nieżyt nosa i gardła
Nieżyt nosa i gardła to jedno z najczęstszych schorzeń górnych dróg oddechowych, potocznie zwane przeziębieniem. Stan ten charakteryzuje się stanem zapalnym błony śluzowej nosa i gardła, najczęściej o etiologii wirusowej. Dominującymi patogenami są rhinowirusy, koronawirusy, wirusy paragrypy, RSV oraz adenowirusy.
Objawy nieżytu nosa i gardła obejmują katar (początkowo wodnisty, później bardziej gęsty), obrzęk błony śluzowej nosa prowadzący do niedrożności, ból gardła, uczucie drapania, nieproduktywny kaszel oraz ogólne złe samopoczucie. U części pacjentów występuje niewysoka gorączka, bóle mięśniowe i bóle głowy. Typowy przebieg choroby trwa 7-10 dni i zwykle ustępuje samoistnie.
Diagnostyka nieżytu nosa i gardła opiera się głównie na objawach klinicznych. W terapii stosuje się leczenie objawowe: leki przeciwgorączkowe, przeciwbólowe, przeciwzapalne, środki zmniejszające przekrwienie błony śluzowej nosa oraz nawilżanie śluzówki. Antybiotykoterapia jest wskazana wyłącznie przy podejrzeniu wtórnego nadkażenia bakteryjnego. Profilaktyka obejmuje unikanie kontaktu z osobami chorymi, regularne mycie rąk i wzmacnianie odporności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Calipra 40 mg
Profil działań niepożądanych atorwastatyny (lek Calipra) opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów, z czego 8755 otrzymywało atorwastatynę przez średnio 53 tygodnie. Odsetek przerwań terapii wyniósł 5,2% w grupie leczonej atorwastatyną. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to infekcje górnych dróg oddechowych (nieżyt nosa i gardła), hiperglikemia, bóle mięśniowe i stawowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka) oraz podwyższone aktywności enzymów wątrobowych i kinazy kreatynowej (CK). Klinicznie istotne zwiększenie aminotransferaz (powyżej 3-krotności GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a podwyższenie CK powyżej 3-krotności GGN u 2,5%, z 0,4% przypadków przekraczających 10-krotność GGN. Rzadkie, ale poważne działania obejmują rabdomiolizę, miopatię, zapalenie wątroby, cholestazę, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka) oraz anafilaksję.
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, bezsenność, cholestaza, ginekomastia, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, koszmar senny, małopłytkowość, miastenia, miopatia, miotoksyczność, neuropatia obwodowa, niedoczulica, nieostre widzenie, niewydolność wątroby, nieżyt nosa i gardła, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, placebo, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, szum uszny, tendinopatia, toksyczna nekroliza naskórka, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – AntyGrypin COMPLEX 500 mg + 200 mg + 4 mg
AntyGrypin COMPLEX to preparat w formie granulatu musującego, zawierający 500 mg paracetamolu, 200 mg kwasu askorbinowego oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu, przeznaczony do doraźnego leczenia objawów grypy, przeziębienia i stanów grypopodobnych u dorosłych oraz młodzieży powyżej 15 roku życia. Lek wykazuje działanie przeciwgorączkowe i przeciwbólowe (paracetamol), przeciwutleniające (kwas askorbinowy) oraz przeciwhistaminowe (chlorofenamina), skutecznie łagodząc ból głowy, gorączkę, ból gardła oraz nieżyt nosa i gardła. Preparat jest wskazany do krótkotrwałego stosowania, co podkreśla jego doraźny charakter w terapii infekcji wirusowych.
ból gardła, ból głowy, chlorofenamina maleinian, choroba serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwutleniające, gorączka, granulat musujący, grypa, infekcja wirusowa, kwas askorbowy, nadciśnienie, nieżyt nosa i gardła, paracetamol, podwyższona temperatura ciała, przeziębienie, stan grypopodobny, zapalenie błony śluzowej