kalcydiol

Kalcydiol (25-hydroksycholekalcyferol, 25(OH)D) to główna forma witaminy D występująca w krążeniu. Powstaje w wątrobie w wyniku hydroksylacji cholekalcyferolu (witaminy D3) lub ergokalcyferolu (witaminy D2). Jest to związek pośredni w metabolizmie witaminy D, który następnie ulega przekształceniu w nerkach do kalcytriolu (1,25-dihydroksycholekalcyferolu) – aktywnej biologicznie formy witaminy D.

Stężenie kalcydiolu w surowicy stanowi najlepszy wskaźnik całkowitych zasobów witaminy D w organizmie. Prawidłowe stężenie kalcydiolu we krwi wynosi 30-80 ng/ml (75-200 nmol/l). Niedobór witaminy D, określany jako stężenie kalcydiolu poniżej 20 ng/ml, wiąże się z ryzykiem rozwoju osteoporozy, krzywicy u dzieci, osteomalacji u dorosłych oraz szeregu innych schorzeń, w tym chorób autoimmunologicznych, nowotworowych i sercowo-naczyniowych.

Oznaczenie stężenia kalcydiolu ma istotne znaczenie diagnostyczne w ocenie gospodarki wapniowo-fosforanowej, metabolizmu kostnego oraz w monitorowaniu suplementacji witaminy D. Jest to badanie szczególnie rekomendowane u pacjentów z grup ryzyka niedoboru witaminy D, w tym u osób starszych, z ograniczoną ekspozycją na światło słoneczne, z zaburzeniami wchłaniania oraz chorych z przewlekłymi schorzeniami wątroby i nerek.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl