skurcz dróg moczowych

Skurcz dróg moczowych to patologiczne zjawisko polegające na nadmiernym i niekontrolowanym obkurczeniu mięśni gładkich tworzących ściany przewodów układu moczowego – moczowodów, pęcherza moczowego i cewki moczowej. Jest to stan mogący powodować znaczny dyskomfort oraz utrudniać prawidłowy odpływ moczu.

Etiologia skurczów dróg moczowych jest wieloczynnikowa. Może być związana z zaburzeniami neurologicznymi, nadreaktywnością pęcherza moczowego, obecnością złogów nerkowych, infekcjami układu moczowego, a także być efektem jatrogennym po zabiegach urologicznych. Skurcze mogą również występować jako objaw chorób ogólnoustrojowych, takich jak cukrzyca czy stwardnienie rozsiane.

Objawy kliniczne obejmują nagły, ostry ból w okolicy lędźwiowej lub podbrzusza, zaburzenia mikcji (trudności w oddawaniu moczu, częstomocz, parcia naglące), krwiomocz, a w ciężkich przypadkach może dojść do zatrzymania moczu. Diagnostyka opiera się na wywiadzie lekarskim, badaniu przedmiotowym, badaniach obrazowych (USG, urografia) oraz urodynamicznych.

Leczenie skurczów dróg moczowych zależy od przyczyny i może obejmować farmakoterapię (leki spazmolityczne, alfa-adrenolityki, leki antycholinergiczne), techniki relaksacyjne, biofeedback oraz, w wybranych przypadkach, interwencje chirurgiczne. W przypadku skurczów związanych z infekcją stosuje się odpowiednią antybiotykoterapię. Istotna jest również odpowiednia hydratacja pacjenta.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Buscolysin 20 mg/ml

Buscolysin 20 mg/ml, zawierający hioscyny butylobromek, jest lekiem spazmolitycznym stosowanym w ostrych stanach skurczowych mięśni gładkich przewodu pokarmowego, dróg moczowych oraz w ginekologii i położnictwie. Wskazania obejmują skurcze przełyku, wpustu, odźwiernika, zaparcie kurczowe, nadruchliwą dyskinezę żółciową, zapalenie żołądka i dwunastnicy, wrzody, kolkę żółciową, kamicę nerkową, kolkę nerkową, bolesne parcie na pęcherz moczowy oraz stany pooperacyjne. Lek jest również użyteczny w diagnostyce radiologicznej przewodu pokarmowego i dróg moczowych, poprawiając wizualizację dzięki działaniu rozkurczowemu mięśni gładkich.
ból zamostkowy, choroba wrzodowa, diagnostyka radiologiczna, dysfagia, dyskineza żółciowa, dysmenorrhea, działanie przeciwskurczowe, hioscyna butylobromek, kamica nerkowa, kamica żółciowa, kolka nerkowa, kolka żółciowa, lek spazmolityczny, miesiączkowanie bolesne, roztwór do wstrzykiwań, skurcz dróg moczowych, skurcz odźwiernika, skurcz przełyku, skurcz przewodu pokarmowego, wrzód żołądka i dwunastnicy, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie żołądka i dwunastnicy, zaparcie kurczowe
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Methadone hydrochloride INN-FARM 1 mg/ml

Metadon chlorowodorek w roztworze doustnym (1 mg/ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak sorbitol (21,0 mg/ml), sodu benzoesan (3,0 mg/ml) oraz żółcień pomarańczowa FCF (0,009 mg/ml). Lekarz powinien unikać stosowania metadonu w ostrym napadzie astmy oskrzelowej, depresji oddechowej z sinicą i zwiększoną wydzieliną oskrzelową, urazie głowy ze wzrostem ciśnienia śródczaszkowego, ostrej postaci alkoholizmu oraz u pacjentów z wydłużonym odstępem QT, w tym wrodzonym zespołem wydłużonego QT. Ponadto, metadon jest przeciwwskazany u osób nieuzależnionych od opioidów oraz w okresie krótszym niż 2 tygodnie po zakończeniu terapii inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego.
benzoesan sodu, ciężka niewydolność wątroby, depresja oddechowa, encefalopatia wrotno-układowa, hiperkapnia, inhibitory monoaminooksydazy, metadon chlorowodorek, nadwrażliwość na substancję czynną, ostry alkoholizm, ostry napad astmy oskrzelowej, skurcz dróg moczowych, skurcz dróg żółciowych, sorbitol, torsade de pointes, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wydłużony odstęp QT, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny, zespół serotoninowy, żółcień pomarańczowa, zwiększone ciśnienie śródczaszkowe
Leksykon substancji czynnych
Kłącze perzu – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Kłącze perzu (Agropyron repens) jest stosowane w leczeniu schorzeń układu moczowego, jednak jego użycie wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Przeciwwskazaniem do terapii są niewydolność serca i nerek, zwłaszcza w przypadku obrzęków, które mogą ulec nasileniu wskutek działania preparatu. Bezpieczeństwo stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia nie zostało potwierdzone, dlatego wymagana jest konsultacja specjalistyczna. W preparatach złożonych, takich jak Fitolizyna, zawierających również nasiona kozieradki, konieczne jest monitorowanie glikemii u pacjentów z cukrzycą ze względu na ryzyko hipoglikemii. Pacjenci powinni być poinformowani o konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem w przypadku gorączki, zaburzeń mikcji, skurczów dróg moczowych, hematurii lub pogorszenia stanu klinicznego.
alergia na pszenicę, antybiotykoterapia, celiakia, choroba trzewna, dysuria, działanie hipoglikemizujące, hematuria, hipoglikemia, infekcja układu moczowego, interakcja lekowa, kłącze perzu, lek przeciwcukrzycowy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk, preparat złożony, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja typu późnego, schorzenie układu moczowego, skurcz dróg moczowych, zaburzenie oddawania moczu
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Canephron N

Canephron N to złożony preparat roślinny w postaci kropli doustnych, zawierający wyciągi z ziela tysiącznika (Centaurium erythraea), korzenia lubczyku (Levisticum officinale) oraz liścia rozmarynu (Rosmarinus officinalis) w proporcji 1:1:1. Produkt wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne, potwierdzone badaniami przedklinicznymi i klinicznymi. W modelach in vivo u szczurów udokumentowano efekt przeciwzapalny, przejawiający się redukcją objawów zapalenia dróg moczowych. Dodatkowo, w badaniach in vitro na ludzkich i szczurzych wycinkach pęcherza moczowego wykazano działanie spazmolityczne, co przekłada się na zmniejszenie skurczów i poprawę parametrów urodynamicznych, takich jak częstość mikcji oraz pojemność pęcherza.
badanie urodynamiczne, choroba zapalna dróg moczowych, działanie antybakteryjne, działanie antynocyceptywne, farmakodynamika, korzeń lubczyku, lek spazmolityczny, liść rozmarynu, mikcja, pojemność pęcherza, produkt leczniczy złożony, skurcz dróg moczowych, stan zapalny, wyciąg złożony, zapalenie dróg moczowych, zapalenie pęcherza moczowego, ziele tysiącznika
Leksykon substancji czynnych
Pitofenon – Wskazania do stosowania

Pitofenon, będący pochodną papaweryny, wykazuje działanie muskulotropowe poprzez hamowanie fosfodiesterazy i zwiększenie stężenia cAMP w komórkach mięśni gładkich, co prowadzi do zmniejszenia ich napięcia i zniesienia skurczów. W preparacie Spasmalgon, pitofenon występuje w stężeniu 2 mg/ml (chlorowodorek) w formie roztworu do wstrzykiwań, łącząc się synergistycznie z metamizolem sodowym (500 mg/ml) oraz bromkiem fenpiweryny (0,02 mg/ml). Takie połączenie zapewnia kompleksowe działanie spazmolityczno-przeciwbólowe, skuteczne w leczeniu bólów spastycznych o różnej etiologii, w tym w ostrych stanach wymagających szybkiego działania pozajelitowego, jak kolka nerkowa czy kolka żółciowa.
ból skurczowy, ból spastyczny, bolesna miesiączka, bromek fenpiweryny, chlorowodorek pitofenonu, dysmenorrhea, działanie muskulotropowe, fosfodiesteraza, kamica dróg żółciowych, kolka jelitowa, kolka nerkowa, kolka żółciowa, metamizol sodowy, mięśniówka gładka dróg żółciowych, niedrożność dróg żółciowych, pitofenon, podanie pozajelitowe, receptor cholinergiczny, roztwór do wstrzykiwań, skurcz dróg moczowych, skurcz mięśniówki gładkiej, skurcz mięśniówki macicy, Spasmalgon, układ moczowo-płciowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Morphine Kalceks 10 mg/ml

Morphine Kalceks (chlorowodorek morfiny 10 mg/ml, odpowiadający 7,6 mg/ml morfiny) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie są w dużej mierze zależne od dawki. Najczęściej obserwuje się nudności i wymioty u około 20% pacjentów, a także zaparcia, sedację, zawroty głowy i zwężenie źrenic (mioza). Inne działania niepożądane obejmują m.in. reakcje anafilaktoidalne, zwiększone wydzielanie ADH, dysforię, euforię, depresję oddechową (zależną od dawki), skurcze dróg żółciowych i moczowych u osób predysponowanych, a także zespół odstawienny charakteryzujący się objawami fizjologicznymi (bóle mięśni, drgawki, biegunka, tachykardia) oraz psychicznymi (dysforia, niepokój, drażliwość). W trakcie długotrwałego stosowania niektóre działania, takie jak sedacja czy nudności, mają tendencję do ustępowania. Należy zwrócić szczególną uwagę na potencjał uzależniający morfiny, który może prowadzić do rozwoju tolerancji i uzależnienia fizycznego oraz psychicznego, zwłaszcza przy długotrwałej terapii.
allodynia, biegunka, chlorowodorek morfiny, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, dysforia, euforia, głód lekowy, hiperalgezja, hormon antydiuretyczny, kołatanie serca, kolka brzuszna, MedDRA, mioklonie, mioza, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nalokson, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk obwodowy, osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, sedacja, senność, skurcz dróg moczowych, skurcz dróg żółciowych, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, tolerancja lekowa, uzależnienie fizyczne, wymioty, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, zespół ośrodkowego bezdechu sennego, źrenica, zwieracz Oddiego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tamsugen 0,4mg, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde 0,4 mg

Tamsulosyna chlorowodorek, substancja czynna leku Tamsugen, jest selektywnym antagonistą receptorów α1-adrenergicznych, szczególnie podtypów α1A i α1D, co prowadzi do rozkurczu mięśni gładkich gruczołu krokowego oraz cewki moczowej. Mechanizm ten skutkuje zwiększeniem maksymalnego przepływu moczu i łagodzeniem objawów podrażnienia dolnych dróg moczowych u pacjentów z łagodnym przerostem gruczołu krokowego (BPH). Tamsulosyna nie powoduje klinicznie istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego u pacjentów z normotensją, a jej długotrwałe stosowanie pozwala na trwałą poprawę objawów oraz opóźnienie konieczności interwencji chirurgicznej.
W badaniu klinicznym obejmującym 161 dzieci w wieku 2-16 lat z neurogenną dysfunkcją pęcherza moczowego, tamsulosyna podawana w dawkach od 0,001 do 0,008 mg/kg nie wykazała istotnej skuteczności w porównaniu z placebo. Pierwszorzędowym punktem końcowym było zmniejszenie ciśnienia wyciekania moczu podczas nadaktywnego skurczu wypieracza (LPP) do wartości <40 cm H₂O, a punkty drugorzędowe obejmowały m.in. poprawę objawów wodonercza, zmianę objętości moczu podczas cewnikowania oraz liczbę wycieków moczu. Brak różnic statystycznych pomiędzy grupami sugeruje ograniczoną skuteczność tamsulosyny w tej populacji pediatrycznej.
antagonista receptora alfa-adrenergicznego, badanie podwójnie zaślepione, cewnikowanie, ciśnienie tętnicze krwi, ciśnienie wyciekania moczu, łagodny przerost gruczołu krokowego, maksymalny przepływ moczu, nadaktywny skurcz wypieracza, neurogenna dysfunkcja pęcherza moczowego, objawy podrażnienia, opór obwodowy, opróżnianie pęcherza moczowego, receptor adrenergiczny alfa1, receptor alfa1A i alfa1D, rozkurcz mięśni gładkich, skurcz dróg moczowych, skurcz mięśni gładkich, tamsulosyna, wiązanie receptorowe, wodnercze i wodniak moczowodu, wyciek moczu
Leksykon substancji czynnych
Metadon – Działania niepożądane

Metadon, stosowany w terapii uzależnień i leczeniu bólu, wykazuje działania niepożądane typowe dla opioidów, z najpoważniejszymi dotyczącymi układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. Depresja oddechowa, występująca niezbyt często, może prowadzić do zatrzymania oddechu i śmierci, szczególnie przy wysokich dawkach i w początkowej fazie leczenia. Ryzyko wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes, choć rzadkie, stanowi poważne zagrożenie kardiologiczne, nasilane przez hipokaliemię, hipomagnezemię oraz współistniejące choroby serca. Najczęstsze działania niepożądane to nudności i wymioty (około 20% pacjentów), zaparcia, sedacja, zawroty głowy oraz nadmierne pocenie się. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do uzależnienia fizycznego i zespołu abstynencyjnego o łagodniejszym, lecz dłuższym przebiegu niż przy innych opioidach.
bradykardia, depresja oddechowa, dysforia, działanie antydiuretyczne, euforia, ginekomastia, halucynacje, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, leukoencefalopatia toksyczna, mlekotok, nadmierne pocenie, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, nudności i wymioty, obrzęk płuc, oczopląs, skurcz dróg moczowych, torsade de pointes, trombocytopenia, uzależnienie fizyczne, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenia endokrynologiczne, zaparcia, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddechu, zatrzymanie płynów, zawroty głowy, zespół abstynencyjny, zespół ośrodkowego bezdechu sennego, zespół serotoninowy, zwężenie źrenic
Leksykon substancji czynnych
Metadon – Przeciwwskazania stosowania

Metadon, syntetyczny opioid stosowany w leczeniu silnego bólu oraz terapii substytucyjnej uzależnienia od opioidów, posiada szereg przeciwwskazań, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjentów. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na metadon chlorowodorek lub substancje pomocnicze (np. benzoesany w preparacie Misyo). Metadon jest przeciwwskazany w ostrym napadzie astmy oskrzelowej, depresji oddechowej, urazie głowy ze wzrostem ciśnienia śródczaszkowego, wydłużonym odstępie QT (w tym wrodzonym zespole wydłużonego QT), ciężkiej niewydolności wątroby, wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, skurczu dróg żółciowych i moczowych oraz podczas porodu ze względu na ryzyko depresji oddechowej u noworodka. Preparat Methadone Hydrochloride Molteni dodatkowo jest przeciwwskazany u pacjentów z niewydolnością oddechową, POChP, sercem płucnym, organicznymi chorobami serca, niedociśnieniem tętniczym, oligemią, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek, niewyrównaną cukrzycą oraz porfirią. Jednoczesne stosowanie metadonu z inhibitorami MAO lub w okresie krótszym niż 2 tygodnie od ich odstawienia jest również przeciwwskazane.
alkoholizm, arytmia, astma oskrzelowa, benzoesan, ciężka niewydolność wątroby, ciśnienie śródczaszkowe, depresja oddechowa, encefalopatia wrotno-układowa, inhibitor monoaminooksydazy, metadonu chlorowodorek, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewyrównana cukrzyca, oligemia, organiczna choroba serca, porfiria, przewlekła obturacyjna choroba płuc, serce płucne, skurcz dróg moczowych, skurcz dróg żółciowych, syntetyczny opioid, terapia substytucyjna uzależnienia od opioidów, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wydłużony odstęp QT, zaburzenie rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Ziele drapacza lekarskiego – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Ziele drapacza lekarskiego (Cnicus benedictus L.), składnik preparatu Krople złożone Solidaginis, zawiera 66-72% (V/V) etanolu, co klinicznie odpowiada około 22 ml piwa lub 9 ml wina na jednorazową dawkę 30-40 kropli. Stosowanie tego preparatu jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz u osób poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i obecność alkoholu. Należy monitorować objawy takie jak gorączka, bolesne oddawanie moczu, skurcze dróg moczowych i krwiomocz, które mogą wskazywać na powikłania układu moczowego i wymagają natychmiastowego zaprzestania terapii i konsultacji lekarskiej. Preparat jest szczególnie niewskazany u pacjentów z chorobą alkoholową, chorobami wątroby oraz padaczką ze względu na ryzyko nasilenia objawów i powikłań.
Podczas kwalifikacji do terapii z użyciem ziela drapacza lekarskiego należy zachować ostrożność u pacjentów z przewlekłymi schorzeniami nerek, chorobą wrzodową przewodu pokarmowego, refluksem przełyku, przepukliną rozworu przełykowego oraz przełykiem Barretta, ze względu na możliwość nasilenia dolegliwości. Pacjenci z nadwrażliwością na lateks i rośliny z rodziny Asteraceae są narażeni na reakcje alergiczne. Ze względu na potencjalne działanie moczopędne preparatu, nie zaleca się jednoczesnego stosowania z syntetycznymi diuretykami, aby uniknąć ryzyka odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych i uszkodzenia nerek, zwłaszcza u osób starszych. W przypadku konieczności kojarzenia terapii, wskazana jest modyfikacja dawkowania i ścisła kontrola stanu nawodnienia oraz parametrów biochemicznych pacjenta.
alkohol etylowy, bolesne oddawanie moczu, choroba alkoholowa, choroba refluksowa przełyku, choroba wątroby, choroba wrzodowa przewodu pokarmowego, Cnicus benedictus, działanie moczopędne, efekt moczopędny, etanol, gorączka, karmienie piersią, Krople złożone Solidaginis, krwiomocz, lek diuretyczny, nadwrażliwość na lateks, napad padaczkowy, odwodnienie, padaczka, przełyk Barretta, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja alergiczna, rośliny astrowate, schorzenie nerek, skurcz dróg moczowych, sprawność psychofizyczna, uszkodzenie nerek, zaburzenie elektrolitowe, zapalenie układu moczowego, ziele drapacza lekarskiego
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Spasmolina 60 mg

Spasmolina, zawierająca 60 mg cytrynianu alweryny w kapsułce, jest lekiem rozkurczowym dedykowanym do łagodzenia stanów skurczowych mięśni gładkich, szczególnie przewodu pokarmowego. Wskazania obejmują objawowe leczenie zespołu jelita drażliwego (IBS), bolesnej uchyłkowatości jelita grubego, a także skurczów dróg żółciowych i moczowych, takich jak kolka żółciowa czy przechodzenie kamieni nerkowych. Mechanizm działania polega na zmniejszeniu napięcia mięśniówki gładkiej, co przekłada się na redukcję bólu i dyskomfortu w wymienionych schorzeniach. Ponadto, Spasmolina jest skuteczna w łagodzeniu bolesnego miesiączkowania (dysmenorrhea) poprzez rozkurcz mięśniówki macicy.
bolesne miesiączkowanie, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cytrynian alweryny, działanie atropinowe, jaskra, kamienie nerkowe, kolka żółciowa, lek antycholinergiczny, lek rozkurczowy, przerost gruczołu krokowego, skurcz dróg moczowych, skurcz dróg żółciowych, skurcz macicy, stan skurczowy mięśni gładkich, uchyłkowatość jelita grubego, zatrzymanie moczu, zespół jelita drażliwego