padaczka niekontrolowana

Padaczka niekontrolowana (lekooporna, trudna do leczenia) to stan, w którym napady padaczkowe występują mimo stosowania odpowiednio dobranych leków przeciwpadaczkowych. Zgodnie z definicją ILAE (International League Against Epilepsy), padaczkę uznaje się za lekooporną, gdy dwie kolejne, właściwie dobrane i stosowane terapie przeciwpadaczkowe nie przynoszą całkowitej kontroli napadów.

Około 30-40% pacjentów z padaczką doświadcza napadów lekoopornych. Przyczynami padaczki niekontrolowanej mogą być: nieprawidłowa diagnoza, nieodpowiedni dobór leków, współistniejące zaburzenia psychiczne, problemy z przestrzeganiem zaleceń terapeutycznych, a także padaczki strukturalne związane z uszkodzeniami mózgu, chorobami neurodegeneracyjnymi czy zaburzeniami metabolicznymi.

W postępowaniu klinicznym kluczowa jest weryfikacja rozpoznania, sprawdzenie adherencji pacjenta, optymalizacja monoterapii lub wprowadzenie racjonalnej politerapii. U wybranych pacjentów należy rozważyć leczenie neurochirurgiczne (resekcja ogniska padaczkorodnego), stymulację nerwu błędnego, dietę ketogenną lub inne metody niefarmakologiczne.

Padaczka niekontrolowana istotnie wpływa na jakość życia pacjentów, zwiększa ryzyko zaburzeń poznawczych, psychiatrycznych, urazów i nagłej nieoczekiwanej śmierci (SUDEP). Wymaga kompleksowego podejścia terapeutycznego oraz systematycznej opieki specjalistycznej, najlepiej w ośrodkach referencyjnych zajmujących się leczeniem padaczki.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl