ziele bukwicy

Ziele bukwicy (Betonica officinalis, syn. Stachys officinalis) to roślina lecznicza z rodziny jasnotowatych, wykorzystywana w medycynie tradycyjnej od czasów starożytnych. Surowiec leczniczy stanowią wysuszone części nadziemne rośliny, zbierane w okresie kwitnienia.

Bukwica zawiera szereg związków bioaktywnych, w tym betainę, cholinę, garbniki, flawonoidy, kwasy fenolowe oraz niewielkie ilości olejku eterycznego. Dzięki temu wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, ściągające oraz łagodnie uspokajające.

W medycynie tradycyjnej ziele bukwicy stosowano głównie w dolegliwościach układu pokarmowego (stany zapalne żołądka i jelit, biegunki), schorzeniach dróg oddechowych (zapalenie oskrzeli, kaszel) oraz jako środek wspomagający w nerwicach i bezsenności. Zewnętrznie preparaty z bukwicy były używane do przemywania trudno gojących się ran i owrzodzeń.

Współczesne badania naukowe potwierdzają niektóre tradycyjne zastosowania bukwicy, szczególnie jej działanie przeciwzapalne i łagodnie uspokajające, jednak roślina ta nie jest powszechnie stosowana w konwencjonalnej farmakoterapii i wymaga dalszych badań klinicznych w celu pełnego określenia jej potencjału terapeutycznego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl