zespół opryszczkowego zapalenia skóry
Zespół opryszczkowego zapalenia skóry (eczema herpeticum) to ostre, potencjalnie zagrażające życiu zakażenie wirusem opryszczki pospolitej (HSV), występujące najczęściej u pacjentów z atopowym zapaleniem skóry. Stan ten znany jest również jako zespół Kaposi-Juliusberga.
Choroba charakteryzuje się nagłym wysiewem bolesnych, zgrupowanych pęcherzyków i nadżerek, które szybko przekształcają się w płytkie owrzodzenia pokryte strupami. Zmiany skórne typowo pojawiają się w miejscach wcześniej zajętych przez zmiany atopowe lub inne dermatozy. Pacjenci często zgłaszają objawy ogólnoustrojowe, takie jak gorączka, złe samopoczucie i powiększenie regionalnych węzłów chłonnych.
Diagnostyka zespołu opryszczkowego zapalenia skóry obejmuje testy wirusologiczne (test Tzancka, hodowla wirusa, PCR) oraz badania serologiczne. Leczenie polega na szybkim wdrożeniu ogólnoustrojowej terapii przeciwwirusowej (acyklowir, walacyklowir), szczególnie ważnej u pacjentów z rozległymi zmianami, zajęciem narządów wewnętrznych lub immunosupresją.
Powikłania nieleczonego zespołu opryszczkowego zapalenia skóry mogą obejmować wtórne zakażenia bakteryjne, keratitis (zapalenie rogówki), zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, a w rzadkich przypadkach posocznicę i niewydolność wielonarządową. Szczególną czujność należy zachować w przypadku pacjentów pediatrycznych oraz osób z obniżoną odpornością.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Braunol 7,5%, roztwór na skórę 75 mg/ml
Preparat Braunol 7,5% w postaci roztworu na skórę zawiera powidon jodowany z 10% zawartością jodu i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na jod, nadczynnością tarczycy, zespołem opryszczkowego zapalenia skóry oraz u osób poddawanych terapii radioaktywnym izotopem jodu. Stosowanie u tych grup może prowadzić do reakcji alergicznych, nasilenia objawów chorób tarczycy, pogorszenia stanu zapalnego skóry oraz obniżenia skuteczności terapii radiojodem. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z subkliniczną nadczynnością tarczycy, chorobami autoimmunologicznymi tarczycy (np. choroba Hashimoto), zaburzeniami czynności nerek, rozległymi uszkodzeniami skóry oraz u noworodków, niemowląt, kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko wchłaniania jodu i wpływ na funkcję tarczycy.
badanie scyntygraficzne tarczycy, choroba autoimmunologiczna, choroba Hashimoto, choroba tarczycy, gruczoł tarczowy, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na jod, niewydolność nerek, powidon jodowany, rak tarczycy, reakcja alergiczna, stan zapalny, subkliniczna nadczynność tarczycy, terapia radiojodem, uszkodzenie skóry, zaburzenie czynności nerek, zespół opryszczkowego zapalenia skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Braunovidon 100 mg/g
Preparat Braunovidon w postaci maści zawiera 10% powidonu jodowanego (10g jodu na 100g maści) i wymaga starannej oceny przeciwwskazań przed zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na jod lub substancje pomocnicze, co obejmuje reakcje alergiczne na jod elementarny oraz preparaty jodowe. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z chorobami tarczycy, zwłaszcza w kontekście terapii radioaktywnym izotopem jodu, zarówno przed jej rozpoczęciem, jak i po zakończeniu, ze względu na ryzyko zakłócenia funkcji tarczycy oraz diagnostyki i leczenia radioizotopowego.
absorpcja jodu, choroba tarczycy, diagnostyka radioizotopowa, działanie niepożądane, gruczoł tarczowy, leczenie radiojodem, nadwrażliwość na jod, powidon jodowany, reakcja alergiczna, stan zapalny, substancja pomocnicza, terapia radioizotopowa, zaburzenie funkcji tarczycy, zespół opryszczkowego zapalenia skóry