trzon kości udowej
Trzon kości udowej (łac. corpus femoris) stanowi środkową, wydłużoną część największej kości ludzkiego szkieletu. Ma on kształt cylindryczny, lekko wygięty ku przodowi i do boku, co zapewnia optymalne przenoszenie obciążeń podczas chodzenia i stania.
Strukturalnie trzon kości udowej charakteryzuje się grubą warstwą istoty zbitej, która otacza jamę szpikową. Na przekroju poprzecznym ma kształt owalny, a jego średnica zmniejsza się od końca bliższego ku końcowi dalszemu. Na powierzchni trzonu wyróżnia się kresy chropawą (linea aspera), biegnącą wzdłuż tylnej powierzchni kości, która stanowi miejsce przyczepu dla licznych mięśni uda.
Z klinicznego punktu widzenia trzon kości udowej jest narażony na złamania, szczególnie u osób starszych z osteoporozą oraz w wyniku urazów wysokoenergetycznych u osób młodszych. Złamania trzonu kości udowej często wymagają interwencji chirurgicznej z zastosowaniem stabilizacji wewnętrznej (gwoździe śródszpikowe, płyty i śruby) w celu przywrócenia prawidłowej osi kończyny i umożliwienia wczesnej mobilizacji pacjenta.
Diagnostyka obrazowa trzonu kości udowej obejmuje przede wszystkim zdjęcia rentgenowskie w dwóch projekcjach, a w przypadkach wątpliwych lub skomplikowanych również tomografię komputerową. W ocenie patologii metabolicznych kości pomocne mogą być badania densytometryczne oraz scyntygrafia kości.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Yarisen 35 mg
W badaniach klinicznych III fazy z udziałem ponad 15 000 pacjentów, sodu ryzedronian (substancja czynna leku Yarisen) wykazał korzystny profil bezpieczeństwa zarówno w dawce 5 mg/dobę, jak i 35 mg raz na tydzień. Terapia była stosowana u kobiet z osteoporozą pomenopauzalną przez okres do 36 miesięcy oraz u mężczyzn z osteoporozą, gdzie profil tolerancji był porównywalny z placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były bóle głowy (1,8% vs 1,4% placebo), zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak zaparcie (5,0% vs 4,8%), niestrawność (4,5% vs 4,1%), nudności (4,3% vs 4,0%), ból brzucha (3,5% vs 3,3%) oraz biegunka (3,0% vs 2,7%). Rzadziej występowały zapalenia błon śluzowych przewodu pokarmowego, a także przemijające, łagodne obniżenia stężenia wapnia i fosforanów w surowicy. W badaniach odnotowano również rzadkie przypadki nieprawidłowych wyników prób czynnościowych wątroby oraz zapalenia tęczówki i błony naczyniowej oka.
badanie kliniczne III fazy, biegunka, bisfosfonian, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowo-kostny, dysfagia, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, łysienie, martwica kości przewodu słuchowego, martwica kości szczęki, metoda podwójnie ślepej próby, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza pomenopauzalna, owrzodzenie przełyku, pęcherz skórny, pokrzywka, próby czynnościowe wątroby, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, sodu ryzedronian, stężenie wapnia i fosforanów, substancja czynna, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trzon kości udowej, wysypka uogólniona, zaburzenie wątroby, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie błony śluzowej dwunastnicy, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie języka, zapalenie tęczówki, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie podkrętarzowe, zwężenie przełyku