neutropenia z towarzyszącą gorączką
Wskazanie

Neutropenia z towarzyszącą gorączką (gorączka neutropeniczna) to poważny stan kliniczny charakteryzujący się obniżoną liczbą neutrofilów we krwi (poniżej 0,5 × 10^9/L lub poniżej 1,0 × 10^9/L z przewidywanym spadkiem poniżej 0,5 × 10^9/L) oraz wystąpieniem gorączki (jednorazowy pomiar temperatury ciała ≥38,3°C lub temperatura ≥38,0°C utrzymująca się przez co najmniej godzinę). Stan ten najczęściej występuje jako powikłanie chemioterapii przeciwnowotworowej, ale może być również spowodowany chorobami hematologicznymi, infekcjami, lekami czy zaburzeniami autoimmunologicznymi.

Leczenie gorączki neutropenicznej obejmuje natychmiastowe włączenie antybiotykoterapii empirycznej o szerokim spektrum działania. W Polsce najczęściej stosowane leki to: piperacylina z tazobaktamem (Tazocin), meropenem (Meronem), ceftazydym (Biotum), cefepim (Maxipime) oraz amikacyna (Biodacyna) lub gentamycyna. W przypadku podejrzenia zakażenia grzybiczego dołącza się leki przeciwgrzybicze, takie jak flukonazol (Diflucan), worykonazol (Vfend) lub kaspofungina (Cancidas). W celu stymulacji produkcji neutrofilów podaje się czynniki wzrostu kolonii granulocytów, np. filgrastym (Neupogen, Accofil, Grastofil) lub pegfilgrastym (Neulasta).

Największe trudności w leczeniu pacjentów z gorączką neutropeniczną to szybka identyfikacja czynnika infekcyjnego (zwykle hemokultury są ujemne), rosnąca oporność bakterii na antybiotyki oraz ryzyko szybkiego rozwoju posocznicy. Dodatkowym wyzwaniem jest różnicowanie między gorączką wywołaną infekcją a gorączką związaną z chorobą podstawową lub lekami. Pacjenci z przedłużającą się neutropenią są szczególnie narażeni na inwazyjne zakażenia grzybicze, które są trudne do zdiagnozowania i wymagają szybkiego wprowadzenia odpowiedniego leczenia przeciwgrzybiczego.

Profilaktyka gorączki neutropenicznej u pacjentów poddawanych chemioterapii obejmuje stosowanie pierwotnej profilaktyki czynnikami wzrostu kolonii granulocytów, szczególnie w schematach chemioterapii o wysokim ryzyku neutropenii. Ważna jest również edukacja pacjenta dotycząca higieny, unikania potencjalnych źródeł infekcji oraz natychmiastowego zgłaszania objawów gorączki. W przypadku nawracających epizodów gorączki neutropenicznej może być konieczna modyfikacja dawek chemioterapii w kolejnych cyklach leczenia.