działania niepożądane na nerki

Działania niepożądane na nerki obejmują szerokie spektrum zaburzeń morfologicznych i funkcjonalnych, które mogą być wywołane przez leki, substancje chemiczne, czynniki środowiskowe czy choroby ogólnoustrojowe. Nerki są szczególnie narażone na toksyczne działanie substancji ze względu na znaczny przepływ krwi przez te narządy (około 25% pojemności minutowej serca) oraz ich rolę w koncentracji i wydalaniu potencjalnie szkodliwych związków.

Nefrotoksyczność polekowa jest jedną z najczęstszych przyczyn jatrogennego uszkodzenia nerek, szczególnie w środowisku szpitalnym. Do leków o znanym potencjale nefrotoksycznym należą: aminoglikozydy, amfoterycyna B, niektóre antybiotyki beta-laktamowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), inhibitory kalcyneuryny (cyklosporyna, takrolimus), cisplatyna oraz środki kontrastowe stosowane w diagnostyce obrazowej.

Klinicznie działania niepożądane na nerki mogą manifestować się jako ostre uszkodzenie nerek (AKI), przewlekła choroba nerek (PChN), nefropatia śródmiąższowa, zespół nerczycowy, kamica nerkowa, kwasica cewkowa nerkowa, czy zaburzenia elektrolitowe. Diagnostyka obejmuje ocenę funkcji nerek (kreatynina, GFR), badanie ogólne moczu, określenie dobowej utraty białka, badania obrazowe oraz w uzasadnionych przypadkach biopsję nerki.

Profilaktyka nefrotoksyczności polega na właściwym nawodnieniu pacjenta, unikaniu łączenia leków o potencjale nefrotoksycznym, dostosowaniu dawek leków do funkcji nerek, monitorowaniu parametrów nerkowych oraz wczesnym rozpoznawaniu i leczeniu zaburzeń. W przypadku rozpoznania polekowego uszkodzenia nerek kluczowe jest natychmiastowe odstawienie czynnika wywołującego oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia podtrzymującego.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tigecycline Fresenius Kabi 50 mg

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tygecykliny, uzyskane na modelach zwierzęcych (szczury, psy, króliki), wskazują na występowanie zmian hematologicznych (zmniejszenie liczby erytrocytów, retikulocytów, leukocytów, płytek krwi), immunologicznych (atrofia węzłów chłonnych, śledziony, grasicy) oraz wpływu na szpik kostny przy narażeniu przekraczającym 8-krotne (szczury) i 10-krotne (psy) wartości AUC odpowiadające dawkom stosowanym u ludzi. Działania niepożądane obejmowały również zmiany w nerkach i przewodzie pokarmowym, które miały charakter przemijający i ustępowały do 2 tygodni po zakończeniu terapii. Wyjątkiem było nieodwracalne przebarwienie kości u szczurów po 2 tygodniach leczenia. Tygecyklina przenika przez barierę łożyskową, powodując zmniejszenie masy ciała płodów, opóźnienie kostnienia oraz utratę płodów u królików, jednak bez działania teratogennego. Nie stwierdzono wpływu na płodność i cykl rozrodczy przy narażeniu do 4,7-krotnego AUC ludzkich dawek.
antybiotyk, bariera łożyska, biodostępność leku, cykl płodności, działania niepożądane na nerki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, izotop znakowany, komórki limfoidalne, komórki szpiku kostnego, krwinki czerwone, leukocyty, nadwrażliwość na światło, płytki krwi, potencjał genotoksyczny, proces kostnienia, reakcja histaminowa, retikulocyty, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna, węzły chłonne, wpływ toksyczny, wstrzyknięcie dożylne
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tigecycline TZF 50 mg

Przedkliniczne badania tygecykliny wykazały, że wielokrotne podawanie leku w dawkach przekraczających 8-krotne (szczury) i 10-krotne (psy) względem dawek stosowanych u ludzi (oceniane na podstawie AUC) prowadzi do zmniejszenia liczby komórek limfoidalnych, zaniku narządów limfatycznych (węzły chłonne, śledziona, grasica), zaburzeń hematologicznych (spadek erytrocytów, retikulocytów, leukocytów i płytek krwi) oraz zmian w nerkach i układzie pokarmowym. Zmiany te miały charakter przemijający i ustępowały po 2 tygodniach od zakończenia terapii, jednak u szczurów zaobserwowano nieodwracalne przebarwienie kości po 2 tygodniach leczenia. Tygecyklina przenika przez barierę łożyskową, powodując zmniejszenie masy ciała płodów oraz opóźnienie kostnienia u szczurów i królików, a także utratę płodów u królików, jednak bez działania teratogennego. Nie stwierdzono wpływu na płodność i skuteczność krycia u szczurów przy narażeniu do 4,7-krotnego względem dawek ludzkich.
AUC, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, bariera łożyskowa, cykl płodności, dostępność biologiczna, działania niepożądane na nerki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, model zwierzęcy, nadwrażliwość na światło, narażenie ogólnoustrojowe, opóźnienie kostnienia, płodność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa antybiotyku, przenikanie do mleka, reakcja histaminowa, wstrzyknięcie dożylne, zanik węzłów chłonnych, zmniejszenie komórek szpiku kostnego, zmniejszenie krwinek czerwonych, znakowanie izotopowe

działania niepożądane na nerki

Powiązane wpisy

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tigecycline Fresenius Kabi 50 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tigecycline TZF 50 mg