plazminogen

Plazminogen to białko osoczowe zaliczane do grupy zymogenów, będące prekursorem plazminy – enzymu proteolitycznego odgrywającego kluczową rolę w procesie fibrynolizy. Syntetyzowany głównie w wątrobie, krąży we krwi w formie nieaktywnej, a po aktywacji przez tkankowy aktywator plazminogenu (t-PA) lub urokinazowy aktywator plazminogenu (u-PA) przekształca się w plazminę.

Plazminogen ma masę cząsteczkową około 92 kDa i zawiera charakterystyczne domeny kringle, które umożliwiają mu wiązanie się z fibryną i innymi białkami macierzy pozakomórkowej. Jego główną funkcją fizjologiczną jest udział w rozpuszczaniu skrzepów fibrynowych poprzez degradację siateczki fibryny, co zapobiega nadmiernemu wykrzepianiu i utrzymuje homeostazę układu krzepnięcia.

Niedobory plazminogenu mogą prowadzić do zaburzeń fibrynolizy i zwiększonego ryzyka zakrzepicy. Występują w postaci wrodzonej (rzadkiej chorobie genetycznej) lub nabytej (np. w chorobach wątroby, zespole nerczycowym). Klinicznie niedobór plazminogenu może manifestować się zakrzepicą żylną lub tętniczą, a także schorzeniem zwanym zapaleniem spojówek związanym z lignifikacją (ligneous conjunctivitis).

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl