Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tigecycline TZF 50 mg

Przedkliniczne badania tygecykliny wykazały, że wielokrotne podawanie leku w dawkach przekraczających 8-krotne (szczury) i 10-krotne (psy) względem dawek stosowanych u ludzi (oceniane na podstawie AUC) prowadzi do zmniejszenia liczby komórek limfoidalnych, zaniku narządów limfatycznych (węzły chłonne, śledziona, grasica), zaburzeń hematologicznych (spadek erytrocytów, retikulocytów, leukocytów i płytek krwi) oraz zmian w nerkach i układzie pokarmowym. Zmiany te miały charakter przemijający i ustępowały po 2 tygodniach od zakończenia terapii, jednak u szczurów zaobserwowano nieodwracalne przebarwienie kości po 2 tygodniach leczenia. Tygecyklina przenika przez barierę łożyskową, powodując zmniejszenie masy ciała płodów oraz opóźnienie kostnienia u szczurów i królików, a także utratę płodów u królików, jednak bez działania teratogennego. Nie stwierdzono wpływu na płodność i skuteczność krycia u szczurów przy narażeniu do 4,7-krotnego względem dawek ludzkich.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Tigecycline TZF

Przedkliniczne badania tygecykliny dostarczają istotnych informacji dotyczących profilu bezpieczeństwa tego antybiotyku, obejmując wyniki z modeli zwierzęcych oraz testów laboratoryjnych. Dane te stanowią podstawę do oceny potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem leku u ludzi i pozwalają na określenie odpowiedniego stosunku korzyści do ryzyka terapeutycznego.1

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

W badaniach toksyczności z zastosowaniem wielokrotnych dawek przeprowadzonych na szczurach i psach zaobserwowano szereg zmian w różnych układach narządowych. Przy ekspozycji przekraczającej 8-krotnie (u szczurów) oraz 10-krotnie (u psów) narażenie występujące po standardowych dawkach dobowych stosowanych u ludzi, oceniane na podstawie pola pod krzywą (AUC), stwierdzono:2

  • Zmniejszenie liczby komórek limfoidalnych lub zanik węzłów chłonnych, śledziony i grasicy
  • Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, retikulocytów, leukocytów i płytek krwi, związane ze zmniejszeniem liczby komórek szpiku kostnego
  • Działania niepożądane na nerki i układ pokarmowy

Co istotne, wykazano, że zaburzenia te miały charakter przemijający i ustępowały po 2 tygodniach od zakończenia leczenia.3 Jednakże u szczurów po 2 tygodniach leczenia tygecykliną obserwowano nieodwracalne przebarwienie kości.4

Wpływ na reprodukcję i rozwój

Badania przedkliniczne wykazały, że tygecyklina przenika przez barierę łożyska i jest wykrywana w tkankach płodu, co ma istotne implikacje dla stosowania leku u kobiet w ciąży.5 W badaniach toksycznego wpływu tygecykliny na reprodukcję zaobserwowano:6

  • Zmniejszenie masy ciała płodów u szczurów i królików
  • Opóźnienie procesu kostnienia u płodów szczurów i królików
  • Utratę płodów u królików

Ważną obserwacją z punktu widzenia klinicznego jest to, że tygecyklina nie wykazywała działania teratogennego ani u szczurów, ani u królików.7

Wpływ na płodność

Badania na szczurach wykazały brak wpływu tygecykliny na skuteczność krycia i płodność przy narażeniu do 4,7-krotnie większym niż występujące po dawkach dobowych stosowanych u ludzi (oceniane na podstawie AUC).8 Podobnie, u samic szczura nie stwierdzono wpływu produktu na jajniki ani na cykl płodności przy analogicznym poziomie narażenia.9

Przenikanie do mleka matki

Istotne dane uzyskano również odnośnie przenikania tygecykliny do mleka. Wyniki badań na zwierzętach wskazują, że tygecyklina znakowana izotopem 14C szybko przenika do mleka samic szczurów w okresie laktacji.10 Jednakże ze względu na ograniczoną dostępność biologiczną tygecykliny po podaniu doustnym, ogólnoustrojowe narażenie na tygecyklinę osesków karmionych mlekiem samic otrzymujących ten lek jest minimalne lub nie występuje wcale.11

Potencjał karcinogenny i genotoksyczny

Nie przeprowadzono długoterminowych badań potencjalnego działania rakotwórczego tygecykliny, które obejmowałyby obserwację całego cyklu życia zwierząt. Jednakże krótkoterminowe badania genotoksyczności dały wynik negatywny, co sugeruje brak potencjału genotoksycznego.12

Reakcje histaminowe

W badaniach na zwierzętach zaobserwowano, że podanie tygecykliny w pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym (bolus) wiązało się z wystąpieniem reakcji histaminowej. Działanie takie obserwowano:13

  • U szczurów – przy narażeniu przekraczającym 14-krotnie narażenie występujące po dawkach dobowych stosowanych u ludzi (oceniane na podstawie AUC)
  • U psów – przy narażeniu przekraczającym 3-krotnie narażenie występujące po dawkach dobowych stosowanych u ludzi (oceniane na podstawie AUC)

Nadwrażliwość na światło

W badaniach przedklinicznych u szczurów po podaniu tygecykliny nie obserwowano nadwrażliwości na światło.14

Badany parametr Gatunek Wyniki obserwacji Krotność narażenia vs. dawka ludzka
Toksyczność po podaniu wielokrotnym Szczury Zmniejszenie liczby komórek limfoidalnych, zanik narządów limfatycznych, zaburzenia hematologiczne, zmiany w nerkach i układzie pokarmowym 8-krotne
Toksyczność po podaniu wielokrotnym Psy Zmniejszenie liczby komórek limfoidalnych, zanik narządów limfatycznych, zaburzenia hematologiczne, zmiany w nerkach i układzie pokarmowym 10-krotne
Przebarwienie kości Szczury Nieodwracalne zmiany po 2 tygodniach leczenia Nie określono
Wpływ na reprodukcję Szczury i króliki Zmniejszenie masy ciała płodów, opóźnienie kostnienia Nie określono
Utrata płodów Króliki Obserwowana utrata płodów Nie określono
Teratogenność Szczury i króliki Brak działania teratogennego Nie określono
Płodność Szczury Brak wpływu na skuteczność krycia i płodność 4,7-krotne
Reakcje histaminowe Szczury Obserwowane po pojedynczym wstrzyknięciu (bolus) 14-krotne
Reakcje histaminowe Psy Obserwowane po pojedynczym wstrzyknięciu (bolus) 3-krotne
Nadwrażliwość na światło Szczury Brak obserwacji nadwrażliwości Nie określono
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl