cefalosporynaza AmpC

Cefalosporynaza AmpC to enzym produkowany przez niektóre bakterie Gram-ujemne, który hydrolizuje antybiotyki beta-laktamowe, szczególnie cefalosporyny. Enzym ten jest kodowany przez gen ampC, który może występować zarówno na chromosomie bakteryjnym, jak i na plazmidach.

AmpC jest szczególnie istotny klinicznie, ponieważ nadekspresja tego enzymu powoduje oporność na cefalosporyny I i II generacji, niektóre cefalosporyny III generacji oraz penicyliny. Co ważne, enzymy AmpC nie są zwykle hamowane przez klasyczne inhibitory beta-laktamaz, takie jak kwas klawulanowy czy tazobaktam, co ogranicza opcje terapeutyczne.

Produkcja AmpC może być konstytutywna lub indukowalna. W przypadku szczepów z indukowalną ekspresją, stosowanie niektórych antybiotyków beta-laktamowych może prowadzić do zwiększonej produkcji enzymu i rozwoju oporności w trakcie terapii. Najczęstszymi bakteriami produkującymi AmpC są Enterobacter spp., Citrobacter freundii, Serratia marcescens, Pseudomonas aeruginosa i niektóre szczepy E. coli.

Diagnostyka obecności AmpC jest istotna dla właściwego doboru antybiotykoterapii. Wymaga specjalistycznych testów fenotypowych lub molekularnych, gdyż standardowe testy wrażliwości mogą nie wykrywać wszystkich szczepów produkujących ten enzym. Leczenie zakażeń wywołanych przez bakterie wytwarzające AmpC często wymaga zastosowania karbapenemów, cefalosporyn IV generacji lub nowszych połączeń beta-laktamów z inhibitorami.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ceftriaxon-MIP i.v. 2 g 2 g

Ceftriakson, będący cefalosporyną III generacji (kod ATC: J01DD04), wykazuje bakteriobójcze działanie poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, wiążąc się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP). Dostępny jest w dawkach 1 g i 2 g do podawania dożylnego, co pozwala na dostosowanie terapii do rodzaju i ciężkości zakażenia. Oporność bakterii na ceftriakson może wynikać z produkcji beta-laktamaz (w tym ESBL, karbapenemaz i AmpC), modyfikacji PBP, zmniejszonej przepuszczalności błony zewnętrznej oraz aktywnego usuwania leku przez pompy efflux. Wrażliwość patogenów określa się na podstawie wartości MIC, np. Enterobacteriaceae są wrażliwe przy MIC ≤ 1 mg/l, a oporne przy > 2 mg/l, natomiast Streptococcus pneumoniae wykazuje wrażliwość przy MIC ≤ 0,5 mg/l i oporność powyżej 2 mg/l. Wartości te odnoszą się do dawkowania dożylnego 1 g raz na dobę lub dawki ≥ 2 g raz na dobę.
antybiotyk beta-laktamowy, bakteria beztlenowa, beta-laktamaza, beta-laktamaza ESBL, białko wiążące penicylinę, biosynteza peptydoglikanu, borelioza, cefalosporyna III generacji, cefalosporynaza AmpC, ceftriakson, choroba legionistów, Clostridium difficile, dysfagia, działanie bakteriobójcze, enterokoki, EUCAST, gronkowiec złocisty, infekcyjne zapalenie wsierdzia, karbapenemaza, kiła, krętki boreliozy, legioneloza, listerioza, liza komórki bakteryjnej, meningokoki, minimalne stężenie hamujące, MRSA, mukowiscydoza, pałeczka ropy błękitnej, pneumokok, posocznica, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, rzeżączka, wielolekooporność, zakażenie odcewnikowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie ucha środkowego, zatrucie pokarmowe, zgorzel gazowa
Leksykon substancji czynnych
Ceftobiprol – Właściwości farmakodynamiczne

Ceftobiprol jest cefalosporyną o szerokim spektrum działania bakteriobójczego, wiążącą się z różnymi białkami wiążącymi penicyliny (PBP), w tym PBP2a u MRSA oraz PBP2b i PBP2x u Streptococcus pneumoniae, co umożliwia skuteczne hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii opornych na metycylinę i penicylinę. Jego aktywność kliniczna została potwierdzona wobec patogenów wywołujących szpitalne (HAP, z wyłączeniem VAP) i pozaszpitalne zapalenie płuc (CAP), takich jak Staphylococcus aureus (w tym MRSA), Streptococcus pneumoniae (w tym szczepy MDRSP), Escherichia coli oraz Klebsiella pneumoniae. Wartość MIC graniczna dla S. aureus (w tym MRSA) wynosi ≤2 mg/L, a dla S. pneumoniae ≤0,5 mg/L. Ceftobiprol wykazuje również aktywność in vitro wobec innych Gram-ujemnych i Gram-dodatnich bakterii, jednak nie jest skuteczny wobec gatunków takich jak Chlamydophila pneumoniae, Mycoplasma pneumoniae, prątki czy Stenotrophomonas maltophilia.
antybiotyk beta-laktamowy, badanie kliniczne III fazy, badanie lekowrażliwości, beta-laktamaza, białko wiążące penicylinę, cefalosporyna, cefalosporynaza AmpC, działanie bakteriobójcze, ESBL, EUCAST, karbapenemaza, metalo-beta-laktamaza, MIC, MRSA, pompa efluksowa, pozaszpitalne zapalenie płuc, synteza ściany komórkowej, szpitalne zapalenie płuc, VAP, wartość graniczna MIC
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ceftriaxon AptaPharma 2 g

Ceftriakson, należący do cefalosporyn III generacji (kod ATC: J01DD04), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, wiążąc się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP). Mechanizm ten prowadzi do przerwania biosyntezy peptydoglikanu, co skutkuje lizą i śmiercią komórki bakteryjnej. Oporność na ceftriakson może rozwijać się poprzez hydrolizę beta-laktamaz (w tym ESBL, karbapenemazy, AmpC), zmniejszone powinowactwo PBP, nieprzepuszczalność błony zewnętrznej bakterii Gram-ujemnych oraz aktywne usuwanie leku przez pompy bakteryjne. Wartości graniczne MIC określone przez EUCAST dla ceftriaksonu wynoszą m.in.: Enterobacteriaceae ≤1 mg/l (wrażliwe), >2 mg/l (oporne); Streptococcus pneumoniae ≤0,5 mg/l (wrażliwe), >2 mg/l (oporne); Haemophilus influenzae ≤0,12 mg/l (wrażliwe), >0,12 mg/l (oporne). Wartości te odnoszą się do dawkowania dożylnego 1 g raz na dobę lub dawki ≥2 g raz na dobę.
acinetobacter baumannii, beta-laktamaza, beta-laktamaza o rozszerzonym spektrum, białko wiążące penicylinę, borelioza z Lyme, Borrelia burgdorferi, cefalosporyna III generacji, cefalosporynaza AmpC, Clostridium difficile, Enterobacteriaceae, Enterococcus, ESBL, Escherichia coli, gronkowiec oporny na metycylinę, Haemophilus influenzae, inwazyjna choroba meningokokowa, karbapenemaza, kiła, Klebsiella pneumoniae, lek przeciwbakteryjny, Listeria monocytogenes, listerioza, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, mukowiscydoza, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Pseudomonas aeruginosa, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, rzeżączka, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, synteza ściany komórkowej, Treponema pallidum, zakażenie układu moczowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia

cefalosporynaza AmpC

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Ceftriaxon-MIP i.v. 2 g 2 g

Ceftobiprol – Właściwości farmakodynamiczne

Właściwości farmakodynamiczne – Ceftriaxon AptaPharma 2 g