powikłane zakażenie wewnątrzbrzuszne
Wskazanie
Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne (cIAI – complicated intra-abdominal infections) to zakażenia, które przekraczają narząd będący pierwotnym źródłem infekcji i rozprzestrzeniają się do jamy otrzewnej, powodując zapalenie otrzewnej lub tworząc ropnie wewnątrzbrzuszne. Najczęstszymi przyczynami są perforacja przewodu pokarmowego, zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie uchyłków, zapalenie pęcherzyka żółciowego oraz urazy jamy brzusznej. W większości przypadków zakażenia te mają charakter polimikrobowy z udziałem bakterii tlenowych i beztlenowych.
Leczenie powikłanych zakażeń wewnątrzbrzusznych opiera się na trzech filarach: interwencji chirurgicznej (kontrola źródła zakażenia), intensywnej terapii wspierającej oraz odpowiedniej antybiotykoterapii. W Polsce stosowane są różne schematy antybiotykoterapii, obejmujące leki takie jak: Tazocin (piperacylina z tazobaktamem), Invanz (ertapenem), Meronem (meropenem), Tienam (imipenem z cylastatyną), Tigecycline (tygecyklina), Metronidazol, Augmentin (amoksycylina z kwasem klawulanowym), Cipronex (ciprofloksacyna) w połączeniu z Metronidazolem, czy Zinforo (ceftarolina) w połączeniu z Metronidazolem.
Największe trudności w leczeniu powikłanych zakażeń wewnątrzbrzusznych związane są z rosnącą opornością bakterii na antybiotyki, szczególnie szczepów wytwarzających enzymy ESBL (beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum działania), bakterii z rodziny Enterobacteriaceae opornych na karbapenemy (CRE) oraz enterokoków opornych na wankomycynę (VRE). Dodatkowym wyzwaniem jest odpowiednie i szybkie rozpoznanie zakażenia, właściwa kontrola źródła zakażenia podczas zabiegu chirurgicznego oraz leczenie pacjentów z ciężką sepsą i wstrząsem septycznym, które często towarzyszą powikłanym zakażeniom wewnątrzbrzusznym.
W przypadku pacjentów w stanie krytycznym kluczowe znaczenie ma rozpoczęcie odpowiedniej antybiotykoterapii empirycznej w ciągu pierwszej godziny od rozpoznania, a następnie jej modyfikacja w oparciu o wyniki badań mikrobiologicznych. Istotna jest również ocena ciężkości stanu pacjenta za pomocą skal takich jak APACHE II czy SOFA, co pozwala na stratyfikację ryzyka i dostosowanie intensywności leczenia. Terapia sekwencyjna (przejście z terapii dożylnej na doustną) oraz skrócenie czasu leczenia do 4-7 dni (po skutecznej kontroli źródła zakażenia) to strategie pozwalające na optymalizację leczenia.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Tigecycline Fresenius Kabi – Proszek do sporządzania roztworu do infuzji – 50 mg
Produkt leczniczy zawiera 50 mg tygecykliny w proszku do sporządzania roztworu do infuzji. Stosuje się go w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz powikłanych zakażeń wewnątrzbrzusznych u dorosłych i dzieci powyżej 8 roku życia. Lek jest przeznaczony do użycia, gdy inne antybiotyki nie są odpowiednie. Zawartość substancji aktywnej oraz preparat w formie proszku umożliwiają podanie dożylne podczas infekcji wymagających terapii przeciwbakteryjnej.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Piperacillin/Tazobactam Noridem – Proszek do sporządzania roztworu do infuzji – 2 g + 0,25 g
Produkt leczniczy zawiera piperacylinę oraz tazobaktam, które są solami sodowymi stosowanymi jako proszek do sporządzania roztworu do infuzji. Preparat stosuje się głównie w leczeniu ciężkich zakażeń, takich jak zapalenie płuc, powikłane zakażenia układu moczowego, wewnątrzbrzuszne oraz skóry i tkanek podskórnych. Może być również używany u pacjentów z neutropenią i towarzyszącą gorączką, gdy podejrzewa się zakażenie bakteryjne. Lek jest przeznaczony dla dorosłych oraz dzieci powyżej 2. roku życia.
• Wskazania do stosowania- bakteriemia
- ciężkie zapalenie płuc
- neutropenia z towarzyszącą gorączką
- odmiedniczkowe zapalenie nerek
- powikłane zakażenie skóry i tkanki podskórnej
- powikłane zakażenie układu moczowego
- powikłane zakażenie wewnątrzbrzuszne
- respiratorowe zapalenie płuc
- wewnątrzszpitalne zapalenie płuc
- zakażenie stopy cukrzycowej
• Substancja czynna -
Tigecycline TZF – Proszek do sporządzania roztworu do infuzji – 50 mg
Lek zawiera tygecyklinę w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do infuzji. Preparat stosuje się w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz powikłanych zakażeń wewnątrzbrzusznych u dorosłych i dzieci powyżej 8 roku życia. Lek jest przeznaczony do użycia, gdy inne antybiotyki są niewłaściwe. Zaleca się stosowanie zgodnie z oficjalnymi wytycznymi dotyczącymi antybiotykoterapii.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Ceftazidime Kabi – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji – 2000 mg
Produkt leczniczy zawiera 2000 mg ceftazydymu w postaci ceftazydymu pięciowodnego oraz pomocniczo 104 mg sodu. Stosuje się go w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak szpitalne zapalenie płuc, zakażenia dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz zakażenia skóry, tkanek miękkich, dróg moczowych i kości. Lek jest także wykorzystywany u pacjentów z bakteriami, u których zakażenie jest prawdopodobne, oraz w profilaktyce okołooperacyjnej niektórych zabiegów urologicznych. Ceftazydym działa głównie na tlenowe bakterie Gram-ujemne i powinien być stosowany zgodnie z wytycznymi dotyczącymi terapii przeciwbakteryjnej.
• Wskazania do stosowania- bakteriemia
- bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- neutropenia z gorączką
- okołooperacyjna profilaktyka zakażenia dróg moczowych u pacjenta poddanego przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego
- powikłane zakażenie dróg moczowych
- powikłane zakażenie skóry i tkanki miękkiej
- powikłane zakażenie wewnątrzbrzuszne
- przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego
- szpitalne zapalenie płuc
- zakażenie dolnych dróg oddechowych u pacjenta z mukowiscydozą
- zakażenie kości i stawu
- zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjenta poddanego ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej
- złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego
• Substancja czynna• Kategoria leku -
Tigecycline Viatris – Proszek do sporządzania roztworu do infuzji – 50 mg
Preparat zawiera czynny składnik tygecyklinę w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji. Stosuje się go w leczeniu powikłanych zakażeń skóry, tkanek miękkich oraz zakażeń wewnątrzbrzusznych u pacjentów dorosłych i dzieci powyżej 8 roku życia. Lek jest zalecany w sytuacjach, gdy inne antybiotyki nie są odpowiednie. Należy stosować go zgodnie z oficjalnymi wytycznymi dotyczącymi antybiotykoterapii.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Tigecycline AptaPharma – Proszek do sporządzania roztworu do infuzji – 50 mg
Produkt leczniczy zawiera 50 mg tygecykliny w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji. Preparat jest stosowany w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz powikłanych zakażeń wewnątrzbrzusznych u dorosłych i dzieci powyżej 8 lat. Zaleca się jego użycie tylko wtedy, gdy inne antybiotyki nie są właściwe. Roztwór po przygotowaniu ma barwę pomarańczową i pH w zakresie 5,0 – 6,5.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku