uchyłkowatość jelita grubego

Uchyłkowatość jelita grubego (diverticulosis) to schorzenie charakteryzujące się obecnością mnogich uwypukleń błony śluzowej przez warstwę mięśniową ściany jelita grubego. Najczęściej uchyłki występują w esicy, choć mogą dotyczyć całego jelita grubego. Częstość występowania wzrasta z wiekiem – dotyka około 10% populacji po 40. roku życia i ponad 50% osób po 80. roku życia.

Główne czynniki ryzyka rozwoju uchyłkowatości to dieta uboga w błonnik, zaparcia, nadmierne spożycie czerwonego mięsa, otyłość, mała aktywność fizyczna oraz predyspozycje genetyczne. Patogeneza obejmuje wzrost ciśnienia śródjelitowego, osłabienie ściany jelita oraz zaburzenia motoryki jelitowej.

U większości pacjentów uchyłkowatość przebiega bezobjawowo i jest wykrywana przypadkowo podczas badań endoskopowych lub radiologicznych. Najczęstszym powikłaniem jest zapalenie uchyłków (diverticulitis), które objawia się bólem w lewym dolnym kwadrancie brzucha, gorączką, nudnościami oraz zmianą rytmu wypróżnień. Inne powikłania obejmują krwawienie, perforację, ropień okołouchyłkowy, przetoki oraz niedrożność jelita.

Diagnostyka uchyłkowatości obejmuje kolonoskopię, tomografię komputerową, badanie kontrastowe jelita grubego oraz ultrasonografię. Leczenie niepowikłanej uchyłkowatości polega głównie na modyfikacji diety (zwiększenie spożycia błonnika), odpowiednim nawodnieniu oraz aktywności fizycznej. W przypadku zapalenia uchyłków stosuje się antybiotykoterapię, a w ciężkich przypadkach leczenie operacyjne.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl