dzieci poniżej 2 lat jest przeciwwskazane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby brak jest danych o konieczności modyfikacji dawki, dlatego wymagana jest ostrożność i konsultacja specjalistyczna.
działania niepożądane przewodu pokarmowego, działanie wykrztuśne, efekt terapeutyczny, Hedera helix, kaszel mokry, odkrztuszanie, pastylka twarda, podanie na śluzówkę, podeszły wiek, rozrzedzenie wydzieliny, schorzenie, skuteczność terapeutyczna, śluzówka jamy ustnej, substancja czynna, wyciąg z liścia bluszczu, wydzielina oskrzelowa, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Octenisept oral mono 1 mg/ml
Octenisept oral mono to roztwór do stosowania miejscowego w jamie ustnej, zawierający oktenidyny dwuchlorowodorek w stężeniu 1 mg/ml. Zalecana dawka wynosi 10 ml roztworu, stosowanego dwa razy na dobę poprzez płukanie jamy ustnej przez 30 sekund, po czym roztwór należy wypluć, nie połykać. Maksymalny czas terapii nie powinien przekraczać 5 dni, co wynika z ograniczonych danych klinicznych dotyczących długotrwałego stosowania. Do precyzyjnego dawkowania dołączony jest specjalny dozownik. Produkt jest przeznaczony wyłącznie do użytku powierzchniowego i nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży z powodu braku danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo i skuteczność w tej populacji.
bezpieczeństwo stosowania, czas terapii, dane kliniczne, dawkowanie leku, efektywność terapii, makrogologlicerolu hydroksystearynian, Octenisept, oktenidyny dwuchlorowodorek, płukanie jamy ustnej, podanie powierzchniowe, reakcja alergiczna, roztwór do jamy ustnej, śluzówka jamy ustnej, sposób podawania leku, substancja pomocnicza, urządzenie dozujące - Leksykon substancji czynnych
Carbo vegetabilis – Dawkowanie i sposób podawania
Carbo vegetabilis w rozcieńczeniu 4 CH jest jedną z czterech substancji czynnych preparatu Gastrocynesine, występującą w dawce 75 mg na tabletkę. Produkt ten przeznaczony jest do podania doustnego w formie tabletek, które należy ssać powoli, co umożliwia stopniowe uwalnianie i wchłanianie substancji czynnych przez śluzówkę jamy ustnej. Zalecane dawkowanie dla dorosłych wynosi 1-2 tabletki do trzech razy dziennie, z maksymalną dawką dobową wynoszącą 6 tabletek. Alternatywnie, tabletki można rozpuścić w niewielkiej ilości wody, co jest szczególnie istotne u pacjentów z trudnościami w ssaniu lub połykaniu.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Kora dębu 1 g/g
Kora dębu (Quercus robur L. i inne gatunki) w formie ziół do zaparzania jest produktem leczniczym zawierającym 100 g surowca w 100 g produktu. Preparat może być stosowany doustnie, na śluzówkę jamy ustnej oraz miejscowo na skórę, z różnym dawkowanie i czasem terapii. Doustnie zaleca się przygotowanie odwaru z 1 łyżki (ok. 3 g) kory zalanej 250 ml zimnej wody, gotowanej 5 minut i odstawionej na 15 minut, podawanego 3 razy na dobę przez maksymalnie 3 dni. Do płukania jamy ustnej stosuje się odwar z 2 płaskich łyżek (ok. 5 g) kory na 250 ml wody, kilka razy dziennie, nie dłużej niż 7 dni. W przypadku stosowania na skórę (kąpiele, obmywania, okłady) przygotowuje się odwar z 2 płaskich łyżek (ok. 5 g) kory na 1 litr wody, stosowany raz dziennie do kąpieli trwającej 20 minut lub miejscowo kilka razy dziennie, również do 7 dni.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Soloxelam 10 mg
Soloxelam, zawierający midazolam w postaci chlorowodorku, jest dostępny w dawkach 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg oraz 10 mg w roztworze doustnym o objętości odpowiednio 0,5 ml, 1 ml, 1,5 ml i 2 ml. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wieku pacjenta: od 3 do 6 miesięcy (tylko w warunkach szpitalnych) podaje się 2,5 mg (0,5 ml, strzykawka żółta), od >6 miesięcy do <1 roku 2,5 mg (0,5 ml, żółta), 1 do <5 lat 5 mg (1 ml, niebieska), 5 do <10 lat 7,5 mg (1,5 ml, fioletowa), a 10 do <18 lat 10 mg (2 ml, pomarańczowa). Podanie leku powinno odbywać się wyłącznie na śluzówkę jamy ustnej, unikając gardła i tchawicy, aby zapobiec aspiracji. W przypadku większych objętości lub małych pacjentów zaleca się podzielenie dawki na dwie części podawane po obu stronach jamy ustnej.
aspiracja roztworu, chlorowodorek midazolamu, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, drgawki, działanie kliniczne leku, hepatopatia, klirens midazolamu, napad padaczkowy, okres półtrwania leku, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, przewlekła niewydolność nerek, śluzówka jamy ustnej, Soloxelam, wydalanie midazolamu, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Tatarak – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tatarak (Acorus calamus L.) jest składnikiem preparatu Dentosept stosowanego w jamie ustnej, którego bezpieczeństwo oceniono w badaniach przedklinicznych. Test Amesa wykazał brak działania mutagennego dla substancji czynnej zawierającej tatarak. W badaniach na królikach, podanie dawki β-azaronu 92,44 μg/kg masy ciała (głównego aktywnego związku tataraku) skutkowało maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) poniżej 20 ng/ml oraz biodostępnością na poziomie 0,6-1,1%. Ekstrapolacja do warunków klinicznych wskazuje, że przy dawce 30 ml nierozcieńczonego Dentoseptu dzienny wychwyt β-azaronu wynosi 23,4-42,9 μg/osobę, co jest znacznie poniżej limitu 115 μg/osobę/dzień lub 2 μg/kg masy ciała, ustalonego przez Komitet ds. Produktów Leczniczych Roślinnych (HMPC).
badania przedkliniczne, badanie biodostępności, biodostępność β-azaronu, Cmax, Dentosept, działanie mutagenne, karcinogenność, kłącze tataraku, model zwierzęcy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, śluzówka jamy ustnej, stężenie w osoczu, tatarak, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, właściwości rakotwórcze, wyciąg złożony, β-azaron - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Faringan 5 mg + 1,5 mg
Faringan to lek w formie tabletek do ssania zawierający 5 mg chloroheksydyny dichlorowodorku oraz 1,5 mg benzokainy, przeznaczony do stosowania na śluzówkę jamy ustnej. Zalecany jest dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, z dawkowaniem 1 tabletka kilka razy na dobę, maksymalnie do 8 tabletek na dobę, przy czym w przypadku nasilonych objawów można stosować co 1-2 godziny. Lek nie jest wskazany dla dzieci poniżej 12 roku życia. Tabletki należy ssać do całkowitego rozpuszczenia, nie rozgryzać ani nie połykać, a po aplikacji przez 30 minut nie spożywać pokarmów ani płynów, aby zapewnić odpowiedni kontakt substancji czynnych z błoną śluzową.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – NiQuitin MINI 1,5 mg
NiQuitin MINI to preparat w postaci tabletek do ssania zawierających 1,5 mg nikotyny w formie kationitu, stosowany w terapii uzależnienia od nikotyny. Tabletki mają owalny, obustronnie wypukły kształt, biały lub prawie biały kolor, z oznaczeniem litery L na jednej stronie. Substancje pomocnicze obejmują m.in. mannitol, sodu alginian, gumę ksantan, potasu wodorowęglan, wapnia polikarbofil, sodu węglan bezwodny, acesulfam potasowy, magnezu stearynian oraz aromaty mentolowy i mięty pieprzowej, które zapewniają odpowiednią strukturę, stabilność, smak i maskują gorycz nikotyny. Tabletki są przeznaczone do powolnego rozpuszczania w jamie ustnej, co umożliwia kontrolowane uwalnianie i absorpcję nikotyny przez śluzówkę, zapewniając stabilne stężenie substancji czynnej we krwi.
absorpcja do krwiobiegu, acesulfam potasowy, glinokrzemian sodu, guma ksantan, magnezu stearynian, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, nikotyna, nikotyna z kationitem, potasu wodorowęglan, sito molekularne, śluzówka jamy ustnej, sodu alginian, sodu węglan bezwodny, tabletka do ssania, uwalnianie nikotyny, uzależnienie od nikotyny, wapnia polikarbofil - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Biostrepta
Produkt leczniczy Biostrepta zawiera streptokinazę (15 000 IU) oraz streptodornazę (1 250 IU) w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, przeznaczonych do miejscowego stosowania podjęzykowego. Streptokinaza działa fibrinolitycznie, aktywując plazminogen do plazminy i rozpuszczając skrzepy fibrynowe, natomiast streptodornaza wykazuje działanie proteolityczne, upłynniając gęstą, ropną wydzielinę poprzez hydrolizę DNA. Lek jest wskazany do stosowania w przypadkach nagromadzenia wysięków ropnych, krwawych oraz miejscowych skrzepów fibrynowych, gdzie konieczne jest miejscowe upłynnienie patologicznej wydzieliny. Kluczowe jest przestrzeganie zaleceń dotyczących aplikacji: tabletki należy stosować wyłącznie na śluzówkę jamy ustnej, podjęzykowo, bez rozgryzania i połykania, aby uniknąć inaktywacji enzymów w przewodzie pokarmowym i zapewnić skuteczność terapeutyczną.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vocaflam 8,75 mg
Vocaflam 8,75 mg w postaci pastylek twardych jest wskazany do miejscowego stosowania w jamie ustnej w celu łagodzenia objawów stanów zapalnych. Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia to jedna pastylka co 3-6 godzin, maksymalnie 5 pastylek na dobę, przez okres nieprzekraczający 5 dni. Produkt nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat. U osób starszych brak jest specyficznych zaleceń dawkowania, jednak ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, terapia powinna być prowadzona ostrożnie. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek i wątroby modyfikacja dawki nie jest wymagana, natomiast flurbiprofen jest przeciwwskazany u chorych z ciężką niewydolnością tych narządów.
ciężka niewydolność nerek, ciężkie działanie niepożądane, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, działanie niepożądane, flurbiprofen, jama ustna, łagodzenie objawów, miejscowe podrażnienie, pastylka twarda, śluzówka jamy ustnej, stan zapalny, stosowanie miejscowe, terapia, Vocaflam, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Owoc kopru – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Preparat Salviasept zawiera wyciąg płynny z owocu kopru (Foeniculum vulgare Miller subsp. vulgare var. vulgare, fructus) w proporcji 9,35 części na 100 g produktu, ekstraktowany 70% etanolem, co skutkuje obecnością 58% (V/V) ± 10% etanolu w gotowym preparacie. Ze względu na brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u osób poniżej 18. roku życia, nie zaleca się podawania preparatu dzieciom i młodzieży. Lekarze powinni monitorować stan błony śluzowej jamy ustnej i gardła podczas terapii, a w przypadku podrażnień lub nasilenia objawów chorobowych natychmiast przerwać leczenie i przeprowadzić konsultację. Preparat jest koncentratem do sporządzania roztworu do płukania gardła, co wymaga uwzględnienia miejscowego działania na śluzówkę.
Foeniculum vulgare, kompozycja lecznicza, koszyczek rumianku, liść szałwii, nasilenie dolegliwości, olejek eteryczny, olejek goździkowy, olejek majerankowy, olejek miętowy, olejek szałwiowy, olejek tymiankowy, podrażnienie śluzówki, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do płukania gardła, śluzówka gardła, śluzówka jamy ustnej, wyciąg płynny złożony, ziele krwawnika, ziele mięty pieprzowej, ziele tymianku - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Soloxelam 2,5 mg
Lek Soloxelam zawiera midazolam w postaci chlorowodorku i jest dostępny jako roztwór do stosowania doustnego w dawkach 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg oraz 10 mg, dostosowanych do wieku pacjenta. Dawkowanie rozpoczyna się od 2,5 mg (0,5 mL, strzykawka żółta) dla dzieci powyżej 6 miesięcy do poniżej 1 roku, przez 5 mg (1 mL, strzykawka niebieska) dla dzieci od 1 do poniżej 5 lat, 7,5 mg (1,5 mL, strzykawka fioletowa) dla dzieci od 5 do poniżej 10 lat, aż do 10 mg (2 mL, strzykawka pomarańczowa) dla pacjentów od 10 do poniżej 18 lat. Podanie leku jest jednorazowe, a w przypadku braku ustąpienia napadów w ciągu 10 minut należy wezwać pomoc medyczną, przekazując pustą strzykawkę w celu identyfikacji podanej dawki. Powtórne podanie midazolamu wymaga konsultacji lekarskiej. Stosowanie u niemowląt poniżej 3 miesięcy nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
aspiracja roztworu, chlorowodorek midazolamu, dysfagia, klirens midazolamu, nadzór medyczny, napad drgawkowy, okres półtrwania leku, pomoc medyczna, przewlekła niewydolność nerek, roztwór doustny, śluzówka jamy ustnej, Soloxelam, strzykawka doustna, wydalanie midazolamu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Submena 100 mcg
Submena to preparat zawierający fentanyl w formie cytrynianu mikronizowanego, dostępny w dawkach 100, 200, 400 oraz 800 mikrogramów fentanylu, odpowiadających odpowiednio 157, 314, 628 i 1257 mikrogramom cytrynianu fentanylu. Tabletki podjęzykowe różnią się kształtem i wymiarami (od 6 mm okrągłych do 10 x 6 mm kapsułek), co ułatwia identyfikację dawki i zwiększa bezpieczeństwo stosowania. Substancje pomocnicze, takie jak mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian, wspierają stabilność, rozpad i właściwości farmaceutyczne tabletek. Podjęzykowa droga podania umożliwia szybkie wchłanianie fentanylu, omijając efekt pierwszego przejścia wątrobowego, co jest kluczowe w leczeniu bólu przebijającego.
blister jednodawkowy, ból przebijający, celuloza mikrokrystaliczna, cytrynian fentanylu, efekt pierwszego przejścia, fentanyl, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, lek przeciwbólowy, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, śluzówka jamy ustnej, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka podjęzykowa, układ wrotny wątroby - Leksykon substancji czynnych
Olejek tymianku pospolitego – Właściwości farmakokinetyczne
Olejek tymianku pospolitego (Thymi aetheroleum), będący składnikiem produktu leczniczego Argol Essenza Balsamica, charakteryzuje się lipofilnością umożliwiającą penetrację barier biologicznych, co pozwala na absorpcję przez śluzówkę jamy ustnej, skórę oraz nabłonek dróg oddechowych. Po wchłonięciu terpeny zawarte w olejku przenikają do krwiobiegu i ulegają metabolizmowi głównie poprzez koniugację z kwasem glukuronowym w wątrobie, tworząc glukuronidy, które są następnie wydalane przez nerki z moczem. Brak jest szczegółowych badań farmakokinetycznych dotyczących tego składnika, w tym danych o interakcjach farmakokinetycznych z innymi lekami oraz o farmakokinetyce u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek, osób starszych i dzieci.
absorpcja przez śluzówkę, absorpcja przezskórna, badanie farmakokinetyczne, biodostępność ogólnoustrojowa, charakter lipofilny, glukuronid, inhalacja parowa, interakcja farmakokinetyczna, koniugacja z kwasem glukuronowym, nabłonek dróg oddechowych, olejek tymianku pospolitego, pochodna glukuronidowa, śluzówka jamy ustnej, terpeny, Thymi aetheroleum, właściwość farmakokinetyczna, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie funkcji nerek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Epistatus 7,5 mg
Epistatus to roztwór doustny zawierający midazolam maleinian w dawkach 2,5 mg (0,25 mL), 5 mg (0,5 mL), 7,5 mg (0,75 mL) oraz 10 mg (1 mL). Każda dawka zawiera odpowiednio 49-197 mg etanolu bezwodnego oraz 169-675 mg maltitolu ciekłego, co należy uwzględnić ze względu na ich farmakologiczne i toksykologiczne właściwości. Preparat charakteryzuje się pH 4,8-5,6, jest klarowny, bezbarwny do jasnożółtego, i dostarczany w strzykawkach doustnych z polipropylenu i COP, z kolorystycznym oznaczeniem dawek dla łatwej identyfikacji. Substancje pomocnicze obejmują etanol, sacharynę sodową, glicerol, wodę oczyszczoną, wodorotlenek sodu oraz maltitol, które wpływają na stabilność, smak i właściwości fizykochemiczne roztworu.
etanol bezwodny, glicerol, jama policzkowa, maltitol ciekły, midazolam, midazolamu maleinian, okres ważności leku, pH roztworu, przezroczysty roztwór, roztwór do stosowania w jamie ustnej, roztwór doustny, sacharyna sodowa, śluzówka jamy ustnej, sodu wodorotlenek, strzykawka doustna, substancja czynna, substancja pomocnicza o znanym działaniu, woda oczyszczona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rexorubia –
Lek Rexorubia w postaci granulatu powinien być podawany zgodnie z wiekowo zróżnicowanym schematem dawkowania, co jest kluczowe dla optymalnej skuteczności terapii. Dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat zalecana dawka to 1 łyżeczka (5 g) 3 razy dziennie, co daje łącznie 15 g na dobę. U dzieci w wieku 6-12 lat dawka wynosi od 2,5 do 5 g (½ do 1 łyżeczki) 3 razy dziennie, a u dzieci poniżej 6 lat 2,5 g (½ łyżeczki) 2 razy dziennie. Stosowanie u dzieci poniżej 30 miesięcy jest niewskazane. Lek należy przyjmować pół godziny przed posiłkiem, a granulat powinien być przetrzymany chwilę pod językiem dla wstępnego wchłaniania przez śluzówkę jamy ustnej.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Gardimax Medica Spray (20 mg + 5 mg)/10 ml
Gardimax Medica Spray to preparat do stosowania miejscowego w jamie ustnej, zawierający diglukonian chlorheksydyny (0,180 mg/dawka) oraz chlorowodorek lidokainy (0,045 mg/dawka), przeznaczony do krótkotrwałego leczenia objawowego zapaleń błony śluzowej jamy ustnej i gardła. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wieku pacjenta: u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat zaleca się 3-5 dawek jednorazowo, 6-10 razy na dobę, maksymalnie do 50 dawek na dobę, natomiast u dzieci od 30. miesiąca życia – 2-3 dawki jednorazowo, 3-5 razy na dobę, maksymalnie 15 dawek na dobę. Preparat należy stosować nie dłużej niż 3-4 dni, aby uniknąć zaburzeń mikroflory jamy ustnej związanych z chlorheksydyną.
antybiotykoterapia, błona śluzowa jamy ustnej i gardła, chlorowodorek lidokainy, diagnostyka, diglukonian chlorheksydyny, działanie niepożądane, działanie przeciwbakteryjne, działanie znieczulające, ekspozycja błony śluzowej, gorączka, mikroflora jamy ustnej, nietolerancja, objawy ogólne, podanie dogardłowe, śluzówka jamy ustnej, stan kliniczny, stan zapalny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Niko-Lek Mint 4 mg
Lek Niko-Lek Mint dostępny jest w dawkach 2 mg i 4 mg nikotyny w formie gumy do żucia, stosowany w terapii uzależnienia od nikotyny. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do stopnia uzależnienia: 4 mg zaleca się palaczom silnie uzależnionym (pierwszy papieros w ciągu 20 minut od przebudzenia i >20 papierosów/dzień) lub tym, u których dawka 2 mg była nieskuteczna, z dawką maksymalną do 16 gum na dobę (typowo 8-12 gum). Dla pozostałych palaczy stosuje się dawkę 2 mg, z maksymalną dawką do 24 gum na dobę (typowo 8-12 gum). Leczenie powinno trwać minimum 3 miesiące, z zalecanym stopniowym zmniejszaniem dawki po 4-6 tygodniach poprzez wydłużanie odstępów między gumami lub przejście z 4 mg na 2 mg. Całkowite zaprzestanie stosowania gumy można rozważyć, gdy dzienne zużycie spadnie do 1-2 gum, jednak lek powinien być dostępny w zapasie na wypadek nawrotów głodu nikotynowego.
absorpcja nikotyny, abstynencja nikotynowa, doświadczenie kliniczne, działanie niepożądane, guma do żucia lecznicza, nawrót palenia, nikotynowa guma do żucia, pH jamy ustnej, przedawkowanie nikotyny, redukcja palenia, rzucenie palenia, śluzówka jamy ustnej, uzależnienie nikotynowe, uzależnienie od nikotyny, uzależnienie od tytoniu, wchłanianie nikotyny - Leksykon substancji czynnych
Aminofluorki – Właściwości farmakokinetyczne
Aminofluorki, obecne w preparatach stomatologicznych takich jak Fluormex, wykazują specyficzne właściwości farmakokinetyczne, które determinują ich skuteczność w profilaktyce próchnicy. Preparaty te, dostępne w formie żelu (33,19 mg aminofluorków i 22,1 mg fluorku sodu/g) oraz płynu (133 mg aminofluorków/g), działają głównie miejscowo na powierzchni zębów, z ograniczonym wchłanianiem fluoru przez śluzówkę jamy ustnej, stanowiącym mniej niż 1% całkowitego dziennego wchłaniania. Po aplikacji fluor jest eliminowany w 50% z moczem, 15-25% z kałem i potem, a pozostała część ulega wiązaniu w tkankach twardych zęba, gdzie kumuluje się w zębinie, wykazując gradient stężenia – wyższe w pobliżu miazgi niż przy połączeniu szkliwo-zębinowym, a także wzrost stężenia wraz z wiekiem pacjenta.
aminofluorek, biodostępność ogólnoustrojowa, dystrybucja fluoru, efektywność terapeutyczna, eliminacja fluoru, fluorek sodu, kumulacja fluoru, płyn stomatologiczny, preparat stomatologiczny, profilaktyka próchnicy, śluzówka jamy ustnej, stężenie fluoru, stomatologia profilaktyczna, wchłanianie fluoru, zębina, żel stomatologiczny - Leksykon substancji czynnych
Koszyczek rumianku – Dawkowanie i sposób podawania
Koszyczek rumianku (Matricaria recutita L., flos) jest kluczowym składnikiem preparatu leczniczego Salviasept, występującym w formie wyciągu płynnego w stężeniu około 18,7%. Preparat przeznaczony jest do stosowania u dorosłych (≥18 lat) w dawce 50 kropli rozcieńczonych w ½ szklanki ciepłej wody, stosowanych do płukania jamy ustnej i gardła trzy razy dziennie. Zalecany czas terapii nie powinien przekraczać 1 tygodnia, a w przypadku utrzymujących się objawów konieczna jest konsultacja lekarska. Preparat nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.
extractum liquidum compositum, jama ustna i gardło, koszyczek rumianku, Matricaria recutita, płukanie jamy ustnej, podanie dogardłowe, pracownik służby zdrowia, preparat leczniczy, przeciwwskazanie wiekowe, reakcja niepożądana, Salviasept, schorzenie jamy ustnej i gardła, śluzówka jamy ustnej, wyciąg płynny złożony, wywiad medyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Liść Szałwii –
Liść Szałwii (Salviae officinalis L., folium) w formie saszetek zawierających 1,5 g surowca jest stosowany doustnie oraz miejscowo, w zależności od wskazania terapeutycznego. W zaburzeniach trawiennych zaleca się podawanie 1 saszetki na 200 ml wrzącej wody, zaparzanej przez 15 minut, 3 razy dziennie, natomiast w nadmiernym poceniu – 1 saszetkę na 100 ml wrzącej wody, 1 raz dziennie. Przy stanach zapalnych jamy ustnej i gardła stosuje się płukanki przygotowane z 2 saszetek (3 g) na 100 ml wrzącej wody, kilka razy dziennie. W terapii miejscowej na skórę stosuje się okłady z jałowych gazików nasączonych naparem z 2 saszetek na 100 ml wody, aplikowane 2-4 razy dziennie.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Septosan fix (1000 mg + 500 mg + 500 mg)/sasz.
Septosan fix to preparat ziołowy w saszetkach, zawierający 1,0 g ziela tymianku, 0,5 g liścia szałwii oraz 0,5 g liścia mięty pieprzowej, przeznaczony do miejscowego stosowania na śluzówkę jamy ustnej. Dla dorosłych zaleca się przygotowanie naparu poprzez zalanie jednej saszetki ½ szklanki (100-120 ml) wrzącej wody i naparzanie pod przykryciem przez około 15 minut. Napar stosuje się do płukania jamy ustnej i gardła w dawce ½ szklanki, od 1 do 5 razy na dobę. Ważne jest, aby napar był zawsze świeżo przygotowany i nie był połykanie przez pacjenta.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aphtin
Aphtin, zawierający 200 mg/g czteroboranu sodu w roztworze do stosowania miejscowego w jamie ustnej, wymaga szczególnej ostrożności podczas terapii ze względu na możliwość kumulacji substancji czynnej w organizmie. Czteroboran sodu łatwo przenika przez błony śluzowe jamy ustnej i jest powoli wydalany, co przy długotrwałym stosowaniu może prowadzić do niekorzystnych efektów, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u małych dzieci, u których obserwuje się większe ryzyko wystąpienia zmian skórnych i obrzęków. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego i nie powinien być połykanie, aby uniknąć systemowej ekspozycji na czteroboran sodu.
błona śluzowa jamy ustnej, czteroboran sodu, działanie niepożądane, ekspozycja systemowa, kumulacja substancji czynnej, niewydolność nerek, obrzęk skóry, podanie miejscowe, roztwór do stosowania w jamie ustnej, śluzówka jamy ustnej, stosowanie miejscowe, wydalanie z organizmu, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Delta-9-tetrahydrokannabinol – Wskazania do stosowania
Delta-9-tetrahydrokannabinol (THC) w preparacie Sativex, zawierającym 27 mg/ml THC oraz 25 mg/ml kannabidiolu (CBD), jest wskazany do leczenia umiarkowanej do ciężkiej spastyczności u dorosłych pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (MS). Preparat dostępny jest w formie aerozolu do stosowania w jamie ustnej, gdzie każde 100 μl zawiera 2,7 mg THC i 2,5 mg CBD, a także substancje pomocnicze, takie jak etanol (do 40 mg/100 μl) i glikol propylenowy (52 mg/100 μl). Terapia powinna być rozważana wyłącznie u pacjentów, u których standardowe leczenie przeciwspastyczne (baklofen, tizanidyna, dantrolen, benzodiazepiny) okazało się nieskuteczne lub nietolerowane, a także po wykazaniu klinicznie znamiennej poprawy w fazie wstępnej terapii. Ocena nasilenia spastyczności powinna być przeprowadzana za pomocą zwalidowanych skal, np. skali Ashwortha, a leczenie prowadzone przez doświadczonego neurologa.
aerozol do jamy ustnej, delta-9-tetrahydrokannabinol, działanie niepożądane, glikol propylenowy, kannabidiol, konopie indyjskie, korzyść terapeutyczna, neurolog, ocena skuteczności leku, postać farmaceutyczna, postępowanie terapeutyczne, Sativex, skala Ashwortha, śluzówka jamy ustnej, spastyczność, stwardnienie rozsiane, substancja czynna, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Polopiryna Gardło 8,75 mg
Polopiryna Gardło to preparat miejscowy w postaci pastylek twardych zawierających 8,75 mg flurbiprofenu, stosowany w leczeniu objawowym dolegliwości gardła. Zalecane dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat to jedna pastylka co 3-6 godzin, maksymalnie 5 pastylek (43,75 mg flurbiprofenu) na dobę, przez nie dłużej niż 3 dni. Pastylki należy powoli ssać i rozpuszczać w jamie ustnej, zmieniając ich położenie, aby uniknąć miejscowego podrażnienia. Produkt jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek i wątroby. U osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie jest wymagana modyfikacja dawki, jednak u seniorów należy zachować ostrożność ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
czerwień koszenilowa, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, flurbiprofen, izomalt, maltitol, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pastylka twarda, podrażnienie miejscowe, Polopiryna Gardło, śluzówka jamy ustnej, substancja pomocnicza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Trexan Neo 2,5 mg
Metotreksat, dostępny w preparacie Trexan Neo w dawkach 2,5 mg i 10 mg w formie tabletek, jest antagonistą kwasu foliowego o kodzie ATC L04AX03, wykorzystywanym jako lek immunosupresyjny i przeciwnowotworowy. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu redukcji kwasu foliowego, co prowadzi do zahamowania syntezy DNA i proliferacji komórek, szczególnie w fazie S cyklu komórkowego. Metotreksat jest transportowany do wnętrza komórki aktywnie, gdzie ulega poliglutaminacji przez syntetazę folilopoliglutaminanu, co wydłuża jego działanie cytotoksyczne. Lek wykazuje selektywność wobec szybko dzielących się komórek, takich jak komórki nowotworowe, szpik kostny, nabłonek skóry, śluzówka jamy ustnej i jelit oraz komórki pęcherza moczowego, co stanowi podstawę jego zastosowania terapeutycznego.
antagonista kwasu foliowego, działanie przeciwnowotworowe, faza S cyklu komórkowego, folinian wapnia, kwas folinowy, lek immunosupresyjny, metotreksat, metotreksat disodowy, nabłonek skóry, nowotwór złośliwy, poliglutaminacja, selektywność terapeutyczna, śluzówka jamy ustnej, swoistość fazowa, syntetaza folilopoliglutaminanu, synteza DNA, synteza prekursorów DNA, szpik kostny, toksyczność metotreksatu, transport aktywny, wskaźnik proliferacji - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Niko-Lek Lemon 2 mg
Niko-Lek Lemon to terapeutyczna guma do żucia zawierająca nikotynę w dawkach 2 mg i 4 mg, stosowana w terapii zastępczej nikotyny. Wchłanianie nikotyny odbywa się głównie przez śluzówkę jamy ustnej, co pozwala uniknąć efektu pierwszego przejścia wątrobowego, charakterystycznego dla nikotyny połkniętej. Z gumy 2 mg uwalnia się około 1,4 mg, a z gumy 4 mg około 3,4 mg nikotyny. Maksymalne stężenie nikotyny we krwi (Cmax) osiągane jest po około 30 minutach żucia i jest porównywalne do stężenia po 20-30 minutach od zapalenia papierosa o średniej mocy. Objętość dystrybucji nikotyny wynosi 2-3 l/kg, a wiązanie z białkami osocza jest niskie (<5%), co minimalizuje wpływ zmian stężenia białek na farmakokinetykę leku.
biodostępność, czas połowicznej eliminacji, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka nikotyny, hemodializa, klirens osoczowy, kotynina, lecznicza guma do żucia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nikotyna, objętość dystrybucji, okres półtrwania, skala Childa-Pugh, śluzówka jamy ustnej, stężenie maksymalne, stężenie maksymalne we krwi, terapia zastępcza nikotyny, trans-3′-hydroksykotynina