pozycja Sima
Pozycja Sima to specjalistyczne ułożenie ciała pacjenta stosowane w medycynie, szczególnie podczas zabiegów urologicznych i ginekologicznych. W tej pozycji pacjent leży na plecach z nogami zgiętymi w kolanach i biodrach, stopami opartymi płasko na stole zabiegowym i rozstawionymi na szerokość bioder. Pozycja ta zapewnia optymalny dostęp do krocza, narządów płciowych zewnętrznych oraz okolicy odbytu.
Pozycja Sima jest często wykorzystywana przy diagnostyce i leczeniu chorób odbytu (m.in. hemoroidów, szczelin odbytu), zabiegach na drogach moczowych, wziernikowaniu pochwy oraz drobnych zabiegach ginekologicznych. Stanowi modyfikację klasycznej pozycji litotomijnej, jednak jest mniej inwazyjna i wygodniejsza dla pacjenta, co zmniejsza dyskomfort podczas procedur medycznych.
Prawidłowe ułożenie pacjenta w pozycji Sima wymaga doświadczenia personelu medycznego, gdyż niewłaściwe wykonanie może prowadzić do nadmiernego napięcia mięśniowego i dyskomfortu. Jest to pozycja szczególnie przydatna w warunkach ambulatoryjnych, gdzie przeprowadza się krótkotrwałe zabiegi diagnostyczne lub lecznicze bez konieczności znieczulenia ogólnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Disodu fosforan – Dawkowanie i sposób podawania
Disodu fosforan jest stosowany głównie w formie roztworów doodbytniczych (np. Enema, Rectanal Enema) do oczyszczania jelita grubego przed badaniami lub zabiegami chirurgicznymi oraz w roztworach do hemodializy i hemofiltracji (Phoxilium). Standardowa dawka dla dorosłych wlewów doodbytniczych wynosi 120-150 ml, podawanych wieczorem przed badaniem i w dniu zabiegu, z maksymalną częstotliwością raz na dobę i nie dłużej niż tydzień. Dawkowanie u dzieci jest dostosowane do masy ciała: dla Enema 30 ml (<14 kg), 60 ml (14-27 kg), 90 ml (28-40 kg), a dla Rectanal Enema 60-90 ml u dzieci 3-12 lat, z przeciwwskazaniem do stosowania u dzieci poniżej 3 lat. Wlewki należy wykonywać ostrożnie, unikając siły przy aplikacji, stosując odpowiednie pozycje pacjenta i dbając o temperaturę roztworu. U pacjentów odwodnionych zaleca się zmniejszenie objętości wlewu oraz podawanie doustnych płynów po zabiegu, aby zapobiec dalszemu odwodnieniu.
błona półprzepuszczalna, cewnik Foleya, ciągłe leczenie nerkozastępcze, disodu fosforan, działanie przeczyszczające, hemodiafiltr, hemodiafiltracja, hemofiltr, hemofiltracja, oczyszczenie jelita grubego, perforacja jelita, podanie doodbytnicze, pozycja kolankowo-łokciowa, pozycja Sima, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do hemodializy, roztwór doodbytniczy, sodu diwodorofosforan, stężenie elektrolitów, sztuczny odbyt, wlew doodbytniczy, zwężenie odbytu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Enema (32,2 mg + 139 mg)/ml
Lek Enema w stężeniu 32,2 mg + 139 mg/ml jest podawany wyłącznie doodbytniczo w formie wlewu, z dawkowaniem dostosowanym do wieku i masy ciała pacjenta. U dorosłych zalecana objętość wynosi 120-150 ml, natomiast u dzieci dawkowanie jest następujące: poniżej 14 kg – 30 ml, 14-27 kg – 60 ml, 28-40 kg – 90 ml. W przypadku pacjentów z odwodnieniem należy zmniejszyć objętość wlewu ze względu na ryzyko pogłębienia odwodnienia przez hipertoniczny roztwór. Lek nie powinien być stosowany częściej niż raz na dobę, a maksymalny czas terapii nie powinien przekraczać 7 dni. Roztwór podaje się wieczorem przed planowanym badaniem lub zabiegiem oraz w dniu operacji, z możliwością powtórzenia wlewu poprzedzającego operację w przypadku niewystarczającego oczyszczenia.