tętno płodu

Tętno płodu, określane jako częstość uderzeń serca płodu (FHR – Fetal Heart Rate), jest kluczowym parametrem oceny dobrostanu płodu podczas ciąży i porodu. W warunkach fizjologicznych prawidłowa częstość uderzeń serca płodu wynosi 110-160 uderzeń na minutę, przy czym wartości te mogą nieznacznie się różnić w zależności od wieku ciążowego.

Monitoring tętna płodu może być prowadzony z wykorzystaniem kilku metod diagnostycznych. Podstawowymi są osłuchiwanie przy pomocy słuchawki położniczej (od 20. tygodnia ciąży), badanie ultrasonograficzne (USG), kardiotokografia (KTG) oraz w szczególnych przypadkach elektrokardiografia płodowa. KTG jest standardem w okresie okołoporodowym, pozwalającym na ciągłą rejestrację nie tylko częstości uderzeń serca płodu, ale również zmienności krótko- i długoterminowej oraz jego reakcji na skurcze macicy.

Zaburzenia częstości uderzeń serca płodu mogą wskazywać na niedotlenienie, kwasicę, reakcję na leki przyjmowane przez matkę lub problemy z łożyskiem. Tachykardia płodowa (FHR >160/min) może świadczyć o niedotlenieniu, infekcji wewnątrzmacicznej lub podaniu matce leków o działaniu parasympatykolitycznym. Bradykardia (FHR <110/min) może wskazywać na głębokie niedotlenienie, zaburzenia przewodnictwa w sercu płodu lub blok przedsionkowo-komorowy.

Analiza tętna płodu obejmuje ocenę częstości podstawowej, zmienności oraz obecności akceleracji i deceleracji. Zmniejszona zmienność i brak akceleracji, szczególnie w połączeniu z deceleracjami późnymi lub zmiennymi, mogą wskazywać na zagrożenie płodu i konieczność rozważenia zakończenia ciąży drogą cięcia cesarskiego. Interpretacja zapisów KTG wymaga doświadczenia klinicznego i uwzględnienia całościowego stanu klinicznego ciężarnej i płodu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl