cynk stosowany miejscowo

Cynk stosowany miejscowo stanowi ważny element terapii dermatologicznej o udokumentowanym działaniu przeciwzapalnym, antybakteryjnym, przeciwgrzybiczym i ściągającym. Jest składnikiem wielu preparatów dermatologicznych, w tym maści, kremów, past, pudrów i zawiesin stosowanych w leczeniu różnorodnych chorób skóry.

Najczęstsze wskazania do miejscowego stosowania cynku obejmują trądzik pospolity, wyprysk, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, odleżyny, oparzenia, opryszczka oraz rany powierzchowne. W leczeniu trądziku pospolitego cynk (najczęściej w postaci tlenku cynku) hamuje aktywność bakterii Propionibacterium acnes oraz redukuje wydzielanie sebum przez gruczoły łojowe.

Mechanizm działania cynku stosowanego miejscowo polega głównie na hamowaniu aktywności lipaz bakteryjnych, redukcji stanu zapalnego poprzez hamowanie chemotaksji neutrofilów oraz zmniejszaniu aktywności 5α-reduktazy (enzymu odpowiedzialnego za konwersję testosteronu do dihydrotestosteronu). Ponadto cynk wspomaga proces gojenia się ran poprzez stymulację proliferacji keratynocytów i fibroblastów.

Preparaty z cynkiem są zazwyczaj dobrze tolerowane przez pacjentów. Działania niepożądane występują rzadko i najczęściej obejmują miejscowe podrażnienie, świąd lub pieczenie. Istotną zaletą miejscowego stosowania cynku jest minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe, co znacząco ogranicza ryzyko działań niepożądanych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl