ostry alkoholizm
Ostry alkoholizm, określany również jako ostre zatrucie alkoholem lub upojenie alkoholowe, to stan wynikający z jednorazowego spożycia dużej ilości alkoholu etylowego w krótkim czasie. Jest to bezpośredni, przejściowy efekt toksycznego wpływu alkoholu na organizm, prowadzący do zaburzeń funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego.
Stan ten charakteryzuje się szeregiem objawów o narastającym nasileniu, zależnym od stężenia alkoholu we krwi. Początkowe objawy to euforia, gadatliwość i odhamowanie, następnie pojawiają się zaburzenia koordynacji ruchowej, mowy i równowagi. Przy wyższych stężeniach dochodzi do zaburzeń świadomości, wymiotów, hipotonii, hipotermii, a w skrajnych przypadkach – depresji oddechowej, śpiączki i zgonu.
Diagnostyka ostrego alkoholizmu opiera się na badaniu klinicznym, pomiarze stężenia alkoholu we krwi lub w wydychanym powietrzu oraz wykluczeniu innych przyczyn zaburzeń neurologicznych. Leczenie jest głównie objawowe i podtrzymujące, obejmuje zapewnienie drożności dróg oddechowych, wyrównanie zaburzeń elektrolitowych i metabolicznych oraz monitorowanie funkcji życiowych.
W przypadkach ciężkiego zatrucia alkoholem konieczna jest natychmiastowa interwencja medyczna, gdyż stanowi on stan zagrożenia życia. Szczególnie niebezpieczne jest współwystępowanie zatrucia alkoholem z innymi substancjami psychoaktywnymi lub lekami, co może prowadzić do potencjalnie śmiertelnych interakcji.