izotoniczność płynów ustrojowych

Izotoniczność płynów ustrojowych oznacza stan, w którym roztwory znajdujące się po obu stronach błony półprzepuszczalnej mają takie samo ciśnienie osmotyczne. W organizmie człowieka izotoniczność jest kluczowa dla utrzymania homeostazy komórkowej, zapobiegając nadmiernemu przepływowi wody między przestrzeniami wewnątrz- i zewnątrzkomórkowymi.

Płyny ustrojowe o charakterze izotonicznym mają stężenie elektrolitów zbliżone do osocza krwi (około 290 mOsm/L). Głównym elektrolitem odpowiedzialnym za utrzymanie izotoniczności jest sód, którego stężenie w płynie pozakomórkowym wynosi około 140 mmol/L. Zaburzenia izotoniczności mogą prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych – roztwory hipotoniczne powodują obrzęk komórek, natomiast hipertoniczne – ich odwodnienie.

W praktyce klinicznej izotoniczność ma szczególne znaczenie przy doborze płynów infuzyjnych. Roztwór 0,9% NaCl (sól fizjologiczna) jest przykładem płynu izotonicznego szeroko stosowanego w medycynie. Podczas leczenia zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, dobór płynów o odpowiedniej toniczności jest kluczowy dla bezpieczeństwa pacjenta i skuteczności terapii.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl