zaburzenie siatkówki

Zaburzenia siatkówki to zróżnicowana grupa schorzeń dotyczących najważniejszej, światłoczułej tkanki oka, odpowiedzialnej za przetwarzanie bodźców wzrokowych na impulsy nerwowe przekazywane do mózgu. Uszkodzenia siatkówki mogą prowadzić do upośledzenia widzenia, a w skrajnych przypadkach do całkowitej ślepoty.

Do najczęstszych zaburzeń siatkówki należą: retinopatia cukrzycowa, zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem (AMD), odwarstwienie siatkówki, retinopatia wcześniaków (ROP), dziedziczne dystrofie siatkówki (np. retinitis pigmentosa) oraz zakrzepy żył i tętnic siatkówki. Każde z tych schorzeń charakteryzuje się odmiennym mechanizmem patofizjologicznym i wymaga specyficznego podejścia diagnostyczno-terapeutycznego.

Diagnostyka zaburzeń siatkówki obejmuje badanie ostrości wzroku, badanie dna oka, angiografię fluoresceinową, OCT (optyczną koherentną tomografię), USG gałki ocznej oraz elektrofizjologiczne badania wzroku. Wczesne wykrycie zmian siatkówkowych jest kluczowe dla skuteczności leczenia i zapobiegania nieodwracalnym uszkodzeniom wzroku.

Leczenie zaburzeń siatkówki zależy od konkretnej jednostki chorobowej i może obejmować farmakoterapię (np. iniekcje doszklistkowe leków anty-VEGF), laseroterapię, witrektomię, operacje odwarstwienia siatkówki oraz terapie genowe w przypadku niektórych schorzeń dziedzicznych. Współczesna okulistyka oferuje coraz bardziej zaawansowane metody leczenia, jednak w wielu przypadkach kluczowa pozostaje profilaktyka i regularne badania kontrolne, zwłaszcza u osób z czynnikami ryzyka.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl