niespójność mowy

Niespójność mowy (ang. speech incoherence) to zaburzenie komunikacji werbalnej, w którym wypowiedzi pacjenta charakteryzują się brakiem logicznego powiązania między poszczególnymi elementami wypowiedzi. Osoba dotknięta tym zaburzeniem może przeskakiwać między tematami bez wyraźnego związku, używać zdań, które nie tworzą spójnej całości lub stosować słowa w sposób niezrozumiały dla odbiorcy.

W praktyce klinicznej niespójność mowy może być objawem różnych zaburzeń psychicznych, najczęściej schizofrenii, zaburzeń schizoafektywnych, manii w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej czy niektórych typów otępienia. Może również występować przejściowo w stanach majaczeniowych, po urazach mózgu, w przebiegu encefalopatii czy pod wpływem substancji psychoaktywnych.

Diagnostyka niespójności mowy opiera się głównie na obserwacji klinicznej i analizie wypowiedzi pacjenta. Terapia tego zaburzenia zależy od jego przyczyny – może obejmować leczenie farmakologiczne choroby podstawowej, terapię poznawczo-behawioralną lub inne formy wsparcia psychologicznego. W przypadkach organicznych istotne jest leczenie przyczynowe schorzenia wywołującego zaburzenia mowy.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl