Właściwości farmakokinetyczne
Tranexamic acid Accord 100 mg/ml

Kwas traneksamowy, podawany dożylnie w dawce 10 mg/kg m.c., charakteryzuje się szybkim osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu oraz wielofazowym spadkiem stężenia, co odzwierciedla złożone procesy dystrybucji i eliminacji. Lek wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (~3%), głównie z plazminogenem, bez interakcji z albuminami, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Objętość dystrybucji wynosi 9-12 litrów, wskazując na dystrybucję do przestrzeni pozanaczyniowej. Kwas traneksamowy przenika przez barierę łożyska (stężenia we krwi matki 10-53 µg/ml, we krwi pępowinowej 4-31 µg/ml) oraz do płynu stawowego, gdzie stężenia są porównywalne do osocza. W innych tkankach, takich jak mleko kobiece, płyn mózgowo-rdzeniowy i ciecz wodnista oka, stężenia są odpowiednio 1/100 i 1/10 stężenia osoczowego. Substancja jest obecna także w nasieniu, gdzie hamuje fibrynolizę bez wpływu na migrację plemników.

Właściwości farmakokinetyczne kwasu traneksamowego

Kwas traneksamowy, substancja czynna produktu Tranexamic acid Accord 100 mg/ml, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który determinuje jego działanie kliniczne. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę właściwości farmakokinetycznych tego leku, uwzględniając procesy wchłaniania, dystrybucji oraz wydalania substancji czynnej z organizmu.1

Wchłanianie

Po podaniu dożylnym roztworu kwasu traneksamowego, substancja czynna osiąga maksymalne stężenie w osoczu w bardzo krótkim czasie po zakończeniu wlewu. Jest to typowa cecha leków podawanych bezpośrednio do krwiobiegu. Po osiągnięciu stężenia maksymalnego, obserwuje się charakterystyczny, wielowykładniczy spadek stężenia leku w osoczu krwi, co odzwierciedla złożone procesy dystrybucji i eliminacji substancji czynnej.2

Dystrybucja

Kwas traneksamowy charakteryzuje się niskim stopniem wiązania z białkami osocza. W stężeniach terapeutycznych wiąże się z białkami osocza jedynie w około 3%, co jest związane głównie z jego wiązaniem z plazminogenem. Istotną cechą jest brak wiązania z albuminami surowicy krwi, co może mieć znaczenie w kontekście interakcji lekowych.3

Początkowa objętość dystrybucji kwasu traneksamowego wynosi około 9 do 12 litrów, co wskazuje na jego dystrybucję do przestrzeni pozanaczyniowej.4

Kwas traneksamowy wykazuje zdolność do przenikania przez różne bariery biologiczne, w tym przez barierę łożyska. W badaniach przeprowadzonych u 12 ciężarnych kobiet, po dożylnym podaniu dawki 10 mg/kg m.c., stężenie substancji czynnej w surowicy krwi matki wahało się w zakresie 10-53 µg/ml, natomiast we krwi pępowinowej osiągało wartości 4-31 µg/ml. Dane te potwierdzają zdolność leku do przenikania przez łożysko, co ma istotne znaczenie w kontekście stosowania leku u kobiet ciężarnych.5

Lek charakteryzuje się również dobrą penetracją do płynu stawowego i błony maziowej. W badaniu przeprowadzonym u 17 pacjentów poddawanych operacji kolana, którym podano dożylnie 10 mg/kg m.c. kwasu traneksamowego, stwierdzono, że stężenie leku w płynach stawowych było zbliżone do stężenia obserwowanego w odpowiednich próbkach surowicy.6

Stężenie kwasu traneksamowego w wielu innych tkankach jest znacząco niższe w porównaniu do stężenia we krwi. W mleku kobiecym osiąga 1/100 stężenia we krwi, w płynie mózgowo-rdzeniowym oraz w cieczy wodnistej oka – 1/10 stężenia we krwi. Substancja czynna została również wykryta w nasieniu, gdzie wykazuje działanie hamujące na aktywność fibrynolityczną, ale nie wpływa na migrację plemników.7

Wydalanie

Kwas traneksamowy jest wydalany z organizmu głównie przez nerki w niezmienionej postaci. Podstawowym mechanizmem eliminacji jest przesączanie kłębuszkowe w nerkach. Klirens nerkowy leku jest zbliżony do klirensu osoczowego i wynosi 110 do 116 ml/min.8

Proces eliminacji kwasu traneksamowego z organizmu przebiega stosunkowo szybko. Po dożylnym podaniu dawki 10 mg/kg m.c., około 90% substancji czynnej jest wydalane w ciągu pierwszych 24 godzin. Biologiczny okres półtrwania kwasu traneksamowego wynosi około 3 godzin.9

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się zwiększone stężenie kwasu traneksamowego w osoczu krwi. Jest to związane z ograniczonym wydalaniem leku przez nerki, które stanowią główną drogę eliminacji substancji czynnej. Fakt ten ma istotne znaczenie kliniczne i może wymagać modyfikacji dawkowania u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek.10

Należy zaznaczyć, że nie przeprowadzono specyficznych badań farmakokinetycznych kwasu traneksamowego u dzieci, co stanowi istotną lukę w danych dotyczących stosowania tego leku w populacji pediatrycznej.11

Zestawienie kluczowych parametrów farmakokinetycznych

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Wiązanie z białkami osocza około 3%
Początkowa objętość dystrybucji 9-12 litrów
Stężenie we krwi matki po podaniu 10 mg/kg m.c. 10-53 µg/ml
Stężenie we krwi pępowinowej po podaniu matce 10 mg/kg m.c. 4-31 µg/ml
Względne stężenie w mleku kobiecym w stosunku do krwi 1/100
Względne stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym w stosunku do krwi 1/10
Względne stężenie w cieczy wodnistej oka w stosunku do krwi 1/10
Klirens nerkowy 110-116 ml/min
Wydalanie w ciągu 24h po dawce 10 mg/kg m.c. około 90%
Okres półtrwania około 3 godzin
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl